«Δεν μπορούμε να λείπουμε τέτοια μέρα»: Το μεσημέρι το τελευταίο αντίο στον Γιώργο Μαζωνάκη - Με τραγούδια ο ολονύχτιος θρήνος στη Νίκαια

Για το τελευταίο αντίο στον Γιώργο Μαζωνάκη που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών ετοιμάζονται σήμερα συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και χιλιάδες πολιτών που από χθες Κυριακή συρρέουν στη Νίκαια για τον ύστατο αποχαιρετισμό.

Όπως είπε χαρακτηριστικά ένας πολίτης σήμερα το πρωί «δεν μπορούμε να λείπουμε από τέτοια ημέρα».



Η κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη θα ξεκινήσει στη 1 μετά το μεσημέρι στον ιερό ναό της Αγίας Τριάδας ενώ θα ακολουθήσει η ταφή του σε στενό οικογενειακό κύκλο στο Γ΄ Νεκροταφείο.

Χαρακτηριστική η εικόνα από τα εκατοντάδες μπουκέτα με λουλούδια που έχουν αφήσει απλοί άνθρωποι για τον Γιώργο Μαζωνάκη που τον θεωρούσαν τον άνθρωπό τους.

Η λαϊκή αγρυπνία

«Που λείπεις μου ‘πεσε βαρύ» έπαιζαν τα μεγάφωνα και τραγουδούσαν όλοι, δυνατά, το απόγευμα, της Κυριακής στη Νίκαια περιμένοντας τον Γιώργο Μαζωνάκη «να γυρίσει στην παλιά του γειτονιά», «στο παγκάκι που είχε γράψει τα όνειρά του»…Και σε αυτή τη στερνή επιστροφή του είχε κοντά του χιλιάδες κόσμου που έσπευσε να του ανταποδώσει την αγάπη του για τις μελωδίες, τις ερμηνείες, τις στιγμές, τις αναμνήσεις, το νοιάξιμο που του πρόσφερε απλόχερα για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.

@protothema.gr 💔 Εκατοντάδες άνθρωποι συρρέουν στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, για να αποτίσουν τον ύστατο φόρο τιμής στον Γιώργο Μαζωνάκη που έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου από ανακοπή καρδιάς στο ιδιωτικό ιατρείο Stem Cell. #protothema #news #greektiktok #tiktokgreece ♬ πρωτότυπος ήχος - protothema.gr

Κατά έναν περίεργο τρόπο η ατμόσφαιρα στον προαύλιο χώρο της Αγίας Τριάδας, της ενορίας του πατρικού σπιτιού του που βρίσκεται ακριβώς απέναντι, εκεί όπου έψελνε όταν ήταν μικρός, ήταν διαφορετική από άλλους αποχαιρετισμούς δημοφιλών καλλιτεχνών που έχουμε ζήσει στο παρελθόν. Ναι είχε συγκίνηση, έμοιαζε όμως, κάπως, και με γιορτή. Μια γιορτή αγάπης για έναν άνθρωπο ταλαντούχο, γεννημένο σταρ, που παρά την καλλιτεχνική του απογείωση παρέμεινε ταπεινός και προσιτός, δεν ξέχασε ποτέ ούτε ποιος ήταν ούτε από πού ξεκίνησε.

@protothema.gr ❗️Βίντεο από ψηλά με τους φίλους του τραγουδιστή να τραγουδούν ακόμα και από τα μπαλκόνια «Είσαι το Λάθος μου το Τελευταίο» #protothema #news #mazonakis #greektiktok #tiktokgreece @Marinos Aleiferis 🪼 ♬ πρωτότυπος ήχος - protothema.gr

Κι αυτή η ειλικρίνεια, αυτή η αλήθεια του, που την εξέφραζε κατά κύριο λόγο τραγουδώντας, με τον δικό του μοναδικό και απολύτως αναγνωρίσιμο τρόπο, ήταν που του εξασφάλισαν μια σημαντική θέση στις καρδιές ανθρώπων κάθε ηλικίας. Γιατί ο Μαζώ κατάφερε, χάρη στο ταλέντο του αλλά κυρίως χάρη στην αυθεντικότητά του, να ταυτιστεί με πολλούς και για διαφορετικούς λόγους: ήταν το παιδί των δυτικών προαστίων που δεν φοβήθηκε να πιστέψει στις δυνάμεις του και να κυνηγήσει τα όνειρά του, ο απόλυτος διασκεδαστής που συνδέθηκε για τρεις ολόκληρες δεκαετίες με τα νεανικά τους χρόνια, τα γλέντια, τα ξενύχτια τους, τα μεθύσια τους, τις καψούρες τους αλλά και τις απογοητεύσεις, τις προδοσίες, τα αδιέξοδά, τα πάθη και τα λάθη τους, ο ροκ σταρ της πίστας, ο οποίος μπορούσε να δοκιμάσει τα πάντα, ακόμα και τα πιο ακραία, χωρίς να προκαλέσει, αλλά κι ένας ευαίσθητος και μοναχικός άνθρωπος που διψούσε για αγάπη γι’ αυτό και την πρόσφερε απλόχερα σε όποιον ένιωθε πως την είχε ανάγκη. 

@protothema.gr 💔Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης με τον κόσμο να πετάει λουλούδια φτάνει η σορός του Γιώργου Μαζωνάκη στην εκκλησία #protothema #news #mazonakis #greektiktok #tiktokgreece ♬ πρωτότυπος ήχος - protothema.gr

Κάπως έτσι, εντελώς ανεπιτήδευτα, κατάφερε να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της εγχώριας συλλογικής μνήμης και του λαϊκού αισθήματος. Γι΄ αυτό και η θλίψη για τον πρόωρο και άδικο θάνατό του ήταν τόσο βαθιά και τόσο απρόσμενα μαζική.

Όσοι τον ξεχώρισαν και τον αγάπησαν, λοιπόν, για όλους αυτούς τους λόγους, ήρθαν να τον αποχαιρετήσουν. Όχι πρωί ή μεσημέρι, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά από την ώρα που έδυε ο ήλιος μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, όπως όταν έφευγαν από τα νυχτερινά κέντρα που τραγουδούσε.

@protothema.gr ❗️Πλήθος κόσμου τραγουδά τις μεγαλες επιτυχίες του Γιώργου Μαζωνάκη έξω από το ναό #protothema #news #mazonakis #greektiktok #greektiktok ♬ πρωτότυπος ήχος - protothema.gr

Αναμφισβήτητα η λαϊκή αγρυπνία ταίριαζε περισσότερο στο «Παιδί της νύχτας», που με «τους δίσκους του και το ουίσκι του που μέσα ήθελε να πνιγεί» έγραψε τη δική του ιστορία στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, ο κόσμος του οποίου, όχι μόνον τον αποδέχτηκε σύσσωμος αλλά και τον θαύμασε και τον αγάπησε. Ίσως επειδή πάντα με την παρουσία, το χαρακτήρα και τη δουλειά του επιδίωκε να ενώνει και όχι να χωρίζει.

Χθες, Κυριακή, λοιπόν, ο Γιώργος Μαζωνάκης μάς ένωσε στην παλιά μας γειτονιά, εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε. Τους παλιούς συμμαθητές που είχαμε χρόνια να βρεθούμε, τους φίλους που κάποτε έπαιζαν μπάσκετ και βόλεϊ στον «Πλάτωνα», , έβλεπαν μαζί ποδόσφαιρο στο γήπεδο της Προοδευτικής και κρέμαγαν στα μπαλκόνια τους τη σημαία του Ολυμπιακού, εκείνους που πίναμε φραπέ και ποτά στον Κορυδαλλό, στην «Αίγλη» της Πλατείας Ελευθερίας, ή στον «Κούκο» και τη «Νεφέλη» της Πλατείας Μέμου, που τρώγαμε σουβλάκια στην «Αγανάχτηση», που χορεύαμε μέχρι τελικής πτώσης τις πρώτες επιτυχίες του στο «Βαρελάδικο» του Πειραιά, περήφανοι για το δικό μας παιδί, και που μετά τα έντεχνα προγράμματα των αθηναϊκών μουσικών σκηνών χτυπούσαμε, απαραιτήτως, κι έναν Μαζωνάκη για να κλείσει ωραία η βραδιά…



Ανάμεσα στους 50άρηδες, που συμπορεύτηκαν ηλιακά μαζί του, στα ασφυκτικά γεμάτα στενά δρομάκια και στα φωτισμένα μπαλκόνια των πολυκατοικιών της Νίκαιας ήταν και οι γονείς τους, άτομα της τρίτης ηλικίας πλέον που έβλεπαν στο καθαρό βλέμμα του Γιώργου Μαζωνάκη το ντόμπρο παιδί που δεν ξέχασε ποτέ πως ξεκίνησε από χαμηλά, έσπευδε να βοηθήσει, αθόρυβα, όπου αντιλαμβανόταν ότι υπήρχε ανάγκη, ερχόταν, μέχρι πριν δυο χρόνια, κάθε Κυριακή στο πατρικό του για φαγητό, αλλά και παραστράτησε και πληγώθηκε και απογοητεύτηκε. Μαζί και τα εγγόνια τους από μωρά μέχρι έφηβοι που, περιέργως πως, ξέρουν απ΄ έξω κι ανακατωτά τα τραγούδια που έβγαλε όταν ήταν ακόμη αγέννητοι. Κι αυτή η ένωση των διαφορετικών γενεών, των διαφορετικών κοινωνικών τάξεων και των διαφορετικών γούστων ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμα του Μαζωνάκη.

Μέχρι και αρκετές ώρες μετά τα μεσάνυχτα οι δρόμοι που οδηγούσαν στην Αγία Τριάδα ήταν μποτιλιαρισμένοι. Στην Λ. Λαμπράκη και στην Πέτρου Ράλλη τα αυτοκίνητα και τα πούλμαν που έρχονταν από την επαρχία πήγαιναν σημειωτόν. Σε πολλά από αυτά έπαιζαν στη διαπασών τραγούδια του με τη δυσκολία της συνειδητοποίησης του τέλους του να είναι αποτυπωμένη στα βλέμματα των επιβατών τους. Ίσως γι’ αυτό κι όταν τον υποδέχτηκαν, χθες το απόγευμα, δεν του φώναζαν «αντίο» αλλά «σ’ αγαπάμε».

Η Νίκαια χθες έμεινε ξάγρυπνη. Τα τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη έπαιζαν μέχρι το πρωί ενώ τα πλήθη εισέρχονταν, σταδιακά, στην εκκλησία για να τον αποχαιρετήσουν, να του αφήσουν ένα λουλούδι, να τον συντροφεύσουν στην τελευταία του νύχτα.