σχετικά με την καταγγελία για την «κόλαση» που ζουν 30 άτομα με αυτισμό που μεταφέρθηκαν από το θεραπευτήριο Σκαραμαγκά σε ακατάλληλες δομές στην Αττική έδωσε ο πρόεδρος του Συλλόγου «Οικογένεια» των Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Χρόνιες Παθήσεις του Θεραπευτηρίου Σκαραμαγκά.
«Δεν διαταράξαμε την ησυχία των φιλοξεμουμων γιατί δεν υπήρξε ποτέ. η δική τους ησυχία ταράχτηκε» είπε στο ΘΕΜΑ 104,6 ο Γιώργος Γεωργουλάς το πρωί της Παρασκευής.
Κλείσιμο
«Όταν ένα έγκλημα μένει σκεπασμένο αυτός που το δημιουργεί μένει ήσυχος, όταν ξεσκεπαστεί δεν είναι ήσυχος» συμπλήρωσε με νόημα.
Εξήγησε, επίσης, ότι ο λόγος που οι γονείς αυτών των παιδιών αποφάσισαν να στείλουν τα παιδιά τους στο θεραπευτήριο ήταν γιατί οι περισσότεροι εξ αυτών είναι ηλικίας 70-80 ετων και δεν μπορούν οι ίδιοι καλά-καλά να αυτοεξυπηρετηθούν. «Τα έβαλαν στο ίδρυμα λόγω της βαρύτητας της αναπηρίας αυτών των ατόμων» συμπλήρωσε.
Παρουσίασε τέλος την περίπτωση ενός εκ των παιδιών - του Λεωνίδα - που έφυγαν από το Σκαραμαγκά, όπου ζούσαν σε κατάσταση θλίψης γιατί δεν μπορούσαν να προαυλιστούν στον υπέροχο χώρο της δομής. «Στο Λοιμωδών αντίκρισα τον Λεωνίδα να είναι δεμένος στο πόδι με πληγή στο σημεί αυτό, να είναι κατουρημένος σε δύο σημεία και σε αυτή την κατάσταση να του δίνουν φαγητό. Μούγκριζε σαν πληγωμένο ζώο στο κρεβάτι. Όταν, όμως, δημοσιοποίηθηκαν φωτογραφίες του (σ.σ. τον Ιανουάριο στην εφημερίδα Παρασκήνιο), τότε σταμάτησαν να τον δένουν και το παιδί ηρέμησε όπως διαπίστωσα ο ίδιος όταν τον επισκέφθηκα εκ νέου» είπε ο κ. Γεωργουλάς.
Σε τριάντα χρόνια οι μηχανές θα σκέφτονται για μας, θα μας φέρνουν κοντά στους δικούς μας και θα μιλάνε όπως εμείς. Το μόνο που θα μένει «μοναδικό», γι’ αυτό θα είναι και ακριβό, θα είναι να ξέρεις πως απέναντί σου κάθεται, στ' αλήθεια, ένας άνθρωπος.
Η ιστορία ενός εκπαιδευτικού θεσμού που συνδέει ευρηματικά τα παιδιά με την τεχνολογία και την καινοτομία και αποτελεί μια οργανωμένη πλατφόρμα δημιουργικής σκέψης που εξάγει την ελληνική ρομποτική στον κόσμο.