Μιχάλης Στούκας

Μετά τις παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών στις αρχές Απριλίου, λόγω της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ ανέλαβαν κυβερνητικά καθήκοντα ο Μαργαρίτης Σχοινάς, με μακρά θητεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα τελευταία χρόνια μάλιστα ως Αντιπρόεδρος της Κομισιόν, ο Μακάριος Λαζαρίδης βουλευτής Καβάλας από το 2019 και σύμβουλος επικοινωνίας του Κυριάκου Μητσοτάκη από το 2016 ως την εκλογή του στη Βουλή και ο Ευάγγελος Τουρνάς, Πτέραρχος εν αποστρατεία, τέως Αρχηγός ΓΕΑ, που είχε θητεύσει από τον Σεπτέμβριο του 2021 ως τον Μάιο του 2023 στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ως Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και διαχείρισης Κρίσεων. Κάποιοι βέβαια, μόλις άκουσαν το επώνυμο Τουρνάς, μέσα στη γενική άγνοια που επικρατεί θεώρησαν ότι έγινε Υπουργός ο σπουδαίος τραγουδοποιός Κώστας Τουρνάς και απορούσαν τι σχέση έχει με την Πολιτική Προστασία. Αυτή η συνεπωνυμία είναι το λιγότερο βέβαια. Να ευχηθούμε ολόψυχα καλή επιτυχία στον κύριο Ευάγγελο Τουρνά, γιατί γνωρίζει κι ο ίδιος πολύ καλά ότι πλέον, το Υπουργείο που ανέλαβε είναι κομβικής σημασίας. Πάντως, η επιλογή από τον πρωθυπουργό δύο εξωκοινοβουλευτικών προσώπων στα τρία υπουργεία, μήπως δείχνει ότι δεν έχει και πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στις ικανότητες κάποιων βουλευτών του;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την επανεκλογή του το 2023 στελέχωσε την κυβέρνηση, όχι μόνο αμιγώς με πρόσωπα προερχόμενα από τη Ν.Δ., αλλά και με πολιτικούς που είχαν διατελέσει υπουργοί του ΠΑΣΟΚ (Μ. Χρυσοχοΐδης, Γ. Φλωρίδης) ή είχαν ξεκινήσει την πολιτική τους σταδιοδρομία από άλλα κόμματα, κυρίως πάλι από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και εξωκοινοβουλευτικά στελέχη. Βουλευτές της ΝΔ που έχουν εκλεγεί επανειλημμένα και περίμεναν (ή περιμένουν ακόμα...) την υπουργοποίησή τους δεν έχουν αξιοποιηθεί στα πολυμελή κυβερνητικά σχήματα. Και δεν αναφέρομαι σε 5-10 βουλευτές, αλλά σε πολύ περισσότερους. Ο πρωθυπουργός γνωρίζει βέβαια πολύ καλύτερα από τον καθένα για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό. Από την άλλη υπάρχουν και κάποια πρόσωπα τα οποία μετέχουν σε όλες τις κυβερνήσεις της Ν.Δ., απλώς αλλάζοντας υπουργείο. Αν γράψω, ότι οι επιδόσεις τους παντού είναι μέτριες (επιεικώς...), δεν νομίζω ότι απέχω πολύ από την πραγματικότητα...

