Τα βιβλία που θα σου κρατήσουν στην απόδρασή στου στην εξοχή

Υπάρχει πολύς κόσμος που, κυνηγημένος από τη ζέστη των ημερών, φεύγει για την εξοχή, και που θα σταματήσει μπροστά σε μια προθήκη βιβλιοπωλείου ή στο βιβλιοπωλείο του σταθμού ή ακόμα την τελευταία στιγμή, στη μόστρα του πλανόδιου βιβλιοπώλη των ατμόπλοιων, για να αγοράσει ένα βιβλίο.

Στους σταθμούς λοιπόν, στις προθήκες, στις μόστρες, οι άνθρωποι αγοράζουν σύντροφο της εξοχής. Και δεν είναι μόνο αυτοί που πάνε να παραθερίσουνε μόνοι, αλλά και οι άλλοι που φεύγουνε με μεγάλες παρέες.

Σοφή πρόνοια!

Όλοι αυτοί θα σκορπισθούν, θα κάνουνε παρέες κατά τα συμφέροντα και τα πάθη τους, κατά τις συνήθειες, τα γούστα, τα φλερτάκια...

Αλλά το βιβλίο μένει πάντα ο πιο πιστός φίλος και μάλιστα στη γαλήνη και τη μόνωση της εξοχής.

Τα βιβλία, έλεγε κάποιος, είναι οι δάσκαλοι που μας μαθαίνουν χωρίς επιπλήξεις και θυμούς. Όταν τα πλησιάζεις δεν τα βρίσκεις ποτέ κοιμισμένα. Αν τα ρωτήσεις, δεν θα σου κρύψουνε τίποτα. Αν κάτι δεν καταλάβεις δεν θα παραπονεθούν καθόλου. Και αν είσαι αμαθής δεν θα σε περιγελάσουν...

Βρίσκω το εγκώμιο αυτό αρκετά μέτριο. Εδώ χαλάνε τον κόσμο με τα πνευματιστικά φαινόμενα, και θεωρούν θαύμα θαυμάτων το να καλέσουν το πνεύμα ενός νεκρού, και να τον βάλουν να μιλήσει...

Μα, αυτό το θαύμα δεν γίνεται κάθε μέρα, εδώ και τόσους αιώνες, με τα βιβλία;

Οποιαδήποτε στιγμή θέλουμε δεν μπορούμε να φωνάξουμε τον Ξενοφώντα και τον Καίσαρα, και να τους ρωτήσουμε για τις εκστρατείες τους; Δεν έχουμε στη διάθεσή μας τον Δημοσθένη και τον Κικέρωνα, να τους βάζουμε να αγορεύουν μπροστά μας, ό,τι ώρα μας καπνίσει; Δεν μπορούμε οποιαδήποτε στιγμή να ακούσουμε το Σωκράτη και τον Πλάτωνα να μας αναλύουν τα υψηλότερα φιλοσοφικά προβλήματα, τον Ευκλείδη και τον Νεύτωνα να διατυπώνουν τα θεωρήματά τους και να αναπτύσσουν τις αποδείξεις τους;
Ακριβώς για αυτό, η εκλογή των βιβλίων για την εξοχή δεν είναι καθόλου εύκολη. Είναι τόσα πολλά και τόσο ενδιαφέροντα αυτά που κυκλοφορούν...

-Είναι αφάνταστο –μου έλεγε τις προάλλες φίλος βιβλιόφιλος- από τι εξαρτάται πολλές φορές η εκλογή ενός βιβλίου: Από τον τίτλο. από το εξώφυλλο, από το δέσιμο, από τις εικόνες, από τα χρώματα... Από ένα σωρό εξωτερικά πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με το περιεχόμενο!

Αλλά θα μου πείτε, εδώ πρόκειται για εκλογή συντρόφου ζωής, και όμως αρπαζόμαστε τις περισσότερες φορές από τις εμφανίσεις. Όχι όταν πρόκειται για ένα βιβλίο που επί τέλους το κλείνουμε ό,τι ώρα θέλουμε...

Για τον συνηθισμένο άνθρωπο το βιβλίο της εξοχής είναι ένας τρόπος να περνά η ώρα. Και στη εξοχή θα βρεθούν πάντα ένα σωρό άλλοι τρόποι...

Με μία μεγάλη διαφορά: Τα βιβλία της εξοχής είναι ασφαλώς οι καλύτεροι σύντροφοι, ακριβώς γιατί μπορεί κανείς να τους παραμελεί χωρίς αυτοί να διαμαρτύρονται!

(βασισμένο σε χρονογράφημα του Παύλου Νιρβάνα για την ΕΣΤΙΑ, καλοκαίρι του 1937)

Βέβαια –εσείς ξέρετε. Η δική μου βιβλιοφιλική πρόταση για αυτό το καλοκαίρι παραμένει σταθερή!

Θωμάς Σιταράς, Αθηναιογράφος- Συγγραφέας, FB: Σιταράς Θωμάς



Ειδήσεις σήμερα:

Οι αστυνομικοί βρήκαν το λάθος του «χασάπη» που τεμάχισε το πτώμα του Ασιάτη στην Κρήτη

Θρίλερ στη Μενεμένη: Το «παιδεραστής» με το αίμα του 64χρονου και η ομολογία άλλων 2 φόνων από τον 29χρονο

Ζευγάρι στο Τέξας απήγαγε 18χρονη: Την κρατούσαν αλυσοδεμένη στο κρεβάτι και την βίαζαν για εβδομάδες