Στέφανος Τζανάκης

Πίσω από την στήριξη της ουκρανικής αντεπίθεσης – που καρκινοβατεί εξαντλούμενη σε πυραυλικές επιθέσεις εντυπωσιασμού στη Μόσχα - η Δύση αναζητεί «μία κάποια λύση» ώστε να τελειώσει ο πόλεμος.

Οι εξελίξεις είναι σύνθετες: η Ρωσία έχει πλέον σοβαρά νομισματικά προβλήματα, αλλά το «φλερτ» με την Κίνα έχει επεκταθεί σε στρατιωτικό επίπεδο – οι δύο στρατοί κάνουν πλέον κοινές ασκήσεις και περιπολίες στον Ειρηνικό. Παράλληλα, η συνεχιζόμενη πολεμική σύγκρουση Ρωσίας – Ουκρανίας συνεχίζει να τροφοδοτεί ανατιμήσεις στις τιμές του πετρελαίου: είναι χαρακτηριστικό ότι το αργό των Ουραλίων – το πετρέλαιο του Πούτιν – έχει πιάσει τα 70 δολάρια το βαρέλι στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων της Αγίας Πετρούπολης, δηλαδή είναι 10 δολάρια πάνω από το «πλαφόν» των 60 δολαρίων που είχαν επιβάλει οι G7.

Και ναι μεν οι ευρωπαϊκές τιμές του φυσικού αερίου να παραμένουν κατά 85% χαμηλότερες σε σχέση με πέρυσι, αλλά μια ματιά στις προθεσμιακές τιμές αρκεί για να αντιληφθεί κανείς ότι η αναταραχή δεν έχει τελειώσει στην αγορά – η τιμή για τον Σεπτέμβριο είναι στα 37 ευρώ ανά Mwh, ενώ για τον χειμώνα του ‘24 είναι πάνω από τα 57 ευρώ ανά Mwh. Μετά από όλα αυτά, δεν πρέπει να προκαλεί απορίες η επιμονή του πληθωρισμού στην Ευρώπη – εκτός από την απληστία που αυξάνει τα ποσοστά κέρδους, υπάρχουν και οι τιμές της ενέργειας.

Αντίστοιχα, οι ΗΠΑ μπαίνουν πλέον σε προεκλογική χρονιά, οι Δημοκρατικοί δεν μπορούν να βρουν κάποιον αξιόπιστο υποψήφιο απέναντι στον τραμπ - και μαντέψτε: Η βενζίνη είναι ακριβότερη από πέρυσι, ενώ δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι αυξήσεις των επιτοκίων ανήκουν στον παρελθόν – όπως άλλωστε συμβαίνει και στην Ευρώπη. Παράλληλα, υπάρχουν οι Εκθέσεις των διεθνών τραπεζικών Οίκων, που δείχνουν μία «μαύρη» εικόνα για τις χρηματιστηριακές αγορές – κάτι που συμβαίνει όταν δεν υπάρχουν «καλά νέα» στην παγκόσμια πιάτσα.

Ζητούνται λοιπόν καλά νέα – και ένα τέτοιο (και μάλιστα πολύ σημαντικό) θα μπορούσε να είναι το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία. Βέβαια, αυτή τη στιγμή δεν είναι ορατό το πώς θα βρεθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων οι Ουκρανοί με τους Ρώσους, ειδικά μετά από την «ιδέα» που εκπορεύτηκε από το ΝΑΤΟ για αποδοχή του στάτους κβο από το Κίεβο. Από την άλλη πλευρά, αν αποτύχει η αντεπίθεσή τους, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Δύσκολο να το πει κανείς – ειδικά αν η Δύση πάψει να είναι τόσο γενναιόδωρη στη στρατιωτική βοήθεια.

Κατά τα άλλα, ο χάρτης λέει πάντα την αλήθεια: Σε αυτή τη φάση, το μόνο πρόσθετο κέρδος των Ρώσων είναι ο χερσαίος διάδρομος προς την Κριμαία που κατέκτησαν ισοπεδώνοντας την Μαριούπολη. Οι υπόλοιπες περιοχές – Κριμαία και Ντονμπάς – έχουν περάσει ουσιαστικά σε ρωσική κυριαρχία από το 2014.

Οι συνεχείς δηλώσεις των Ουκρανών αξιωματούχων ότι στοχεύουν να επιστρέψουν στα σύνορα του 1991 είναι απολύτως κατανοητές – αλλά δεν αλλάζουν και πολλά στα πεδία των μαχών. Ενδεχομένως όμως γίνονται και αυτές στο πλαίσιο μίας διαπραγμάτευσης που θα ξεκινήσει κάποια στιγμή μέσα στους επόμενους μήνες.