Πώς σώθηκε η Επανάσταση στον Μοριά

Πώς σώθηκε η Επανάσταση στον Μοριά

Οι μάχες στη Βέργα, το Διρό και τον Πολυάραβο – Το Βατερλό του Ιμπραήμ στη Μάνη

Η γενναία απάντηση του Γεωργάκη Μαυρομιχάλη στον Ιμπραήμ – Η αποτυχημένη προσπάθεια των Αιγυπτίων να πατήσουν τη Μάνη – Οι ατρόμητες Μανιάτισσες – Η σημασία των επιτυχιών των Μανιατών

Στα μέσα του 1826, η Επανάσταση φαινόταν ότι πνέει τα λοίσθια. Μετά την κατάληψη της πόλης του Μεσολογγίου και τις επιτυχίες του στη Ρούμελη, ο Ιμπραήμ κατέβηκε στον Μοριά με σκοπό να αλώσει και την Μάνη που ήταν η μόνη περιοχή που αντιστεκόταν σθεναρά. Στην υπόλοιπη Πελοπόννησο, οι προσκυνημένοι αυξάνονταν συνεχώς, παρά τις εναγώνιες προσπάθειες του Κολοκοτρώνη και άλλων οπλαρχηγών να αποτρέψουν τις προσχωρήσεις Ελλήνων στο αιγυπτιακό στρατόπεδο.



Όπου περνούσαν οι Αιγύπτιοι του Ιμπραήμ, σκότωναν, λεηλατούσαν, έκαιγαν… Οι "καταδρομικές" επιθέσεις του Νικηταρά και άλλων, ναι μεν είχαν σαν αποτέλεσμα να σκοτώνονται αρκετοί εχθροί, όμως τα πλήγματα στις δυνάμεις του Ιμπραήμ δεν ήταν σε καμία περίπτωση τέτοια που θα έγερναν την πλάστιγγα προς τη μεριά των Ελλήνων.

Πριν τη μάχη της Βέργας

Όταν έπεσε το Νεόκαστρο, ο Ιμπραήμ κράτησε, παρά τη συμφωνία που είχε γίνει, τον Γεωργάκη Μαυρομιχάλη και τον Γιατράκο τους οποίους άφησε ελεύθερους όταν απελευθερώθηκαν οι δύο πασάδες που κρατούνταν στο Ναύπλιο, επειδή δεν είχαν συνυπογράψει τη συνθήκη κατά την πτώση του. Ο Μαυρομιχάλης, ακολουθώντας παρελκυστική τακτική, είχε ζητήσει προσκυνοχάρτια για τον ίδιο και τους συγγενείς του, πριν ο Ιμπραήμ αναχωρήσει για την Αιτωλία (Σπυρίδων Τρικούπης, "Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης").



Οι Μανιάτες παρέμειναν στην περιοχή τους, προκαλώντας εκνευρισμό στους υπόλοιπους Έλληνες. Αλλά κι ο Ιμπραήμ, έχοντας χάσει την υπομονή του, έστειλε στις 29 Μαΐου, από τη Μεθώνη, επιστολή στον Γ. Μαυρομιχάλη που βρισκόταν στη Μάνη. Σ' αυτή, τον επέκρινε αυστηρά γιατί δεν τηρούσε όσα είχαν συμφωνήσει και τον διέτασσε (!) να πάει μαζί με τους υπόλοιπους πρόκριτους να τον προσκυνήσουν γιατί διαφορετικά θα κατέστρεφε την πατρίδα του. Έδινε δε στους Μανιάτες χρονικό περιθώριο 10 ημερών για να κάνουν αυτό που τους προστάζει.



Ο Μαυρομιχάλης έλαβε την επιστολή, την κοινοποίησε στους συμπατριώτες του και με τη σύμφωνη γνώμη τους απάντησε στον Ιμπραήμ τα εξής:

"Από ημάς τους ολίγους Έλληνας της Μάνης και λοιπούς Έλληνας ευρισκομένους εις αυτήν.
Προς τον Ιμβαήμπασαν της Αιγύπτου.

Ελάβαμεν το γράμμα σου, εις το οποίον είδαμεν να μας φοβερίζεις ότι, αν δε σου προσφέρομεν την υποταγήν μας, θέλεις εξολοθρεύσει τους Μανιάτας και την Μάνην. Δια τούτο και ημείς σε περιμένομεν με όσας δυνάμεις θελήσεις. Οι κάτοικοι της Μάνης γράφομεν και σε περιμένομεν".
Έξαλλος ο Ιμπραήμ, θεώρησε "casus belli" όπως θα λέγαμε σήμερα, την απάντηση των Μανιατών και ετοιμάστηκε να επιτεθεί στη Μάνη την ίδια ώρα που οι κάτοικοί της ετοίμαζαν την άμυνά τους.



Η μάχη της Βέργας (Ιούνιος 1826)

Στις 21 Ιουνίου 1826 ξεκίνησαν 7.000-8.000 τακτικοί και άτακτοι πεζοί για να καταλάβουν τη Μάνη, την οποία υπεράσπιζαν λιγότεροι από 2.500 Μανιάτες, Μεσσήνιοι, κυρίως  Καλαματιανοί και πρόσφυγες από άλλα μέρη της Ελλάδας. Παράλληλα, για αντιπερισπασμό, ο Ιμπραήμ έστειλε στον Μεσσηνιακό Κόλπο δύο πολεμικά μπρίκια και μερικά φορτηγά πλοία. Στόχος του ήταν να κατευθυνθούν εκεί οι Μανιάτες και να μπορέσουν απερίσπαστοι οι πεζοί και οι ιππείς του να εισβάλλουν στη Μάνη.

Στις 22 Ιουνίου, οι άνδρες του Ιμπραήμ έφτασαν στους πρόποδες των βουνών όπου βρίσκεται η Βέργα κοντά στο λιμάνι του Αρμυρού. Τη Βέργα υπεράσπιζαν 1.000 γενναίοι Μανιάτες που έτρεψαν τρεις φορές τους Αιγύπτιους σε φυγή. Μετά από 10 ώρες σκληρών συγκρούσεων, οι Αιγύπτιοι υποχώρησαν αφήνοντας πίσω τους 100 νεκρούς. Οι Μανιάτες έχασαν 4 άνδρες. Οι Αιγύπτιοι, βλέποντας ότι οι περισσότεροι Μανιάτες είχαν συγκεντρωθεί στη Βέργα, κατευθύνθηκαν στο λιμάνι του Αρμυρού με πλοία. 1.500 από αυτούς αποβιβάστηκαν, πήγαν στο Διρό, κατέλαβαν τα χωριά Πύργο και Χαριά τα οποία έκαψαν και προχώρησαν προς την κωμόπολη της Τσίμοβας.



Οι κανονιές που δέχθηκαν από τον πύργο του Πικουλάκη, τους ανάγκασαν να οπισθοχωρήσουν προς τα Τσαλαπιανά με σκοπό να ανέβουν από εκεί προς την Τσίμοβα. Οι Μανιάτες όμως κατέλαβαν τους πύργους που βρισκόταν έξω από τα Τσαλαπιανά και ανάγκασαν τους Αιγύπτιους να φύγουν προς τον Διρό.

Ο Ιμπραήμ εξοργισμένος, έστειλε πάλι τους άνδρες του στα Τσαλαπιανά. Στη Μάνη σήμανε γενικός συναγερμός. Με κωδωνοκρουσίες καλούνταν όλοι και όλες να υπερασπιστούν την Τσίμοβα. Αρχιερείς, ιερείς, ηλικιωμένοι, γυναίκες που θέριζαν τα χωράφια μεταξύ Τσίμοβας και Χαριάς με τα δρεπάνια τους, επιτέθηκαν στους εχθρούς. Σε λίγο έφτασε και ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης με τους άνδρες του. Οι Αιγύπτιοι οπισθοχώρησαν στην παραθαλάσσια οχυρή θέση Τσουμπάρι. Και εκεί όμως νικήθηκαν και κατέφυγαν κακήν κακώς στα πλοία για να σωθούν. Πολλοί απ' αυτούς έχασαν τότε τη ζωή τους (25 Ιουνίου 1826).



