Andreou

Γιώργος Δ. Ανδρέου

Τι άραγε σημαίνει Αριστερά;

Η συχνότερη -σχεδόν καθημερινή- και κατά κανόνα γενικόλογη κριτική στα λάθη και τις παλινωδίες της κυβέρνησης, είτε αυτά είναι εσκεμμένα από χρόνια ιδεοληψία, είτε από ανεπάρκεια και ανικανότητα, εστιάζεται στην καταφρονητική αναφορά ότι η κυβέρνηση αυτή δεν είναι αριστερή.

 Αριστερά. Καθημερινή πιπίλα. Εννοια που δυστυχώς στη χώρα μας έχει αναδειχθεί ανάλογη της αγιοσύνης και όπλο εξαπάτησης της κοινωνίας. (Πρέπει κάποτε να ερευνηθεί ειδικά και εν εκτάσει αυτή η σύγχρονη εθνική μας απάτη, που είναι η για πολλούς και διάφορους λόγους εδραιωμένη πεποίθηση στην πλειονότητα των Ελλήνων ότι ο χαρακτηρισμός «αριστερός» σημαίνει πιστοποιητικό -ISO- εντιμότητας, δημοκρατικότητας, ανοιχτού μυαλού, προοδευτικότητας και τα τελευταία χρόνια και εθνικοφροσύνης.

Χαρακτηρισμός που επιμένει παρά τις εκκωφαντικές διαψεύσεις του και την παταγώδη παγκόσμια αποτυχία και με τα οδυνηρά αποτελέσματα της «αριστερής θεωρίας» όπου εφαρμόστηκε.) Είναι ίσως λογικό και κατανοητό στην κριτική αυτή να καταφεύγουν όσοι θεωρούν αυτάρεσκα ότι είναι αριστεροί, αντιδιαστέλλοντας με τον τρόπο αυτό τον εαυτό τους από την κυβερνητική πολιτική των «μνημονίων», που δεν θεωρούν αριστερή. Χωρίς οι περισσότεροι να λένε τι θα ήθελαν να γίνει.  Οταν όμως την ίδια κατηγορία, ότι δηλαδή η κυβέρνηση αυτή και η πολιτική της δεν είναι αριστερή και ότι ακόμα -όπως άκουσα χθες διά στόματος αστείου επαρχιώτη πολιτευτή της Νέας Δημοκρατίας σε επαρχιακό ραδιοφωνικό σταθμό- οι κυβερνώντες είναι φιλελεύθεροι, τη διατυπώνουν δημόσια και επώνυμα οι άλλοι, οι δεξιοί, οι κεντρώοι, οι αστοί, τότε υπάρχει θέμα και μάλιστα σοβαρό. Θέμα που αναδεικνύει το αλαλούμ και την πολιτική σύγχυση της κοινωνίας μας. Θέμα ταυτότητας.

Πρώτα εσύ που λες ότι είσαι ο αριστερός. Και στη συνέχεια εσύ -ειδικά εσύ- που λες ότι είσαι αστός. Ποια είναι τα κριτήρια των πολιτικών σου επιλογών; Τι θεωρείς αριστερό; Τις παροχές του κράτους πώς μας τις κατάντησαν; Μήπως περισσότερο κράτος και λιγότερη έως μηδενική ιδιωτική οικονομία; Ή περισσότερη κοινωνική πολιτική και πρόνοια, περισσότερα εργατικά ή συνδικαλιστικά δικαιώματα και προστασία της απασχόλησης και με ποιον τρόπο; Περισσότεροι φόροι και σε ποιους, άμεσοι ή έμμεσοι; Περισσότερη πολυφωνία, πολιτικά και αστικά δικαιώματα κ.ο.κ.; Πώς αντιλαμβάνεσαι την ανάπτυξη, πώς πρέπει να τη διευκολύνουμε και από πού να την περιμένουμε; 

