Γιώργος Δ. Ανδρέου

Τηρούν τα πολιτικά προσχήματα στις τοποθετήσεις τους στα εθνικά θέματα και τις διεθνείς σχέσεις. Γνωρίζουν πως θα τα βρουν μπροστά τους, αν κληθούν να κυβερνήσουν, είτε αυτοδύναμα είτε σε κυβερνητικά σχήματα συνεργασίας.

Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η πολιτική πραγματικότητα, η προοπτική κυβερνησιμότητας έχει περιορισθεί στο ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη. Οι άλλοτε κραταιοί του ΣΥΡΙΖΑ, ολισθαίνουν - τοποθετήσεις, ηγεσία και στελεχιακό δυναμικό - στη γραφικότητα και ελπίζουν μόνο σε είσοδο στη Βουλή. Επέλεξαν συνειδητά το περιθώριο, την συμπόρευση με τους λοιπούς: «αντισυστημικούς», απατεώνες, θεομπαίχτες, θρησκόληπτους, διαταραγμένους, επικίνδυνους.

Το ΚΚΕ ζει στην δική του παράνοια.

Θάπρεπε συνεπώς στο ΠΑΣΟΚ, όσο πλησιάζουν οι εκλογές,να είναι πολύ προσεκτικοί Ειδικά κάποια προβεβλημένα στελέχη του, κυρίως της νέας γενιάς, που εκπέμπουν – προφανώς ενστικτωδώς, έτσι ανδρώθηκαν - πολιτικό λόγο, που θυμίζει τον προ του 1981 δημαγωγικό λαϊκίστικο λόγο του Ανδρέα Παπανδρέου που πλάνεψε και αφαίμαξε την τότε αριστερά, με την προοπτική της εξουσίας. Είναι λάθος να πιστεύουν κάποιοι σήμερα πως μπορούν να επαναλάβουν την ιστορία, πείθοντας αριστερούς ψηφοφόρους να τους εμπιστευτούν. Επιβεβαιώνουν έτσι πως δεν έχουν καταλάβει πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα στον πολιτικά τεράστιο χρόνο που πέρασε. Πόσο απέχει χρονικά, κοινωνικά, πολιτικά το 1965 και το 1980 από το 2030. Πως οι περισσότεροι οπαδοί του Ανδρέα των πρώτων χρόνων, τους αποχαιρέτησαν οριστικά, είτε επειδή αστικοποιήθηκαν και μετακινήθηκαν στο κέντρο, είτε γιατί επέστρεψαν στο φυσικό τους αριστερό χώρο. Δεν τους εμπιστεύονται, τους θεωρούν ανεπαρκείς παλαιομοδίτες που βολοδέρνουν μοχλεύοντας, εκτός τόπου και χρόνου, έναν κόσμο που εξακολουθεί «να ζει» - δεν θέλει να ξεκολλήσει - στο 1965 και το 1981. Που διεγείρεται, στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, με ανούσιες εκφράσεις, όπως «δημοκρατική παράταξη», «προοδευτικοί πολίτες», «σύντροφοι», «δεξιά» και άλλα παράταιρα. Που φλερτάρει με τον κρατισμό και άλλες «αριστερίστικες» αγκυλώσεις που πήγαν τη χώρα δεκαετίες πίσω.

Δεν τους παραδειγματίζει η σώφρων σιγή των πολύπειρων παλαιών, του Κώστα Λαλιώτη, του Κώστα Σκανδαλίδη του Γιάννη Μανιάτη και άλλων.

Οι αντιφατικές όμως τοποθετήσεις στελεχών, και του αρχηγού κατά καιρούς, δημιουργούν πολιτικοιδεολογική σύγχυση που διαχέεται και πολλαπλασιάζεται στην προκατειλημμένη «βάση» του κόμματος που δίνει τον τόνο της παράταξης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Έφτασε στο σημείο στο Κοινοβούλιο ο πρωθυπουργός να εγκαλέσει βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προτρέποντάς τον να προσχωρήσει στο ΚΚΕ, με αφορμή τις ακραία κρατικίστικες, εξόχως αντιευρωπαϊκές απόψεις που εξέφρασε για τη ΔΕΗ.
Το περιστατικό αυτό είναι, δυστυχώς, η κορυφή του παγόβουνου του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου που τοποθετείται, λέει, στη δημοκρατική κεντροαριστερά – τη σοσιαλδημοκρατία - που όμως στο Ευρωπαϊκό πολιτικό στερέωμα έχει ξεκάθαρες θέσεις, ειδικά για την Ευρώπη και τον αστικό δημοκρατικό δυτικό κόσμο.

Είναι αδιανόητο για τον Ευρωπαίο σοσιαλδημοκράτη να τοποθετούνται επώνυμα στελέχη σε όλα τα επίπεδα της κομματικής ιεραρχίας, ευθέως, απροκάλυπτα απροσχημάτιστα - χωρίς να τηρούν καν, στοιχειώδη προσχήματα (διεθνές δίκαιο, απαραβίαστο συνόρων, ουδετερότητα, μη εμπλοκή στον πόλεμο κλπ.) κόντρα στην επίσημη «γραμμή του κόμματος αλλά και της ΕΕ:

- υπέρ του Πούτιν στον πόλεμο της Ουκρανίας,

- υπέρ της Χαμάς,

- υπέρ του θεοκρατικού ΙΡΑΝ του λίκνου, προστάτη, χρηματοδότη και υποκινητή της διεθνούς τρομοκρατίας

- ακόμα και υπέρ της Χεζμπολάχ – του τρομοκρατικού βραχίονα των Μουλάδων.

( καλό θα είναι να μην οχυρωθούν κάποιοι πίσω από το παράδειγμα του Ισπανού σοσιαλιστή Σάντσεθ - άλλο η μη εμπλοκή στον πόλεμο κι άλλο η δικαιολόγηση των τρομοκρατών)

Αποκορύφωμα οι δημόσιες τοποθετήσεις κάποιων, κόντρα στην επίσημη θέση της ηγεσίας τους, εναντίον της απόφασης της Κυβέρνησης να ενισχύσει έμπρακτα την ασφάλεια της Κύπρου - και με τη ευκαιρία να «πατήσει πόδι» στην ανατολική Μεσόγειο. Απόφαση που ακολούθησαν στέλνοντας δυνάμεις πολλές ευρωπαϊκές χώρες, στα πλαίσια της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Κι αυτό ενώ διεκδικούν, ως παράταξη, την πατρότητα του αμυντικού δόγματος «του ενιαίου χώρου», της κοινής γραμμής άμυνας Ελλάδας -Κύπρου.

Με αυτά τα μυαλά όμως «σύντροφοι», ο προσυνεδριακός προβληματισμός σας αν θα συνεργαστείτε με τη ΝΔ και τον Κυριάκο, αν από τις εκλογές του ΄27 δεν προκύψει αυτοδύναμη κυβερνητική πλειοψηφία, είναι ανούσιος. Οι πολίτες που ψηφίζουν Κυριάκο δεν θέλουν τη συνεργασία σας. Οι λογικοί Έλληνες επιζητούν σταθερότητα και δεν θα σας ψηφίσουν. Οι σύμμαχοι δεν σας εμπιστεύονται.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)