Στο μεταξύ, στις 24 Ιουνίου, έγινε μία τελευταία προσπάθεια από τους Αιγύπτιους να εξουδετερώσουν όσους ήταν οχυρωμένοι στη Βέργα. Πάλι όμως νικήθηκαν. Τελικά, ο Ιμπραήμ και οι άνδρες του έφυγαν ταπεινωμένοι και με πολλές απώλειες για την Καλαμάτα.
2.000 Πελοποννήσιοι που εκστράτευσαν στη Μάνη υπό την ηγεσία του Θ. Κολοκοτρώνη γύρισαν πίσω όταν έμαθαν τις επιτυχίες των Μανιατών.

Όπως αναφέραμε, οι γυναίκες της Μάνης είχαν μεγάλη συμβολή στην απόκρουση των Αιγυπτίων. Κορυφαίο παράδειγμα η Πανωραία (ή Πανώρια) Βοζίκη. Ο γέρος πατέρας της θέριζε στο παραλιακό χωράφι του. Ξαφνικά του επιτέθηκαν δύο Αιγύπτιοι. Καθώς προσπαθούσαν να τον δέσουν, η Πανωραία με το δρεπάνι της έκοψε το λαρύγγι του ενός και στη συνέχεια με τη βοήθεια του πατέρα της, σκότωσε και τον άλλον.



Η δεύτερη προσπάθεια του Ιμπραήμ να καταλάβει τη Μάνη

Τους επόμενους δύο μήνες, ο Ιμπραήμ με τις δυνάμεις του, συνέχισαν την καταστροφική δράση τους στον Μοριά, έχοντας να αντιμετωπίσουν τον κλεφτοπόλεμο των Ελλήνων. Βασικός πρωταγωνιστής του κλεφτοπόλεμου αυτού που είχε σαν αποτέλεσμα εκατοντάδες Αιγύπτιοι να χάσουν τη ζωή τους, ήταν ο Νικηταράς.

Ο Ιμπραήμ, παρά τις απώλειες αυτές, δεν μπορούσε να ξεχάσει το διπλό στραπάτσο στη Μάνη και αποφάσισε, για μια ακόμη φορά, να την πολιορκήσει.



Έτσι στις 21 Αυγούστου 1826, αιγυπτιακές δυνάμεις, έφτασαν στα χωριά Αναβρυτή και Στορτσά. Ανέβηκαν την Κακή Σκάλα του Ταΰγετου, όπου συνάντησαν αντίσταση και υποχώρησαν στην κοιλάδα του Μαχμούτμπεη όπου και διανυκτέρευσαν. Την επόμενη μέρα, έφτασαν στις εκβολές του Ευρώτα. Αφού έμειναν εκεί δύο μέρες, ανέβηκαν στα Μπαρδουνοχώρια και μπήκαν στην περιοχή του Μαλευρίου καίγοντας πολλά σπίτια από τα γύρω χωριά.

Στις 27 Αυγούστου 1826, ξεκίνησαν για το εσωτερικό της Μάνης, με πρώτο "σταθμό" το χωριό Μανιάκοβα.

Εκεί, ο Παναγιώτης Κοσονάκος με τους άνδρες του και ο Γεωργάκης Μαυρομιχάλης που έσπευσε να τον βοηθήσει, καθυστέρησαν την προέλαση των Αιγυπτίων. Οι Έλληνες όμως, ήταν μόλις 300 (οι Αιγύπτιοι υπολογίζονται στις 4.000).



Έτσι, οι Μανιάτες εγκατέλειψαν τη Μανιάκοβα και πήγαν σε νέα, πιο καλά οχυρωμένη θέση. Ο ερχομός του Ηλία Κατσάκου με 300 δεινούς πολεμιστές που χτύπησαν τους Αιγύπτιους από τα νώτα τους, είχε σαν αποτέλεσμα αυτοί να οπισθοχωρήσουν προς την πεδιάδα του Πασαβά, με σκοπό να πάνε στα χωριά Σκυφιάνικα και Πολυάραβο. Δίσταζαν όμως, καθώς φοβόταν ότι θα δεχτούν ελληνική επίθεση στη διάρκεια της διαδρομής τους.