Θα μου πείτε, για να υπάρχει απάντηση, πρέπει κάποτε στη χώρα αυτή όπου επικρατεί η κοινωνικοπολιτική σύγχυση να ξεκαθαρίσουν οι άνθρωποι μέσα τους τις έννοιες, τι θέλουν, τι πιστεύουν και πώς εννοούν τους όρους, μεταξύ των οποίων ο «αριστερός» και συναφώς ο αντίποδάς του, ο «φιλελεύθερος». Να προσδιορίσουν εν τέλει οι Ελληνες πολίτες τα κριτήρια των πολιτικών τους επιλογών και να αποστασιοποιηθούν από τους αφορισμούς. Να ξεφύγουμε κάποτε από τις πληγές και τις οικογενειακές και κοινωνικές προκαταλήψεις του Εμφυλίου που προσδιορίζουν ακόμα και σήμερα, δυστυχώς, τις πολιτικές μας επιλογές. Μόνο έτσι θα κατανοήσουμε, θα εννοούμε και θα απορρίπτουμε ή θα αποδεχόμαστε τους όρους με πολιτικά κριτήρια, όπως όλος ο πολιτισμένος κόσμος. Δυστυχώς, στη χώρα αυτή αλλιώς εννοούν την αριστεροσύνη και τις πολιτικές επιλογές τους και αλλιώς σκέφτονται αυτοί που πολιτεύονται με βάση την οικογενειακή παράδοση, λόγω του ότι ο παππούς τους ήταν στο ΕΑΜ και τον λεγόμενο Δημοκρατικό Στρατό ή πολέμησε στον Εμφύλιο με τον Εθνικό Στρατό ή έκαψαν οι αντάρτες ή οι Χίτες το σπίτι του παππού τους.

Και είναι πολλοί ακόμα. Και διαφορετικά σκέφτονται και πολιτεύονται αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται πολιτικά με βάση τα οικονομικά και κοινωνικά τους συμφέροντα ως επιχειρηματίες, αυτοαπασχολούμενοι επιστήμονες και μη, εργάτες, αγρότες, δημόσιοι υπάλληλοι, πλούσιοι ή φτωχοί, ή αυτοί που επιλέγουν με βάση επιστημονική σκέψη και ανάλυση τον επιθυμητό τρόπο διακυβέρνησης, τις επιλογές, την κατεύθυνση, τη μεθοδολογία κ.λπ. Πρέπει να ξεκαθαρίσουν κάποια στιγμή τα πράγματα στη χώρα αυτή όπου, όπως συνηθίζει να λέει ένας καλός μου φίλος, κυριαρχεί η πολιτική κατά παράδοση ανισορροπία, σε βαθμό που μέχρι πολύ πρόσφατα οι εργάτες στήριζαν τη Δεξιά και σοβαρό μέρος του κεφαλαίου την Αριστερά.

 Ή όπου παρατηρείται με εξαιρετική ευκολία και χωρίς ηθικό ή ιδεολογικό ενδοιασμό, μάλιστα και με άλματα, το φαινόμενο της πολιτικής μετακίνησης ψηφοφόρων από και προς όλα τα κόμματα και προς ακραίες ή και φαιδρές θέσεις (π.χ. από και προς Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ Χρυσή Αυγή, ΑΝ.ΕΛ., Λεβέντηδες κ.λπ.). Επιλογές ψυχολογικής και συναισθηματικής αποστασιοποίησης χωρίς πραγματική ιδεολογία, πυξίδα και, κυρίως, χωρίς προοπτική. Αν, λοιπόν, φίλτατε Κυριάκο Μητσοτάκη, οι πολιτευτές της καθ’ υμάς Ν.Δ. θεωρούν και κατηγορούν ως φιλελεύθερο τον Τσίπρα, που με τις επιλογές του, τους υπέρογκους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές εξαφάνισε την αστική μεσαία τάξη και την επιχειρηματικότητα, που ονειρεύεται ημέρες, δόξες και καιρούς κρατισμού, που προσπαθεί να ανορθώσει με διάφορους πονηρούς τρόπους τον δημόσιο τομέα και να εξαφανίσει τον ιδιωτικό, να ποδηγετήσει την ενημέρωση και τη Δικαιοσύνη, περιστέλλοντας αρχαία πολιτικά αλλά και αστικά δικαιώματα, για να μην αναφερθώ σε άλλα κινδυνολογώντας, ήρθε η ώρα να τα μαζεύουμε, τουλάχιστον όσοι καταλαβαίνουν την έννοια «φιλελεύθερος» και περιμένουν ανάλογη πολιτική. Τι να ελπίζουν εναλλακτικά από πολιτικούς με τέτοια αντίληψη... 

