Αναμνήσεις της από την επαφή της και τη συνεργασία της με πρωταγωνιστές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου μοιράστηκε η Ελένη Ανουσάκη.
Η ηθοποιός μίλησε για τη Μάρθα Καραγιάννη, κάνοντας λόγο για έναν σπάνιο άνθρωπο που εξέφραζε την αγάπη της για εκείνη. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη Ζωζώ Σαπουντζάκη, με την οποία δεν υπήρξε φίλη, αλλά και στον Κώστα Καρρά, με τον οποίο έχτισε μία σχέση εκτίμησης.
Η Ελένη Ανουσάκη παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό «Λοιπόν» και μοιράστηκε τις εντυπώσεις της από τη συναναστροφή της με τους προαναφερθέντες ηθοποιούς. «Δεν είμαι φίλη με τη Ζωζώ, κρατώ αποστάσεις γενικά. Ήταν μια ευγενική κυρία, την ήξερα λίγο γιατί ήταν μεγαλύτερή μου. Μου έχει κάνει εντύπωση για την ευγένειά της, παρότι δεν είχαμε συνεργαστεί, ήταν η Μάρθα Καραγιάννη. Μου έλεγε πόσο με αγαπάει και αυτό το κρατώ μέσα μου. Ήταν ένας σπάνιος άνθρωπος. Και με τον Κώστα Καρρά είχαμε πολύ σπουδαία φιλία, μια σχέση βαθιάς εκτίμησης. Ενδιαφερόταν για εμένα πολύ, μου έγραφε σημειώματα, μου έδινε δύναμη. Μου έλεγε να αγαπάς τον εαυτό σου, κάτι που δεν ξεχνώ. Στις τελευταίες στιγμές λογικό είναι να ταλαιπωρήθηκε, όπως όλοι οι άνθρωποι. Μην ωραιοποιούμε τις καταστάσεις, πρέπει να βλέπουμε την αλήθεια», περιέγραψε.
Στην ίδια συνέντευξη, η ηθοποιός κλήθηκε να δώσει μία συμβουλή στους νέους που θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με την υποκριτική. Σύμφωνα με την Ελένη Ανουσάκη, θα έπρεπε να ακολουθήσει τον δρόμο της υποκριτικής κάποιος, μόνο αν επρόκειτο για συνειδητοποιημένη απόφαση.
«Να γίνει ηθοποιός, αν το θέλει πραγματικά, αν το νιώθει μέσα του. Όταν παίζεις όμως ένα βράδυ την εβδομάδα σε παράσταση, δύσκολα μπορεί να ζήσει κανείς μόνο από αυτό. Πρέπει να ξέρει το κάθε παιδί ποιος είναι ο λόγος που τον κάνει να θέλει να γίνει ηθοποιός, να έχει συνείδηση της επιλογής του», σχολίασε.
Για άλλη μια χρονιά, το Stelios Philanthropic Foundation στηρίζει έμπρακτα τη νέα επιχειρηματικότητα, επιβραβεύοντας τρεις νεοφυείς επιχειρήσεις με συνολικά €300.000
Παλιά, η ψυχαγωγία ήταν κάτι απλό. Ένα βιβλίο, μία ταινία, μια κούνια στην αυλή, φίλοι στη γειτονιά. Αυτές οι στιγμές μας έκαναν να νιώθουμε μαζί, να φτιάχνουμε εικόνες και μνήμες όλοι μαζί. Στο μέλλον θα δίνει την απάντηση στο ερώτημα «ποιος είμαι».