Τότε, ένας μικροκαπετάνιος της Μάνης, ο Μποσινάς, που είχε, προσκυνήσει τον Ιμπραήμ, εμφανίστηκε πρόθυμος, "σαν άλλος Εφιάλτης" γράφει ο Σ. Τρικούπης, να οδηγήσει τους εχθρούς από ένα άγνωστο μονοπάτι στα παραπάνω χωριά. Το μονοπάτι αυτό, περνούσε από το χωριό Δεσφίνα, στον πύργο του οποίου ήταν κλεισμένοι οι άνδρες του Θοδωρή Σταθάκου. Ο Σταθάκος, παραπλανώντας τον Μποσινά τον σκότωσε. Οι Αιγύπτιοι, έβαλαν φωτιά στον πύργο καίγοντας όσους ήταν κλεισμένοι εκεί. Στη συνέχεια, καθυστερημένα κατευθύνθηκαν προς τον Πολυάραβο. Έφτασαν εκεί στις 28 Αυγούστου 1826. Το χωριό υπεράσπιζαν ο Τσαλαφατίνος, ο Γιατράκος, ο Ηλίας Κατσάκος και ο Γεωργάκης Μαυρομιχάλης με 2.000 άνδρες. Οι Μανιάτες κατατρόπωσαν τους Αιγύπτιους σκοτώνοντας διακόσιους και αιχμαλωτίζοντας εφτά. Εννιά Έλληνες σκοτώθηκαν και άλλοι τόσοι τραυματίστηκαν. Και πάλι οι γυναίκες της Μάνης είχαν σημαντική συμβολή στην ελληνική επιτυχία. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ελένης Αναειπόνυμφης που έσωσε το παιδί και τα χρήματα της, σκοτώνοντας έναν Αιγύπτιο.



Είναι πάρα πολλά τα περιστατικά απίστευτης γενναιότητας από τις Μανιάτισσες που αναφέρονται, τόσο κατά τη μάχη της Βέργας όσο και στη μάχη του Πολυάραβου. Ντροπιασμένοι ο Ιμπραήμ και οι άνδρες του, μετά τη νέα ήττα τους, ξαναγύρισαν στην Τριπολιτσά μέσω του Μυστρά.



Η σημασία των επιτυχιών των Μανιατών

Με τις νίκες τους επί του Ιμπραήμ, οι Μανιάτες κράτησαν αλώβητη την πατρίδα τους από κάθε εχθρική επιδρομή.

Το ηθικό των υπόλοιπων Ελλήνων αναπτερώθηκε. Φάνηκε περίτρανα ότι ο Ιμπραήμ δεν ήταν ανίκητος. Και τέλος, η Επανάσταση "ανέπνευσε", σε μία πολύ κρίσιμη και δραματική καμπή της.

Πηγή: Σπυρίδωνος Τρικούπη, "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ





ΣΧΟΛΙΑ (67)

νηρέας

@Ποια ήταν η Αλήθεια--- Είσαι Αλβανός οκ με διάφορα ψευδώνυμα γράφοντας αγγλικά προσπαθείς να κρυφτής . Από τα σχόλιά σου θες να μας πεις ότι αν δεν ήταν οι ξένες δυναμεις θα νικούσε ο τουρκαλβανός Ιμπραήμ. Να σεβαστής την χώρα που σε φιλόξενη ΝΤΡΟΠΉ ΣΟΥ ....

νηρέας

Κ . Μ Στούκα σας ευχαριστώ για την απάντηση σας . Με την ευκαιρία να απαντήσω προς τον κ @ Νίκο . 1) Η ιστορία του Ελληνικού Εθνους δεν είναι μια σελίδα ούτε ένα βιβλίο καλό είναι να διασταυρώνουμε για να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα όχι αποσπασματική .2) Αναφέρθηκα στης δύο ναυμαχίες γιατί θεωρό έχουν ιστορική αξία Σε αυτές μέχρι τότε στην Ευρώπη ποτέ δεν είχε συγκεντρωθεί τόση μεγάλη δύναμη . Η ναυμαχία του Ναυαρίνου μάλιστα ήταν η τελευταία που έγινε με ιστιοπλοϊκά πλοία και κωπηλάτες . Τα ευρωπαϊκά καράβια μπήκαν για να προστατευτούν από την τρικυμία Οι Αιγύπτιοι τα χτύπησαν . Οι έλληνες παρακολουθούσαν από τα υψώματα Με αποτέλεσμα να φύγουν οι πρέσβεις από την Κωνσταντινούπολη . Τον Απρίλιο ξέσπασε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος .3) Για τους αλβανούς ....τί σχέση είχαν οι Αλβανοί με τους Αιγύπτιους ??? Στον Οθωμανικό στόλο υπηρετούσαν Ελληνες . Πως το εξηγείς αυτό .... παράδοξο ακούγετε ??? ..... διάβασε .....εσένα παρακάτω ερωτώ που λες αλήθειες....

νηρέας

κ Μ Στούκα διάβασα το σχόλιό σας , γράψατε για την Ν του Ναυαρίνου στης 12 -2 -2017 (δεν διάβασα ) Δεν θέλω να σας υποδείξω .... Δυο μεγάλες ναυμαχίες στην ιστορία έγιναν στον ελλαδικό χώρο η μία της Ναυπάκτου 1571 - ( Δεν ξέρω αν γράψατε ) και του Ναυαρίνου 1827 οι μάχες αποδυνάμωσαν την Οθ Αυτοκρατορία Έδωσαν ελπίδες όχι μόνο στους Έλληνες αλλά και στα Βαλκάνια για ανεξαρτησία . Όποιος λαός ξεχνά την ιστορία του ........ευχαριστούμε που μας την θυμίζετε .

Νικος

Η ναυμαχια της Ναυπακτου δεν ειχε κανενα ουσιαστικο αποτελεσμα, αφου δεν εκοψε την φορα των Οθωμανων, οι οποιοι μετα απο λιγα χρονια πολιορκησαν την Βιεννη. Η ναυμαχια του Ναυαρινου ηταν "ατυχες περιστατικο" οπως το αποκαλεσαν οι Αγγλοι, αφου ουσιαστικα καμια Μεγαλη Δυναμη δεν την επιδιωξε, απλως ηταν αποτελεσμα της αδιαλλαξιας και της υπεροψιας του Ιμπραημ (ουσιαστικα η ναυμαχια εγινε επειδη ανοητα ανοιξαν πυρ οι Αιγυπτιοι ναυτικοι σε μια βαρκα με απεσταλμενους του συμμαχικου στολου που πηγαιναν να ζητησουν καταπαυση του πυρος). Χαρακτηριστικο οτι οι κυβερνησεις των Μεγαλων Δυναμεων ζητησαν συγνωμη απο τον Σουλτανο μετα απο την εντονη διαμαρτυρια του.

Μιχάλης Στούκας

Καλησπέρα,σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!Και για τη ναυμαχία της Ναυπάκτου έχω γράψει(6/1/2017).Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας για τις συνέπειες-αποτελέσματα και των δύο ναυμαχιών.Να είστε καλά.Μ.Σ.

ΜΣ

Εξαιρετικό άρθρο

stealthbombardier

Στουκας, ο " Παπαρρηγοπουλος " του ΘΕΜΑτος. Εχει αναλαβει εργολαβια τη πλαστογραφιση της Ιστοριας .. Η αληθεια ειναι οτι οι αρβανιτες λησταρχοι εκαναν αγωνα ΕΞΟΥΣΙΑΣ & οχι.. " απελευθερωτικο " .. Πλακωθηκαν μεταξυ τους & τελικα τους εσωσαν οι νταβαζηδες τους , οι Βρετανοφραγκοι , που εστειλαν στρατο στο Μορια & στολο στο Ναβαρινο. Ετσι στηθηκε το προτεκτορατο Greece / Γκρης στο οποιο εβαλαν βασιλια τον ομοφυλοφιλο ελληνιστη Οττο, που.. εξελληνισε τους αρβανιτες & τους εκανε ...μαιμου Ελληνες ..