ΣΧΟΛΙΑ (7)

Δήμιος χρησιμοποιώντας

Αριστερά σημαίνει μάλλον κάτι αρνητικό...αλλιώς θα έλεγε ο θυμόσοφος λαός να σου πάνε όλα αριστερά και δεν θα έλεγε να σου πάνε όλα δεξιά ... αυτά

@11:49

το να σου πανε ολα δεξια , προκυπτει απο την Χριστιανικη μας πιστη, διοτι ο εν μετανοία ληστής ήταν εκ δεξιών του Χριστου και ειπε ΗΜΑΡΤΟΝ και ομολογησε και την Θεοτητα Του. - επιπλεον στις προσευχες μας λεμε εκ δεξιόν...Στα δεξιά Του Θεου ειναι μονον η Παναγια μας. Αυτο δειχνει τιμη. Απο κει προεκυψε το δεξια.Και την Ημερα της Κρισεως ο Χριστος θα βαλει στα δεξια του ολους τους σωσμενους.

ΗΛΙΑΣ

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ. - ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΛΙΔΑΣ.

Mihalos

Αυτό γιατί μας το λες, για καλό; Κομμουνιστές ήταν ο Στάλιν, ο Τσαουσέσκου, ο Πολ Ποτ, κομμουνιστής είναι ο Κιμ Γιον Κουν. Αλλά ξέχασα. Στη χώρα αυτή έχουμε μάθει ότι ο αριστερός είναι αδύνατο να είναι κακός. Οι αριστεροί είναι ΜΟΝΟ καλοί. Κατά συνέπεια όσοι δεν είναι αριστεροί είναι κακοί ή αλλιώς φασίστες.

@18:51

αυτο καταλαβες απ το σχολιο ? να πας να κοιταχτεις. ΕΙπα τι ειναι η αριστερα.......... και τι δεν ειναι ο συριζα της αναρχοφασιστικης κλικας. (εγραψα καπου τη λεξη καλο ή κακο ? οχι.).

Κορυδαλλιώτης

Η Αριστερά ταυτίζεται, διαχρονικά, με 1. τον κρατισμό, 2. τον ιδεολογικό ολοκληρωτισμό, που επεκτείνεται και πολιτικό και κοινωνικό ολοκληρωτισμό (βλ. κομμουνιστικά καθεστώτα), 3. τον διεθνισμό. Ειδικά ο Σύριζα, που είναι αριστεριστές, ευνοούν και το γενικότερο ξεχαρβάλωμα, κοινώς μπάχαλο, στον δημόσιο χώρο. Ως προς το τρίτο σκέλος, η Αριστερά συμφωνεί σε μεγάλο βαθμό με τους αμιγείς Φιλελεύθερους (ένα μέρος από τους οποίους στα νιάτα του πέρασε από την άκρα Αριστερά). Η συντηρητική δημοκρατική Δεξιά είναι υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, αλλά με ισχυρό κράτος (στην παράδοση της ηπειρωτικής Ευρώπης). Όμως, είναι και πατριωτική και θέτει σε υψηλή θέση το ζήτημα της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ. Στο παρελθόν έμβλημα της ευρωπαϊκής συντηρητικής Δεξιάς ήταν ο Ντε Γκωλ και αργότερα η Θάτσερ. Η τελευταία στα οικονομικά προσέγγιζε τους Φιλελεύθερους, λόγω αγγλοσαξωνικής παράδοσης, αλλά είχε σε υψηλή θέση τον πατριωτισμό. Σήμερα θα έλεγα ότι ο μόνος πραγματικός ευρωπαίος συντηρητικός ηγέτης είναι ο Βίκτωρ Ορμπάν. Στη ΝΔ θα είχαμε μία καλή ευκαιρία να δώσουμε μία ισχυρή θέση στο ζήτημα της εθνικής ταυτότητας εκλέγοντας τον Άδωνι Γεωργιάδη επικεφαλής, αλλά το υπέσκαψαν οι απολιτίκ και πουλημένοι στους Συριζαίους καραμανλικοί, μέσω του δίχως ιδεολογία Μεϊμαράκη... Το αποτέλεσμα ήταν η εκλογή του Μητσοτάκη, που σαφώς είναι ιδεολογικά εγγύτερα προς το Ποτάμι απο ό,τι στην παραδοσιακή ευρωπαϊκή συντηρητική Δεξιά.