Στα τέλη Μαρτίου-αρχές Απριλίου 2026, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά τις νέες αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ υποχρεώθηκε να αντικαταστήσει τρεις υπουργούς. Οι επιλογές του σχολιάστηκαν ποικιλοτρόπως. Προσωπικά, θεωρώ εύστοχη την τοποθέτηση του Μαργαρίτη Σχοινά στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Αν και δεν έχει δώσει δείγματα γραφής στην ελληνική πολιτική σκηνή η μακρά θητεία του στις Βρυξέλλες και οι γνωριμίες του εκεί (καλώς ή κακώς, όλα παίζουν ρόλο...) θεωρώ ότι θα του προσφέρουν σημαντική βοήθεια. Κυρίως όμως, γιατί αυτό έχει σημασία, ότι θα έχουν σημαντική (;) συμβολή στην επίλυση σοβαρών και χρόνιων προβλημάτων που να αντιμετωπίζουν οι Έλληνες γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Ο Ευάγγελος Τουρνάς υπήρξε ικανότατος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας (4.000 ώρες πτήσης τουλάχιστον, δεν είναι λίγες...), ενώ διετέλεσε και Αρχηγός ΓΕΑ, από τον Μάρτιο του 2013, ως τον Φεβρουάριο του 2015. Η σχεδόν δίχρονη προϋπηρεσία του στην ίδια σχεδόν κυβερνητική θέση με αυτή που αναλαμβάνει τώρα, σίγουρα είναι σημαντική.

Η κλιματική αλλαγή (ή κρίση, επί το δραματικότερο...) και η πολιτική προστασία είναι σίγουρα πολύ σημαντικά ζητήματα. Γνωρίζω ότι τα τελευταία χρόνια, από το 2023 αν δεν κάνω λάθος, έχει συσταθεί στο Υπουργείο «Επιτροπή Εκτίμησης Κινδύνου», η οποία στελεχώνεται από εξαιρετικούς επιστήμονες. Και πάλι δυστυχώς έπρεπε να φτάσουμε στο «και πέντε» για το αυτονόητο, τη δημιουργία δηλαδή μιας επιτροπής που θα έπρεπε να υπάρχει εδώ και τουλάχιστον 15-20 χρόνια... Θέλω να ελπίζω, ότι ο νέος υπουργός σε αγαστή συνεργασία με τους επιστήμονες θα πετύχει στο δύσκολο έργο του. Το καλοκαίρι πλησιάζει και ο εφιάλτης των πυρκαγιών, ιδιαίτερα όμως ο τρόπος αντιμετώπισής τους, θα αποτελέσουν το πρώτο κρας τεστ για τον κύριο Τουρνά.

Έρχομαι τώρα και στον κύριο Μακάριο Λαζαρίδη, ο οποίος το τελευταίο διάστημα, πριν την υπουργοποίησή του είχε διακριθεί για τη μαχητικότητά του στη Βουλή απέναντι στην κυρία Κωνσταντοπούλου, η οποία χρησιμοποίησε σε βάρος του έναν όχι ιδιαίτερα κόσμιο χαρακτηρισμό. Αυτή η μαχητικότητά του, κυρίως όμως όσα διαπίστωσε ο πρωθυπουργός από τη συνεργασία τους τα προηγούμενα χρόνια έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα. Καθώς όμως σήμερα μπορούν να βρεθούν τα πάντα για κάποιον ή κάποια αναδείχτηκε το θέμα με το πτυχίο του κυρίου Λαζαρίδη, που απασχολεί την επικαιρότητα τις τελευταίες μέρες. Δεν παίρνω θέση στο θέμα, δεν γνωρίζω το καθεστώς των ιδιωτικών κολεγίων κ.λπ. στα τέλη της δεκαετίας του 1980, εκείνη την εποχή σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο Πατρών και ποτέ δεν έχω φοιτήσει σε ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα. Ο κύριος Λαζαρίδης, την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες ζήτησε να επιστρέψει τα ποσά που του καταβλήθηκαν αχρεωστήτως (χωρίς δηλαδή να του τα οφείλει το κράτος), «για να μην υπάρχουν σκιές», όπως είπε. Δυστυχώς, για τον κύριο Λαζαρίδη, ειδικά στη σημερινή Ελλάδα, οι «σκιές» και όλη η (παρα)φιλολογία γύρω από αυτόν, πολύ δύσκολα θα σταματήσουν. Είτε παραμείνει στην κυβέρνηση είτε όχι. Ζούμε σε μια εποχή, όπου όχι μόνο ελέγχονται και μπορούν να βρεθούν τα πάντα, αλλά, ακόμα χειρότερο είναι, ότι πλέον ο καθένας μπορεί να ξεκινήσει ένα θέμα ανύπαρκτο, το οποίο μέσω ίντερνετ θα λάβει τεράστιες διαστάσεις και κάποιοι ή κάποιες που θίγονται θα προσπαθούν μετά να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες...

Επανέρχομαι στο θέμα της υπουργοποίησης των κύριων Σχοινά, Λαζαρίδη και Τουρνά. Κυκλοφορούν υφέρπουσες φήμες ότι σύντομα ή το φθινόπωρο, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, θα φέρει στο φως και νέες υποθέσεις που αφορούν τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν όντως αυτό ισχύει, δεν αποτελεί μια χαλκευμένη φημολογία και αφορά κυβερνητικά στελέχη, τι θα κάνει ο πρωθυπουργός; Αν πρέπει πάλι να αντικαταστήσει υπουργούς ή υφυπουργούς, μάλλον θα βρεθεί σε δύσκολη θέση. Ο... πάγκος της ΝΔ φαίνεται ότι δεν έχει και τους καλύτερους αναπληρωματικούς.

Ο εκάστοτε πρωθυπουργός, θυμίζει, σε μένα προσωπικά, έναν προπονητή ποδοσφαίρου. Θεωρητικά, επιλέγει σε κάθε παιχνίδι την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα. Κάποιες από τις επιλογές του όμως δεν αποδίδουν. Υποχρεωτικά, θα στραφεί στους αναπληρωματικούς ποδοσφαιριστές. Και πάλι όμως, δεν είναι βέβαιο ότι αυτοί θα αποδώσουν. Ακόμα πιο δύσκολα είναι τα πράγματα, όταν οι αναπληρωματικοί απλά αναγράφονται στο φύλλο αγώνα ή βρίσκονται εκεί για να γυαλίζουν τον πάγκο. Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης, η φθορά της ΝΔ είναι αναπόφευκτη. Όμως, ίσως για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια η, κατακερματισμένη, αντιπολίτευση δεν φαίνεται ότι μπορεί να καρπωθεί αυτή τη φθορά. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, η κυβέρνηση περισσότερο πληρώνει τα δικά της λάθη και αστοχίες, παρά την αντιπολιτευτική τακτική. Το ερώτημα είναι: πότε θα γίνουν οι επόμενες εκλογές; Θα υπάρξουν κάποιες εξελίξεις που θα τις επισπεύσουν; Θα βρεθεί σε δύσκολη θέση η ΝΔ από κάποιο απρόοπτο γεγονός; Όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές πρέπει όλα τα κόμματα να φροντίσουν να αναβαθμίσουν τα ψηφοδέλτιά τους με πιο αξιόλογα άτομα , τα οποία βέβαια δεν θα έχουν καμία «σκιά» στο βιογραφικό τους. Δεν χρειάζονται μόνο «φρέσκα πρόσωπα», αλλά φωτεινά μυαλά και ανιδιοτελείς υποψήφιοι. Παραφράζοντας τον τίτλο μιας ταινίας του Βιμ Βέντερς, με τίτλο «Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν το πέναλτι» (1972), καθώς το άρθρο... ποδοσφαιροποιήθηκε, στις εκλογές έχουμε να κάνουμε με την «Αγωνία του πολιτικού αρχηγού πριν τις κάλπες». Ας φροντίσουν λοιπόν οι πολιτικοί αρχηγοί, οι επιλογές των υποψηφίων βουλευτών να γίνονται πολύ πιο προσεκτικά και φυσικά να αναλαμβάνουν τις ευθύνες για τυχόν άστοχες επιλογές τους. Τελικός κριτής βέβαια είναι πάντα ο λαός, που όμως δεν δείχνει να είναι τόσο σοφός όταν ψηφίζει...