Η πιο παράξενη χρήση του βιβλίου

Το κείμενο είναι βασισμένο σε χρονογράφημα της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ, 1926

Προ ημερών κάποιος γνωστός μου κύριος μου διετύπωσε μια καταπληκτική παράκληση.

-Μήπως έχετε να μου δανείσετε καμιά διακοσαριά βιβλία;

-Διακόσια βιβλία είπατε;

-Έστω και εκατόν πενήντα. Θα σας τα επιστρέψω σε λίγες μέρες!

Ιδού ένας φίλος των ξένων βιβλίων –είπα μέσα μου- που έχει το θάρρος της γνώμης του. Πολλοί βιβλιόφιλοι μου πήραν, ως τώρα, βιβλία, τα οποία δεν μου επέστρεψαν ποτέ. Αλλά μου έπαιρναν από ένα, από δύο το πολύ. Αυτός ο κύριος, όμως, ζητούσε διακόσια. Δεν είχε καιρό να χάνει. Εννοούσε να κάνει χονδρικό εμπόριο. Οπωσδήποτε, προσπάθησα να εξακριβώσω το μυστήριο.

-Και τι βιβλία προτιμάτε, κύριε; Τον ερώτησα. Φιλολογικά, φιλοσοφικά, επιστημονικά, μυθιστορήματα, θέατρο; Πιο είναι το είδος της προτίμησης σας, τέλος πάντων; Και ποίες γλώσσας διαβάζετε; Θέλετε Αρχαία Ελληνικά, Λατινικά, Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά ή απλώς Νεοελληνικά;...

Με διάκοψε με ένα σχήμα απόλυτης αδιαφορίας.

-Μου είναι παντελώς αδιάφορο. Μπορείτε να μου δώσετε οποιαδήποτε βιβλία. Αρκεί να είναι βιβλία. Θα σας τα επιστρέψω, είπα σε λίγες ημέρες.

-Διαβάζετε λοιπόν, τόσον ιλιγγιωδώς;

Σαν να μου φάνηκε στεναχωρημένος με την αδιακρισία μου.

-Αλλά δεν πρόκειται να τα διαβάσω, κύριε.

-Δεν πρόκειται να τα διαβάσετε; Αλλά τι τα θέλετε λοιπόν;

Στεναχωρήθηκε ακόμη περισσότερο.

-Αυτό είναι, μου είπε, προσωπική υπόθεση, την οποία θα μου επιτρέψετε να τηρήσω μυστική. Τέλος πάντων, να στείλω, κατά το βραδάκι, μια σούστα να τα παραλάβω;

Βρήκα ένα τρόπο να αναβάλω την φιλική εκδούλευση, αλλά έμεινα με το μυστήριο...

***
Προχθές, κατά τύχη, το μυστήριο διαλευκάνθηκε.

Κάποιος φίλος διηγείτο, ότι το τελευταίο Ενοικιοστάσιο περιείχε διάταξη που εξασφαλίζει από τους κινδύνους της εξώσεως κάθε ενοικιαστή, κάτοχο βιβλιοθήκης, που περιλαμβάνει ορισμένο αριθμό τόμων.

Απλούστατα, λοιπόν, από τον γνωστόν μου κύριο έλειπαν διακόσιοι τόμοι, για να συμπληρώσει τον αριθμό που απαιτούσε η διάταξη του Ενοικιοστασίου!

Και τους ζητούσε από τους φίλους του. Τι πιο φυσικό και λογικό από αυτό;

***

Δεν γνωρίζω, τελικά, αν η σχετική διάταξη ισχύει ακόμα. Εάν όμως ισχύει, ιδού μια ευκαιρία λαμπρής επιχείρησης. Δεν έχει κανείς παρά να προμηθευτεί από τα παλαιοπωλεία ή από τους συγγραφείς, που έχουν απούλητα έργα, ένα στοκ βιβλίων. Και να τα νοικιάζει, εκ περιτροπής, στους έχοντας ανάγκη αυτών ενοικιαστές ακινήτων.

Τα ίδια βιβλία θα μεταφέρονται από σπίτι σε σπίτι, θα εκτελούν τον προορισμό τους, και θα εξακολουθούν να κάνουν τον γύρο της πόλης, προσαράζοντα βέβαια κέρδη στον επιχειρηματία...

Οπωσδήποτε, πρέπει να ομολογήσω, ότι τέτοια εξαιρετική τιμή προς το βιβλίο, απονέμεται για πρώτη φοράν στην Ελλάδα!
(Βασισμένο σε χρονογράφημα της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ, 1926)

Θωμάς Σιταράς, Αθηναιογράφος- Συγγραφέας, FB: Σιταράς Θωμάς

Σ. Σ. Το απόκομμα είναι από την εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, 1932

Μπορείτε να βρείτε το πιο πάνω βιβλίο στο περίπτερο των εκδόσεων BELL 108 και 109