Ρε τουρκαλβανε του Σορος

Ασε τα παραμυθια και την προπαγανδα. Ολοι οι Ελληνες σας εχουν παρει χαμπαρι και τον βρωμικο ρολος σας. Η πλαστογραφηση της ιστοριας που επιχειρειτε, αποκυημα της νοσηρης σας φαντασιας, στην προσπαθεια σας να ισοπεδωσετε οτιδηποτε εχει σχεση με τις λαμπρες σελιδες δοξας της ιστοριας του Ελληνικου Εθνους, εχει πλεον περασει στα ορια της γελοιοτητας. Χωρις να αντιπαραθετε ιστορικες πηγες ή μαρτυριες, απλα με μονο σκοπο να υπηρετησετε τα σκοτεινα αφεντικα σας, αντι να ξεφτιλεζετε την Ελληνικη ιστορια ουσιαστικα ξεφτιλιζεστε οι ιδιοι, καθως συσσωμος ο Ελληνικος λαος σας εχει καταλαβει. Αλλα παντοτε θα στεκουν απεναντι σας ηρωες και οι ηρωιδες, που θυσιαστηκαν για την ελευθερια αυτου του τοπου. Και οι δρεπανηφορες γυναικες της Μανης, μεσα απο τους διαδρομους της Ιστορια σας στελνουν μυνημα τουρκοσποροι, για το τι περιμενει αυτους οι οποιοι δεν σεβονται μητε ιστορια, μητε αγωνες, μητε τους ενδοξους νεκρους.

Χαχαχα

Μεχρι και οι Τουρκοι οι ιδιοι θα εγραφαν πιο αντικειμενικο παραμυθι απο το δικο σου. Οι "λησταρχοι"οπως ο Υψηλαντης διακυρητταν "μαχου υπερ Πιστεως και Πατριδος" Ο Κολοκοτρωνης στην Πνυκα ελεγε οτι οι Ελληνες πολεμησαν για την Πιστη και την Πατριδα. Ο Διακος ελεγε οτι πολεμουν για τον Χριστο και τον Λεωνιδα. Οσο για τους Βρετανογαλλους σου υποστηριζαν και βοηθουσαν ανοιχτα τον Σουλτανο σου, μεχρι το 1824. Στην ναυμαχια του Γεροντα, τα μισα εχθρικα καραβια του Οθωμανικου στολου ηταν Γαλλικα και Αυστριακα. Ο μονος λογος που οι Αγγλοι βοηθησαν μετα το 1824, ηταν για να παρουν πισω τα ληστρικα δανεια που υπεγραψαν οι πολιτικοι οπως ο Μαυροκορδατος (ξερεις αυτος αρβανιτης "λησταρχος" απο το Φαναρι).

TURKALBANIAN PEINALAS

κι ο Εμμανουηλ Παππας στην Μακεδονια αλβανακας σαν κι εσενα ηταν;;;; πες μας ρε πειναλα....

XD

Βρε καημένο, τόσο πολύ σε πειράζει που είσαι Αλβανό; Να είσαι περήφανος, πρώτη χώρα στην Ευρώπη στο εμπόριο ναρκωτικών είσαστε..

(Λ)-ΜΑΝΙΑΤΗΣ

Καλημερα.Πριν ασχοληθω και αναφερω λεπτομεριες των μαχων αυτων(προς το απογευμα που θα εχω χρονο) να αναφερω κατι αλλο.Πριν τις επιθεσεις ο Ιμπραημ εστειλε κατασκοπους στη Μανη οι οποιοι παριστανοντας τους κασταναδες προσπαθησαν να παρουν πληροφοριες απ τα γυναικοπαιδα χαριζοντας τους καστανα.Αυτο φανηκε περιεργο στα γυναικοπαιδα και φωναξαν τους αντρες που συνελλαβαν τους κατασκοπους οι οποιοι αφου ομολογησαν ρωτησαν ποια θα ειναι η μοιρα τους.Οι Μανιατες πριν τους κρεμασουν τους ειπαν ειρωνικα "εμεις δεν χαριζουμε καστανα" και ετσι βγηκε η συγκεκριμενη φραση.

nikolaos

καλα κανεις και τα λες , ΖΗΤΩ Η ΗΡΩΙΚΗ ΜΑΝΗ ΖΗΤΩ Η ΤΙΜΗΜΕΝΟΙ ΗΡΩΕς ΤΗς ΕΛΛΑΔΟΣ!

