Αχίλλειος πτέρνα η «ανάπλαση»;
Ο Κώστας Ζαχαριάδης ήταν ένας δραστήριος και ήπιων τόνων βουλευτής του Σύριζα
Αν είχε επανεκλεγεί, πιθανότατα θα ήταν καλύτερος και πιο αποτελεσματικός από πολλούς σημερινούς βουλευτές του κόμματος του. Η επιλογή του ωστόσο για υποψήφιος Δήμαρχος της Αθήνας δεν έχει καμία λογική. Δεν έχει ασχοληθεί με την αυτοδιοίκηση και δεν ήταν καν βουλευτής στην πρώτη περιφέρεια της Αθήνας. Είναι φανερό ότι πρόκειται για μια στενά κομματική επιλογή η οποία αντανακλά και υπηρετεί εσωκομματικούς συσχετισμούς, δεν έχει ωστόσο την παραμικρή σχέση με την πόλη. Απευθύνεται μόνο στα μέλη και τον στενό πυρήνα των ψηφοφόρων του κόμματος.
Δεν ξέρω αν η κ. Μπαλαούρα μπορούσε να ανταποκριθεί στην ευθύνη μιας τόσο σημαντικής υποψηφιότητας, σίγουρα ωστόσο θα ήταν μια πιο συνεπής αυτοδιοικητική επιλογή. Ασχολείται ήδη με το Δήμο, είναι μέλος της δημοτικής παράταξης του Σύριζα και ως αρχιτεκτόνισα έχει μια κάποια συνάφεια με τα ζητήματα της πόλης. Είναι φανερό όμως ότι με άλλα κριτήρια κινήθηκαν οι ομάδες που διαγκωνίζονται στο κόμμα. Προτίμησαν λοιπόν να κερδίσουν μια εσωκομματική μάχη εν όψει της μάχης των μαχών για την ηγεσία, παρά να δώσουν τη μάχη για τον Δήμο.
Ο Κώστας Μπακογιάννης ασφαλώς θα τους ευγνωμονεί. Γιατί βέβαια με μια σοβαρή υποψηφιότητα απέναντι του, μπορεί να είχε, ή ίσως και να έχει, σοβαρό πρόβλημα: ακόμα και στον πιο καλόπιστο και υπομονετικό Αθηναίο χρωστά ακόμα μια σοβαρή εξήγηση για το μεγάλο φιάσκο του κέντρου της πόλης. Μέχρι στιγμής όσα έχει πει είναι επιεικώς ανεπαρκή. Το να παραδέχεται ότι απέτυχε είναι αυτονόητο. Δεν περιμέναμε τη δική του ομολογία για να το καταλάβουμε. Από τον Δήμαρχο όμως περιμένουμε μια αναλυτική παρουσίαση όλων των πλευρών της αποτυχίας.
Τι έγινε με το αρχικό σχέδιο, γιατί άλλαξε και καταργήθηκε για παράδειγμα ο ποδηλατόδρομος και φυσικά πόσο κόστισε όλος αυτός ο πειραματισμός. Το μπογιάτισμα των δρόμων, τα ανεκδιήγητα παρτέρια ή οι φοίνικες και φυσικά όλο αυτό το ράβε ξήλωνε. Ακόμα περισσότερο γιατί έχει περάσει πια μια ολόκληρη σχεδόν τετραετία και τα έργα μοιάζει να ξεκίνησαν χθες; Ποιες ήταν οι αστοχίες της «τεχνικής υπηρεσίας», ποιοι ευθύνονται και τι μέτρα πήρε για τον έλεγχο των υπευθύνων αλλά και για να μη ξανασυμβούν τα ίδια; Είναι κατανοητό για τον Μπακογιάννη να θέλει η προεκλογική συζήτηση να μην εξαντληθεί σε αυτό το ζήτημα. Αυτό όμως δεν θα συμβεί όσο και ο ίδιος δεν δίνει τις απαντήσεις που οφείλει. Και βέβαια όσο δεν το κάνει θα αφήνει ανοιχτό τον εαυτό του στην συνεχιζόμενη κριτική.
Τα τελευταία πολλά χρόνια η Νέα Δημοκρατία ουσιαστικά μονοπωλεί τον Δήμο της Αθήνας. Το έκανε επιλέγοντας ως υποψηφίους πολιτικά στελέχη υψηλής αναγνωρισιμότητας που είχαν διακριθεί σε υπουργικές θέσεις. Ο Μπακογιάννης, παρότι από πολιτική οικογένεια, είναι ο πρώτος αμιγώς αυτοδιοικητικός από την εποχή του Δημήτρη Μπέη. Αυτό του δίνει ισχυρό πλεονέκτημα :κατά μία έννοια απολαμβάνει τα καλά δύο κόσμων. Όπως λένε οι Αγγλοσάξωνες, οι εκλογές είναι δικές του για να τις χάσει. Από την άλλη πλευρά ωστόσο, ακριβώς επειδή παρουσιάζεται ως αυτοδιοικητικός, έχει ιδιαίτερη σημασία να διατηρήσει το προφίλ του επιτυχημένου με το οποίο συστήθηκε στους Αθηναίους. Το πρότζεκτ ανάπλαση του κέντρου όμως εκεί ακριβώς τον χτυπάει.
