Θέμος Αναστασιάδης

Επειδή για μένα η συζή­τηση για την κάθαρση «έκλεισε» με τη δήλωση του Ακη «να σκιστεί η κυβέρνηση για να ’ρθουν πίσω τα κλεμμένα»... Επειδή επίσης η αγωνία για την επόμενη μέρα των εκλογών ξεφούσκωσε με το που κατάλαβε ο Αλέξης τι σημαίνει το «φοβού τους Πασόκους και ψήφους φέροντας»… Με τη χώρα να παραδέρνει από τη μια εκκρεμότητα στο επόμενο συμβάν και από τον έναν αιφνιδιασμό σε μια καινούρια προφυλάκιση, είναι γεγονός ότι χάνονται καμιά φορά οι προτεραιότητες. Ειδικά όταν έχει φουντώσει το πολιτικό παιχνίδι εν όψει δημοτικών (και όχι μόνο;) εκλογών και τα οικονομικά μας κινούνται στην κόψη του ξυραφιού. Και τι ξυραφιού, από ατόφιο κοφτερό γερμανικό heavy metal! Μέσα σ’ όλο αυτό το σκηνικό, λοιπόν, θα πρέπει ίσως να ξεκαθαριστεί εγκαίρως από τον πρωθυπουργό ότι η Κεφαλονιά είναι η υπ’ αριθμόν 1 προτεραιότητα, ήτοι το «εδώ και τώρα», με τη βοήθεια του Θεού και του Αγίου Γεράσιμου πάντα. Γιατί όταν βλέπω όλους αυτούς τους «συναρμόδιους» να πηγαινοέρχονται, χωρίς φυσικά να αμφισβητώ τις ικανότητες και την καλή διάθεσή τους και ότι «κάνουν ό,τι μπορούν», φοβάμαι -έτσι αντανακλαστικά, με βάση την εμπειρία από τα  παλιά- ότι τα πράγματα δεν θα πάνε και τόσο καλά.

Δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά ούτε και η τελευταία δυστυχώς, που η Ελλάδα, πόσο μάλλον η Κεφαλονιά, τραυματίζεται βαριά από τη μήνη του Εγκέλαδου. Αρα, καταρχάς, δεν δικαιολογείται ότι το κράτος δεν ήταν έτοιμο να επέμβει άμεσα και αποτελεσματικά. Ομως, ΟΚ, ξέρουμε ποιο είναι το κράτος μας και πώς έχει καταντήσει ειδικά μετά την επέλαση της Τρόικας, όπως γνωρίζουμε εξίσου ότι πολύ ισχυρότερες χώρες τα ’χασαν μπροστά σε φυσικά φαινόμενα όπως οι πλημμύρες (ΗΠΑ), τα τσουνάμι (Ιαπωνία) και άλλα τινά, ενώ μαθαίνουμε ότι κάθε σεισμός δεν είναι ποτέ ο ίδιος. Με δεδομένα όλα αυτά, οι κυβερνώντες το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να δουν τι μπορεί να γίνει εδώ και τώρα… Και μάλιστα να πράξουν τα διπλά απ’ όσα λένε ότι μπορούν και ν’ αφήσουν τα πολιτικάντικα στην άκρη, γιατί, εδώ που τα λέμε, βγάζουν μάτι οι επισκέψεις… κομμάτων και άσχετων πολιτικών στο νησί, οι οποίοι εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα. Δεν προσφέρεται για κάλπη η Κεφαλονιά, κύριοι. Ούτε η κυβέρνηση αλλά ούτε και η αντιπολίτευση θα χαθούν ή θα ωφεληθούν και τόσο αν δεν αντιμετωπιστούν τα προβλήματα άμεσα. Οι μόνοι που θα χαθούν θα είναι ο κόσμος και ο τόπος και αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε να συμβεί!