ΝΑ ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ25599

The number would diminish in 1823, when Ibrahim Pasha, Ali's son, would join the Ottoman armies in the Greek War of Independence along with circa 17,000 men, many of them Albanians. Cummins, Joseph (2009). The War Chronicles: From Flintlocks to Machine Guns. Beverly: Fair Winds. ISBN 9781616734046. O ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ.....

νηρέας

. Για διάβασε την δική μου εκδοχή πιο πάνω/

M.ΠAΣOK

ΟΙ ΠΡΟΠΑΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΤΕΤΟΙΑ.ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΑ ΤΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ.

νηρέας

Απάντησις των Μεσσηνίων στον Ιμπραίμη -- (( Οτι , όπου μας φοβερίζεις να μας κόψεις και κάψεις .............................Μόνο ένας Ελληνας να μείνει πάντα θα πολεμούμε και να μην ελπίζεις πως την γη μας θα την κάμεις δική σου . Βγάλτο από το νου σου )).

Αυτοί είναι οι Ελληνες

Κλάψτε απανταχού τουρκοσποροι, ο Μοριάς πλήρωσε το τίμημα της ελευθερίας του και μετέπειτα ήταν ο στυλοβάτης των προσπαθειών για να ελευθερωθεί όλη η Ελλάδα μας. Στον Μοριά οι υπερδυνάμεις των αιγυπτίων και τούρκων σπάσανε του μούτρα τους μπροστά στους αθάνατους Ελληνες και την ελληνική ψυχή. Τιμη και δόξα στους προγόνους μας.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

thomas0

Στην Ελλάδα βρίσκεται αυτές τις μέρες o Thomas C. Mulvihill, απόγονος του Ερρίκου Σλήμαν - Επισκέπτεται τα μέρη όπου έσκαψε και έζησε ο Σλήμαν, ξεκινώντας από τις Μυκήνες, μιας από τις περιοχές με τις ανεκτίμητης αξίας ανασκαφές του

oikoumeniko_patriarxeio456

Η ανασύσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου μετά την άλωση - Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στους Οθωμανούς κατακτητές - Οι Οικουμενικοί Πατριάρχες από το 1453 έως το 1669 και τα “πεσκέσια” τους προς τους σουλτάνους

7
zestes_05

«Ενώ σ’  άλλα μέρη ο κόσμος κρυώνει ακόμη, κι’ ίσως μάλιστα και ξεπαγιάζει, εδώ έχουμε ζέστες αφόρητες. Η Αθήνα μας κυριολεκτικά πυρπολείται και το μεσημέρι αν αποφασίση κανείς να κάνη καμμιά πεντακοσαριά βήματα πάνω στην φλεγόμενη άσφαλτο, θα αναγκασθή να χοροπηδά σαν την Ζοζεφίνα Μπαϊκερ.

3
The-Great-Migration-and-Early-Slavic-History

Ποια είναι η κοιτίδα των Σλάβων – Πότε έγιναν οι πρώτες επιδρομές των Σλάβων στο Βυζάντιο; - Οι μαρτυρίες για τους Σλάβους στη Μακεδονία

14
meghan-queen_main01

Την Πέμπτη η δούκισσα του Σάσεξ εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε επίσημη εκδήλωση, χωρίς τον πρίγκιπα Χάρι, στο πλευρό της βασίλισσας Ελισάβετ - Φαίνεται πως η Μέγκαν πέρασε τις «εξετάσεις» και η μονάρχης την αντάμειψε με ένα όμορφο δώρο

2