Για την ώρα μοιάζει να παίζει χωρίς αντίπαλο. Η μόνη άλλη ενδιαφέρουσα υποψηφιότητα, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, είναι του Χάρη Δούκα από το ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα νέο πρόσωπο, χωρίς προηγούμενη θητεία στην Αυτοδιοίκηση, χαμηλής αναγνωρισιμότητας, με εφόδιο όμως ένα πολύ καλό βιογραφικό. Μένει να φανεί αν θα μπορέσει να κάνει το μειονέκτημα του πλεονέκτημα, να εμφανιστεί ω νέος, τεχνοκράτης με φρέσκιες και εφαρμόσιμες ιδέες για την Αθήνα. Δεν θα είναι εύκολο. Όσο ο Μπακογιάννης κρατά ανοιχτή την πληγή του κέντρου όμως, ας μην αποκλείουμε τίποτα. Μπορεί να αποδειχθεί αχίλλειος πτέρνα.
Δεν ξέρω αν η κ. Μπαλαούρα μπορούσε να ανταποκριθεί στην ευθύνη μιας τόσο σημαντικής υποψηφιότητας, σίγουρα ωστόσο θα ήταν μια πιο συνεπής αυτοδιοικητική επιλογή. Ασχολείται ήδη με το Δήμο, είναι μέλος της δημοτικής παράταξης του Σύριζα και ως αρχιτεκτόνισα έχει μια κάποια συνάφεια με τα ζητήματα της πόλης. Είναι φανερό όμως ότι με άλλα κριτήρια κινήθηκαν οι ομάδες που διαγκωνίζονται στο κόμμα. Προτίμησαν λοιπόν να κερδίσουν μια εσωκομματική μάχη εν όψει της μάχης των μαχών για την ηγεσία, παρά να δώσουν τη μάχη για τον Δήμο.
Ο Κώστας Μπακογιάννης ασφαλώς θα τους ευγνωμονεί. Γιατί βέβαια με μια σοβαρή υποψηφιότητα απέναντι του, μπορεί να είχε, ή ίσως και να έχει, σοβαρό πρόβλημα: ακόμα και στον πιο καλόπιστο και υπομονετικό Αθηναίο χρωστά ακόμα μια σοβαρή εξήγηση για το μεγάλο φιάσκο του κέντρου της πόλης. Μέχρι στιγμής όσα έχει πει είναι επιεικώς ανεπαρκή. Το να παραδέχεται ότι απέτυχε είναι αυτονόητο. Δεν περιμέναμε τη δική του ομολογία για να το καταλάβουμε. Από τον Δήμαρχο όμως περιμένουμε μια αναλυτική παρουσίαση όλων των πλευρών της αποτυχίας.
Τι έγινε με το αρχικό σχέδιο, γιατί άλλαξε και καταργήθηκε για παράδειγμα ο ποδηλατόδρομος και φυσικά πόσο κόστισε όλος αυτός ο πειραματισμός. Το μπογιάτισμα των δρόμων, τα ανεκδιήγητα παρτέρια ή οι φοίνικες και φυσικά όλο αυτό το ράβε ξήλωνε. Ακόμα περισσότερο γιατί έχει περάσει πια μια ολόκληρη σχεδόν τετραετία και τα έργα μοιάζει να ξεκίνησαν χθες; Ποιες ήταν οι αστοχίες της «τεχνικής υπηρεσίας», ποιοι ευθύνονται και τι μέτρα πήρε για τον έλεγχο των υπευθύνων αλλά και για να μη ξανασυμβούν τα ίδια; Είναι κατανοητό για τον Μπακογιάννη να θέλει η προεκλογική συζήτηση να μην εξαντληθεί σε αυτό το ζήτημα. Αυτό όμως δεν θα συμβεί όσο και ο ίδιος δεν δίνει τις απαντήσεις που οφείλει. Και βέβαια όσο δεν το κάνει θα αφήνει ανοιχτό τον εαυτό του στην συνεχιζόμενη κριτική.
Τα τελευταία πολλά χρόνια η Νέα Δημοκρατία ουσιαστικά μονοπωλεί τον Δήμο της Αθήνας. Το έκανε επιλέγοντας ως υποψηφίους πολιτικά στελέχη υψηλής αναγνωρισιμότητας που είχαν διακριθεί σε υπουργικές θέσεις. Ο Μπακογιάννης, παρότι από πολιτική οικογένεια, είναι ο πρώτος αμιγώς αυτοδιοικητικός από την εποχή του Δημήτρη Μπέη. Αυτό του δίνει ισχυρό πλεονέκτημα :κατά μία έννοια απολαμβάνει τα καλά δύο κόσμων. Όπως λένε οι Αγγλοσάξωνες, οι εκλογές είναι δικές του για να τις χάσει. Από την άλλη πλευρά ωστόσο, ακριβώς επειδή παρουσιάζεται ως αυτοδιοικητικός, έχει ιδιαίτερη σημασία να διατηρήσει το προφίλ του επιτυχημένου με το οποίο συστήθηκε στους Αθηναίους. Το πρότζεκτ ανάπλαση του κέντρου όμως εκεί ακριβώς τον χτυπάει.
Για την ώρα μοιάζει να παίζει χωρίς αντίπαλο. Η μόνη άλλη ενδιαφέρουσα υποψηφιότητα, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, είναι του Χάρη Δούκα από το ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα νέο πρόσωπο, χωρίς προηγούμενη θητεία στην Αυτοδιοίκηση, χαμηλής αναγνωρισιμότητας, με εφόδιο όμως ένα πολύ καλό βιογραφικό. Μένει να φανεί αν θα μπορέσει να κάνει το μειονέκτημα του πλεονέκτημα, να εμφανιστεί ω νέος, τεχνοκράτης με φρέσκιες και εφαρμόσιμες ιδέες για την Αθήνα. Δεν θα είναι εύκολο. Όσο ο Μπακογιάννης κρατά ανοιχτή την πληγή του κέντρου όμως, ας μην αποκλείουμε τίποτα. Μπορεί να αποδειχθεί αχίλλειος πτέρνα.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα