«Ιθύνων νους»: Μία απερίσκεπτη ληστεία σε μουσείο το 1972 έγινε ταινία και έρχεται στο 66ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Μπορεί η πρόσφατη θρασύτατη ληστεία στο Λούβρο, όπου οι δράστες κατάφεραν να αρπάξουν ανεκτίμητα αυτοκρατορικά και βασιλικά κοσμήματα, μέρα μεσημέρι και ενώ το μουσείο ήταν ανοιχτό, να συγκλόνισε τον κόσμο, αυτή, όμως, δεν ήταν η μόνη μεγάλη στην ιστορία.

Το 66ο φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονικής (30 Οκτωβρίου - 9 Νοεμβρίου), σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr έχει συμπεριλάβει στο φετινό του πρόγραμμα μία ταινία που βασίζεται σε μια τέτοια ληστεία, η οποία τάραξε τα νερά τη δεκαετία του ’70 και σηματοδότησε το ξεκίνημα μιας ολόκληρης εποχής κλοπών έργων τέχνης.

Η ταινία

Το 1970, ο αποτυχημένος αρχιτέκτονας Τζέιμς Μπλέιν Μούνεϊ και οι συνεργάτες του εισβάλλουν σε ένα μουσείο και κλέβουν 4 πολύτιμους πίνακες. Όταν όμως η διατήρηση των κλοπιμαίων αποδεικνύεται πιο δύσκολη από ό,τι είχε φανταστεί, ο Μούνεϊ αναγκάζεται να ακολουθήσει τη ζωή ενός φυγά.

Ο ταλαντούχος Τζος Ο’ Κόνορ πρωταγωνιστεί στη νέα ταινία της πολυβραβευμένης σκηνοθέτιδας Κέλι Ράικαρντ, Ιθύνων νους (The Mastermind), η οποία θα προβληθεί σε ειδική προβολή στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η σκηνοθέτις, γνωστή για τις ταινίες Certain Women και First Cow, αντλεί έμπνευση από μια πραγματική ληστεία του 1972, αν και η ταινία είναι προϊόν μυθοπλασίας.

Η ταινία, με φόντο ένα ήσυχο προάστιο της Μασαχουσέτης το 1970, ξεκινά ως μια παραδοσιακή ιστορία ληστείας, αλλά εξελίσσεται σε μια εύστοχη μελέτη της φιλοδοξίας, της αποτυχίας και των ηθικών ρωγμών που κρύβει το αμερικανικό όνειρο. Ο Τζος Ο’ Κόνορ ερμηνεύει τον Τζέιμς Μπλέιν Μούνεϊ, που ζει ως υποαπασχολούμενος ξυλουργός από μια αξιοσέβαστη οικογένεια, του οποίου το ανήσυχο πνεύμα τον οδηγεί σε μια απερίσκεπτη απόφαση. Συγκεντρώνει μια ετερόκλητη ομάδα για να κλέψουν τους πολύτιμους πίνακες του Άρθουρ Ντόουβ από το μουσείο μιας μικρής πόλης. Όμως, το σχέδιο που θα έπρεπε να είναι απλό καταλήγει σε χάος.

Με σκηνοθετική ακρίβεια και ενσυναίσθηση, η Κέλι Ράικαρντ μετατρέπει τους μηχανισμούς μιας αστυνομικής ιστορίας σε μια στοχαστική αναφορά πάνω σε θέματα κοινωνικής τάξης, αρρενωπότητας και της γοητείας του κινδύνου. Η ταινία δεν είναι μια ιστορία θριάμβου ή τραγωδίας, αλλά μια ήσυχη αναμέτρηση με τις επιλογές που καθορίζουν μια ζωή.

Η ληστεία πίσω από την ιστορία

Τον Μάιο του 1972, δύο άνδρες εισέβαλαν στο Μουσείο Τέχνης του Γουόρσεστερ και, με απίστευτη θρασύτητα, αφαίρεσαν τέσσερις πίνακες από κορυφαίους καλλιτέχνες όπως ο Γκογκέν και ο Πικάσο, και έναν υποτιθέμενο Ρέμπραντ. Κατά τη διάρκεια της ληστείας, κράτησαν ομήρους μαθητές λυκείου και πυροβόλησαν έναν φύλακα, ενώ η αξία της λείας εκτιμήθηκε στα 2 εκατ. δολάρια. Η ληστεία αυτή κατατάχθηκε από τους New York Times ανάμεσα στις μεγαλύτερες της εποχής, και ο Φλόριαν «Αλ» Μάντεϊ, ο εγκέφαλος πίσω από την επιχείρηση, φαινόταν να είχε σχεδιάσει τα πάντα με μεγάλη προσοχή.

Ωστόσο, το σχέδιο κατέρρευσε γρήγορα. Οι συνεργοί του Μάντεϊ, υπερβολικά περήφανοι για την επιτυχία τους, άρχισαν να καυχιούνται στο τοπικό μπαρ. Όταν το έγκλημα έγινε γνωστό, οι πίνακες εντοπίστηκαν λίγες εβδομάδες αργότερα σε μια φάρμα του Ρόουντ Άιλαντ και επιστράφηκαν στο μουσείο.

Η σκηνοθέτιδα Κέλι Ράικαρντ διάβασε τυχαία ένα άρθρο για την 50ή επέτειο της ληστείας ενώ δούλευε στην προηγούμενη ταινία της, Showing Up, και αποφάσισε να βασίσει πάνω σε αυτό το νέο της φιλμ.