Κηδεία Γιώργου Παπαδάκη: Στη Ριτσώνα σήμερα ο τελευταίος αποχαιρετισμός, τι ζήτησε η οικογένειά του

Η μέρα του τελευταίου αποχαιρετισμού έφτασε. Σήμερα στις 9:30 στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας θα γίνει η κηδεία του Γιώργου Παπαδάκη, που έφυγε ξαφνικά από την ζωή την Κυριακή, 4 Ιανουαρίου, έπειτα από ανακοπή καρδιάς.

Σε ανακοίνωσή της, η οικογένεια του εκλιπόντος εξέφρασε τις θερμές της ευχαριστίες σε όλους όσοι στέκονται δίπλα της αυτές τις δύσκολες ώρες, δείχνοντας κατανόηση, συμπαράσταση και σεβασμό στο πένθος της. Παράλληλα έχει παρακαλέσει όσους το επιθυμούν, αντί στεφάνων, να τιμήσουν τη μνήμη του με δωρεά στους παρακάτω οργανισμούς:

• «Το Εργαστήρι» – Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αναπηρία
• Τράπεζα: Alpha Bank
• ΙΒΑΝ: GR 2501 4050 3050 300 200 200 1379
• Δικαιούχος: Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αναπηρία «Το Εργαστήρι»

• «Το Χαμόγελο του Παιδιού»
• Τράπεζα: Alpha Bank
• ΙΒΑΝ: GR4201404410441002101062962
• Δικαιούχος: Το Χαμόγελο του Παιδιού

Όλα είναι έτοιμα, προκειμένου η οικογένεια, οι φίλοι και οι συνεργάτες του Γιώργου Παπαδάκη να μπορέσουν να μεταβούν στη Ριτσώνα για να αποχαιρετήσουν τον αγαπημένο τους. Πάντα με ευγένεια, η σύζυγος του και τα παιδιά του έχουν ζητήσει τη διακριτικότητα και τον σεβασμό των Μέσων και των δημοσιογράφων προκειμένου να μην υπάρξουν πλάνα τους, αυτή την δύσκολη στιγμή.

Σε αυτό συνδράμει κάθε ώρα και λεπτό και ο ΑΝΤ1, βοηθώντας με τις κατάλληλες ενέργειες για την οργάνωση. Όλες αυτές τις μέρες, ο σταθμός σε κλίμα πένθους έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος του προγράμματος του σε βίντεο στην μνήμη του εμβληματικού παρουσιαστή και συνεργάτη του.
Το κλίμα στα γραφεία του καναλιού και στα στούντιο ΚΑΠΑ είναι βαρύ με όλους τους εργαζόμενους, όχι μόνο στην ενημέρωση αλλά και στην ψυχαγωγία να προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν πως έφυγε ξαφνικά από κοντά τους ο πιο αγαπητός συνεργάτης, ο δάσκαλος πολλών. Η παρουσία του ήταν συνεχής και έντονη. Σταματούσε στα γραφεία, μιλούσε με τους δημοσιογράφους, συναντούσε τις ομάδες των εκπομπών και πάντα δήλωνε πρόθυμος να βοηθήσει και να διευκολύνει. Πλέον το γραφείο του είναι γεμάτο από λουλούδια…

Διακριτική θα είναι και η κάλυψη της κηδείας από τον σταθμό. Ο δημοσιογράφος Λάζος Μαντικός θα βρίσκεται στην Ριτσώνα από νωρίς στο πλαίσιο της εκπομπής «Καλημέρα Ελλάδα» και στη συνέχεια την σκυτάλη θα πάρει το ειδησεογραφικό τμήμα του σταθμού.

Ένας λαϊκός τηλεοπτικός ήρωας έφυγε…

Από την ημέρα που έφυγε ο Γιώργος Παπαδάκης από την ζωή, πέρα από τα αφιερώματα, τις δηλώσεις πολιτικών, δημοσιογράφων, καλλιτεχνών και εκπροσώπων του δημόσιου βίου, αυτό που ξεχωρίζει είναι η αγάπη του κόσμου. Οδηγοί ταξί, υπάλληλοι σε καταστήματα, νέα παιδιά, αγρότες, ηλικιωμένοι, όλοι έχουν μία κουβέντα αγάπης για την «Καλημέρα» που έχασαν. Για τον Γιώργο με το μουστάκι, που κάθε πρωί έλεγε «Καλημέρα Ελλάδα» μέσα στα σπίτια και κάπως έτσι παράλληλα ετοιμάζονταν τα παιδιά για το σχολείο, οι εργαζόμενοι για την δουλειά τους, έμπαινε το φαγητό στην κατσαρόλα και ο τηλεθεατής που αναζητούσε μια συντροφιά στο γυαλί, συνομιλούσε, έβγαζε το άχτι του, έλεγε τον καημό του, συμφωνούσε και διαφωνούσε.

Η ελληνική τηλεόραση είναι προσωποκεντρική και ο Γιώργος Παπαδάκης ήταν ο άνθρωπος που τα πρωινά ερχόταν μέσα στα σπίτια για να ασχοληθεί με τα προβλήματα και να κοιτάξει τον κόσμο στα μάτια. Απλός, λαϊκός και ευθύς. Πολύ μακριά από τα πρότυπα του νεοπλουτισμού που κατέκλυσαν την τηλεόραση, πολύ διαφορετικός και πάντα ασυμβίβαστος.

Η απώλεια του Παπαδάκη ήρθε για να θυμίσει μια τηλεόραση που αγαπήθηκε γιατί πρωταγωνιστούσαν πρόσωπα που ονειρεύονταν να κάνουν κάτι καλύτερο, να κάνουν καριέρα, ήταν αυτοδημιούργητοι και προέρχονταν από τα λαϊκά στρώματα με όνειρο να κατακτήσουν την κορυφή και το κοινό και όχι να κατακτήσουν κλικ και likes που θα εξαργυρώσουν με καλοπληρωμένες εμπορικές συμφωνίες που τους έχουν μεταμορφώσει σε «πλασιέ». Έτσι κι εκείνος. Λαϊκός και αυτοδημιούργητος έπιασε εύκολα τον παλμό του κόσμου και δεν απομακρύνθηκε. Κράτησε την ζωή του σε δεύτερο πλάνο.

Ο Γιώργος Παπαδάκης μέσα από τις δικές του εξομολογήσεις

Δεκάδες οι συνεντεύξεις του στις οποίες υπήρξε πάντα χειμαρρώδης, δεν κρύφτηκε ποτέ πίσω από τις λέξεις ακόμη κι όταν χρειάστηκε να μιλήσει για τον εαυτό του για τα λάθη και τις δυσκολίες του.

Για τα λάθη των καναλιών: «Τα κανάλια δεν ενδιαφέρθηκαν για την αυτονομία τους σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση του προγράμματος, αλλά για το κυνήγι της τηλεθέασης κοιτάζοντας τη δουλειά των άλλων και όχι τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν οι ίδιοι. Αυτό είναι λάθος. Γενικότερα στην τηλεόραση δεν πρέπει να παρασύρεσαι από την επιτυχία του ανταγωνισμού η οποία μπορεί να είναι και συγκυριακή. Αλλωστε αυτό φαίνεται καθώς υπάρχουν προγράμματα τα οποία έχουν χτυπήσει 80άρια και την επόμενη χρονιά δεν τα έβλεπε κανείς. Υπάρχουν πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν σε πολλές εκπομπές και ήταν πασίγνωστα και διάσημα, όπως λέμε στην Ελλάδα, και την επόμενη χρονιά δεν τους ήξερε ούτε η μάνα τους».

Για τα λάθη του: «Θέλει πολλή δουλειά αυτό και πολλή προσοχή. Ξέρεις πόσες φορές έχω κατηγορηθεί για λαϊκισμό; Δε γίνεται αν δεν λαϊκίσεις, όταν ασχολείσαι με την καθημερινότητα. Είναι στιγμές που παρασύρεσαι, ενθουσιάζεσαι. Εχω πέσει σε λούμπες, έχω κάνει λάθη. Το θέμα είναι να μην παρασυρθείς και γίνεις γραφικός. Και να μην πιστέψεις ότι είσαι σημαντικό πρόσωπο. Αυτή η έπαρση ανθρώπων που γνωρίζουν ευκαιριακή δόξα μου τη βαράει στο κεφάλι».

Για τις σκέψεις του για την εκπομπή: «Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι και το έχω μεταδώσει και στους συνεργάτες μου είναι ότι αυτή η εκπομπή δεν γίνεται για να προβληθούμε εμείς. Δεν γίνεται για να περάσουμε καλά ή να καλύψουμε την ματαιοδοξία μας, δεν γίνεται για να εξυπηρετήσουμε ανάγκες συγκεκριμένων ανθρώπων μέσα από διάφορα κυκλώματα είτε αυτά είναι πολιτικά είτε οικονομικά. Αυτό που προσπαθούμε είναι να είμαστε κοντά στον κόσμο και τις ανάγκες του. Αλλωστε αυτό το κάναμε χρόνια. Αλλες φορές κατηγορηθήκαμε, άλλες επαινεθήκαμε. Υπηρετούμε τις ανάγκες του μέσου τηλεθεατή».

Τι έλεγε το 2012 για το τέλος στην τηλεόραση: «Είναι ο χώρος όπου δουλεύω για να ζήσω. Τα τρία τελευταία χρόνια δεν καταφέρνω ούτε να αποταμιεύσω. Βρίσκομαι κοντά στην ηλικία συνταξιοδότησης, 60 χρόνων, αν και φαίνομαι μεγαλύτερος. Γιατί να φύγω; Και μπροστά να μην είμαι, πρέπει να δουλέψω πίσω. Το “όχι” και το “τέλος” θα το πω εγώ. Ενας πρόσθετος λόγος που δεν λέω το “όχι” είναι ότι συμβαίνει κάτι που έχει σημασία για εμένα. Γενικός διευθυντής στον Αnt1 είναι ο “αδελφός” μου, ο Στρατής Λιαρέλλης, οπότε νιώθω ότι συμμετέχω σε μια προσπάθεια. Από την άλλη, δεν κόβω και τη θέση από κάποιον. Εχω την εντύπωση ότι αν έλεγα “όχι” το καλοκαίρι δεν ξέρω αν θα συνεχιζόταν το πρωινό του Αnt1. Δεν ξέρω αν ακούγεται εγωιστικό, αλλά και να ακούγεται έτσι είναι. Ισως να μην υπήρχε το πρωινό του Αnt1, ίσως να μην υπήρχαν και οι δουλειές».