Συγγνώμη επίσης, αλλά εκτός από το ρίσκο του καλοκαιριού υπάρχει και ο Φλεβάρης, ο οποίος, ό,τι κι αν μυρίσει, μια βροχή και ένα χιόνι θα το ρίξει. Αρκετός κόσμος στο νησί εξακολουθεί να είναι χωρίς νερό, με τα αποθέματα ειδών πρώτης ανάγκης να είναι οριακά, πέρα από τα ήδη υφιστάμενα οικονομικά στενέματα που έχει. Πώς θα τα βγάλει πέρα; Καλά τα μέτρα για πληρωμή και επιδότηση ενοικίου, ετεροχρονισμό των φόρων κ.λπ. κ.λπ., όμως και αυτοί που έχουν σπίτι δεν έχουν πια δουλειά. Οσο για κείνους που έχουν ακόμη δουλειά, το επόμενο κρίσιμο τρίμηνο το σίγουρο είναι ότι δεν θα βρίσκουν πόρους να τη στηρίξουν για να επιβιώσουν. Με δυο λόγια, η σεισμόπληκτη Κεφαλονιά είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε σε μία και μόνο εξουσία. ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ από αυτό το κακό που το βρήκε. Το αν θα έχει μια μικρή ή μέτρια κάμψη ο τουρισμός είναι ζήτημα διαχειρίσιμο μακροπρόθεσμα, με στήριξη των επαγγελματιών που θα έχουν πληγεί και άλλα πολλά τεχνικοοικονομικά. Το «εδώ και τώρα» είναι που πονάει. Τα παιδιά που κρυώνουν και πρέπει να πάνε σχολείο (αν ήταν ΑΕΙ… δεν πειράζει, θα τα κλείναμε για κάνα εξάμηνο), οι οικογένειες που πρέπει να έχουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, το όποιο σύστημα ΥΓΕΙΑΣ που προέχει να αποκατασταθεί, όπως και οι συγκοινωνίες. Βούλιαξαν οι αποβάθρες! Γι’ αυτό καλό είναι να τρέξουν οι πέντε ΜΕΓΑΛΟΕΡΓΟΛΑΒΑΡΕΣ του τόπου, που, πέρα από πλάκα και σκοπιμότητες, μπορούν να κάνουν εκπληκτικά πράγματα από τεχνικής άποψης, να το πάρουν πάνω τους το πράγμα και να δώσουν λύση. Και μετά, σιγά μην και δεν τα πάρουν αναδρομικά! Εδώ τα παίρνουν προκαταβολικά στα διόδια των εθνικών οδών με την παράλογη αύξηση 60% που τους χαρίστηκε από την κυβέρνηση για δρόμους που ΘΑ κάνουν. Ναι, κι όταν ΘΑ τους κάνουν, οι προηγούμενοι θα έχουν χαλάσει και φτου κι απ’ την αρχή. Ας βάλουν, λοιπόν, μια φορά και αυτοί πλάτη.

Γνωρίζω ότι είναι πολύ πιο δημοφιλές να γράφεις π.χ. για τον Αγγ. Φιλιππίδη ή ότι κατεβαίνει υποψήφια η Δούρου, ή ακόμη-ακόμη πόσα λεφτά θα φέρει πίσω ο Κάντας, αλλά και τι ακριβώς συμβαίνει με την τραγική περίπτωση του Λαυρεντιάδη. Ο οποίος, εδώ που  τα λέμε, εδώ και χρόνια πάσχει από σοβαρή ανίατη ασθένεια και βρίσκεται πεταμένος στη φυλακή χωρίς κανείς να λυπάται για τη δύσκολη κατάσταση που βιώνει εκεί μέσα, μια που από όλο τον μετα-τροϊκανικό «πολιτισμό» -και όχι μόνο τον νομικό- το στοιχείο της ανθρωπιάς έχει διαγραφεί επειδή θεωρείται… ύποπτο. Ομως για να επανέλθουμε, μια που ο λόγος για την ανθρωπιά, αυτό που προέχει τώρα είναι να σωθούν οι χιλιάδες που απειλούνται από κανονική ανθρωπιστική κρίση στην Κεφαλονιά. Τελεία και παύλα. Πώς λέμε όλα τα λεφτά στην Κεφαλονιά; Ε, κάπως έτσι! Γιατί μόλις απομακρυνθούν οι κάμερες, ηρεμήσει κάπως το τέρας που λέγεται Εγκέλαδος και συμβεί καμιά νέα κρίση με το Eurogroup ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, οι συνάνθρωποί μας εκεί κάτω θα ξεχαστούν και θα αφεθούν στη μοίρα τους, όπως γίνεται τις περισσότερες φορές. Στα χαρτιά όλα θα δείχνουν καλά, στην πράξη όμως θα γίνει η μισή δουλειά και αν!

ΥΓ.: Εκτός κι αν περνάει από εκεί κάθε βδομάδα ο Σαμαράς, έπειτα από κάθε του ταξίδι στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό, που, μεταξύ μας, μάλλον είναι και η πιο ενδεδειγμένη λύση.