Προς την δημοκρατια

Εδώ εχουμε να αντιπαλεψουμε με την πλυση εγκεφάλου της Σταλινικης προπαγάνδας του Μαρξ και Λελιν.Αριστερά, ο προθαλαμος του φασιστοκομμουνισμου, της μεγαλύτερης φασιστική πολιτικής ιδεολογίας επί προσώπου γης. Αυτό συμπεραινεται από τα ανθρωπινα θύματα που προκλήθηκαν για να εφαρμοστεί το πολιτικό σύστημα αυτό. Βασίζεται στην απάτη στο ψέμα και την παράνοια. Οι αριθμοί είναι χαρακτηριστικοι. Στην Σταλινικη περίοδο δολοφονιθηκαν 100 εκατομμύρια άνθρωποι μαζί με την Κίνα. Προσθέστε τους νεκρούς μετά την περίοδο αυτή -Τσαουσεσκου κτλ.-.Στο έπος του Σταλιγκραν, σκοτώθηκαν περισσότεροι Ρώσοι, από αυτούς που σκότωσε ο Χίτλερ στην επιχείρηση Μπάρμπαροσα. Ολοι αντιφρονουντες του καθεστώτος. Ο ψεύτης ηλιος με τις εξαφανίσεις . Τους ακριβεις αριθμούς τους δίνει το ΚΚΕ, προς τιμή τους. Και άλλες φορές επιχειρησα να δωσω αυτήν την άποψη. Αλλά έπεσε η δαμοκλειος σπαθη της λογοκρισιας.Αριστερά ενοειται, ότι θα πάρουν πλούτο από τους πλούσιους και θα τα δοσουν στους φτωχούς. Εκει η μεγάλη απάτη. Μέχρι σημερα, και έχει έναν αιώνα εφαρμογής του συστήματος από πολλά κράτη που δοκιμαστισαν ,δεν έγινε έτσι. Απλά η πολιτική νομεκλατουρα έκλεβε τα χρηματα του λαού ή οι μάζες όπως αλλιώς αποκαλουν τους πολίτες. Αίμα, ποταμια ανθρώπινο αίμα. Βέβαια μέχρι σήμερα αυτά δεν βγαίναν στην φόρα. Τα κρατούσαν μυστικά. Έτσι η ιδεολογία της αριστερας της πολλά υποσχόμενης, απόκτησε ηθικό προβάδισμα, και το αίσθημα να το δοκιμάσουμε να δούμε πως είναι. Εμείς απλά να προειδοποιεισουμε ότι δεν θέλουν να εργαζονται οι πολίτες. Είναι εχθροί της εργασίας. Ελέγχουν την δικαιοσύνη. Θεωρούν ότι οι μάζες με 100 ευρώ τον μήνα είναι αρκετά. Οι αντιφρονουντες εξαφανιζοντε. Ποτέ μα ποτέ, οπου κυριαρχίσαν δεν ξέφυγαν από όλα τα παρά πάνω. Η δημοκρατία της ΕΕ, είναι αδιανόητος. Η αριστερά απέκτησε αίγλη βοηθουντος και ο πελατειακος φασισμό, που εχουμε τα τελευταία 40 χρόνια. Τώρα να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ. Προς την δημοκρατια. Όχι προς τον ερυθρο φασισμό.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία