Ο τεχνικός διευθυντής της Ιταλικής ομάδας, Τζέιμς Άλισον πιστεύει πως στις δυο περιόδους χειμερινών δοκιμών εξέλιξης που απομένουν μέχρι την έναρξη της σεζόν στις 16/3 στην Αυστραλία θα δούμε θεαματική βελτίωση στο ρυθμό των μονοθεσίων.
Τάκης Πουρναράκης
Στην πίστα του Σακχίρ στο Μπαχρέιν έχουν προγραμματιστεί δυο τετραήμερα αρχής γενομένης από την ερχόμενη Τετάρτη 19/2 – 22/2 και από 27/2 – 2/3.
Στο πρώτο τετραήμερο χειμερινών δοκιμών εξέλιξης στη Χερέθ είδαμε τα μονοθέσια να κινούνται σε ρυθμό ακόμη και 8 sec πιο αργά από πέρυσι και αρκετοί πιλότοι εξέφρασαν την ανησυχία τους για το αν είναι υπερβολικά αργά τα φετινά μονοθέσια.
Μιλώντας σχετικά ο Βρετανός μηχανικός ξεκαθάρισε: «Αν δει κανείς τη διαμόρφωση των πίσω αεροτομών στη Χερέθ καταλαβαίνει πως οι ομάδες έχουν ακόμη πολλά περιθώρια για να βελτιώσουν την πρόσφυση. Οι νέοι κανονισμοί προσφέρουν νέες ευκαιρίες για να βελτιώσει κανείς την αεροδυναμική απόδοση και αυτό θα γίνει εντυπωσιακά γρήγορα».
Κλείσιμο
Είναι βέβαιο πως όλες οι ομάδες στη Χερέθ είχαν ένα βασικό αεροδυναμικό πακέτο που απείχε αρκετά απ’ αυτό που θα χρησιμοποιήσουν στην Αυστραλία.
Ο Μπάτον συμπλήρωσε πάνω στο θέμα: «Στον πρώτο αγώνα όλοι θα είναι ταχύτεροι. Μαντεύω πως μέχρι το τέλος της χρονιάς δε θα υπολειπόμαστε πάνω από 2 sec από τον περσινό ρυθμό».
Από την πλευρά του ο επικεφαλής μηχανικός της Williams, Ρομπ Νέλσον ξεκαθάρισε: «Είχα 300 πράγματα για δοκιμή στη λίστα και στη Χερέθ έκανα μόνο τα 50. Απομένουν πολλά ακόμη, θα δοκιμάσουμε το αεροδυναμικό πακέτο που θα χρησιμοποιηθεί στην Αυστραλία το Μάρτιο στο Μπαχρέιν».
Διακρίνονται από αριστερά, ο τεχνικός διευθυντής της Ferrari, Τζέιμς Άλισον, ο επικεφαλής σχεδιασμού Νικόλας Τομπάζης και ο τεχνικός διευθυντής σασί Πατ Φράι.
Σε μια καθημερινότητα που κινείται σε ολοένα και πιο εντατικούς ρυθμούς, ο ποιοτικός ύπνος αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ουσιαστικές μορφές φροντίδας του εαυτού μας. Εδώ, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία, κάτι που η JYSK γνωρίζει καλά.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.