Γιάννης Αντύπας

Την υγεία σας και τα μάτια σας. Στο πλαίσιο αυτό, δεν είναι κακό κανείς να είναι λίγο πιο... προχωρημένος από την Πολιτεία. Πέρυσι τέτοια εποχή υπήρχαν πιο αυστηρά μέτρα, αλλά ακολούθησε ένα ακόμη κύμα της πανδημίας και ένα ακόμη lockdown. Φέτος τα μέτρα είναι ήπια, αλλά η πανδημία επιμένει. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να μάθουμε τι θα γίνει με τον δύσκολο τρόπο. Μπορούμε να κάνουμε ότι δεν μας υποχρεώνουν να κάνουμε για να προφυλάξουμε την υγεία τη δική μας και των ανθρώπων που αγαπάμε. Να κυκλοφορήσουμε με προσοχή. Να διασκεδάσουμε, να φάμε, να αγοράσουμε δώρα, να ταξιδέψουμε, αλλά... υποψιασμένοι. Ο ιός είναι εκεί και δεν κάνει διακρίσεις. Κανείς δεν έχει συμβόλαιο μαζί του πως θα τον περάσει ως "γριπούλα".

Βασικά δεν είναι "γριπούλα" ό,τι και να λένε διάφοροι. Μπορεί να γίνει, αυτό όμως θα μας κοστίσει. Ανυπολόγιστο κόστος, καθώς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. "Ναι" στη διασκέδαση των γιορτών, την έχουμε ανάγκη όλοι μας, την έχει ανάγκη η οικονομία μας, αλλά με την σκέψη να προφυλάξουμε την υγεία μας ψηλά στις προτεραιότητες μας. Υπάρχουν ώρες, υπάρχουν μέρη όπου μπορεί κανείς να ζήσει όσα επιθυμεί με ασφάλεια. Από τα στοιχειώδη, τα ψώνια των ημερών, μέχρι προορισμούς για ξεφάντωμα, όπου μπορούμε συνδυάσουμε και το "θέλω" και το "πρέπει". Άλλωστε, αυτή δεν είναι η ισορροπία της ζωής; Μην κάνουμε πως πέφτουμε από τα σύννεφα. Μεταξύ αυτών των δύο "δυνάμεων" δεν κινείται ολόκληρη η ζωή μας; Γιατί να το αλλάξουμε τώρα; Ακόμη και να θέλουν κάποιοι να κάνουν την "επανάστασή" τους δεν είναι η κατάλληλη ώρα.

Αντιλαμβάνομαι ότι ορισμένοι βλέπουν ένα "κύμα" το οποίο θέλουν να "καβαλήσουν" για τους δικούς τους λόγους. Άλλοι απλά επειδή το πιστεύουν, άλλοι για να αποκτήσει νόημα η ζωή τους, άλλοι για να κάνουν καριέρα. Λυπάμαι, αλλά ορισμένοι αντιεμβολιαστές είναι κάπως σαν κάποιους αντιμνημονιακούς, τους "αντί" γενικά, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν τον κανόνα: έχουν ατζέντα για την κοινωνία, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχει καμία σχέση με το "αντί" που προβάλλουν. Ή δεν έχουν άποψη και γνώση και απλά θέλουν να τη "σπάσουν" στους άλλους. Κάτι σαν τους... αντιολυμπιακούς δηλαδή. Αλλά, ας μείνουμε σε εκείνους που παίζουν... μπάλα. Τους αντιμνημονιακούς, συγνώμη, τους αντιεμβολιαστές οι οποίοι θέλουν να κάνουν καριέρα. Να κόβουν πρόστιμα, να ανοίξουν μαγαζιά, να κάνουν κόμματα και να μπουν στη Βουλή. Ο στόχος είναι θεμιτός. Οφείλουν, όμως, να μην τον επιδιώκουν πάνω σε ερείπια ή σε μνήματα. Καθαρές κουβέντες.

Όπως, βεβαίως, οφείλουν να προφυλάξουν την κοινωνία και την πίστη των πολιτών στην επιστήμη εκείνοι που την υπηρετούν. Δεν είναι λογικό να αλλάζουν γνώμη κάθε τρεις και λίγο. Δεν είναι σωστό να εμφιλοχωρούν άλλες προτεραιότητες στις αποφάσεις τους. Δεν πρέπει να βιάζονται να μιλήσουν. Έχουν έναν συγκεκριμένο και εξαιρετικά κρίσιμο ρόλο: είναι φύλακες. Και οι φύλακες πρέπει να έχουν γνώση. Πρέπει να εμπνέουν σιγουριά και αξιοπιστία. Για να τους ακολουθούν όσοι είναι στα χωριά και τις πόλεις, έξω και μέσα από τα τείχη. Αλλιώς θα έχουμε πρόβλημα. Χρόνια πολλά αγαπητοί αναγνώστες. Την υγεία μας να έχουμε για να συζητάμε, να διαφωνούμε και να μαλώνουμε. Παρακαλώ, όμως, χωρίς φανατισμούς. Και οι σκοπιμότητες μέσα στη ζωή είναι. Εγώ θα λέω των άλλων, οι άλλοι θα λένε τις δικές μου και των υπολοίπων. Αλλά, δεν είναι μονόδρομος το "αντί". Μπορούμε να είμαστε διαφορετικοί, μπορούμε να είμαστε και μαζί. Πάντα με τις εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν και αυτόν τον κανόνα. Από όλες τις πλευρές. Καλά Χριστούγεννα!

ΥΓ. "Πονηρέ δημοσιογράφε" θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς. "Οι άλλοι, οι εταιρείες που φτιάχνουν τα εμβόλια, δεν έχουν σκοπιμότητες. Δεν έχουν ατζέντες"; Φυσικά και έχουν. Δεν απειλούν άμεσα τη ζωή μου όμως. Αντίθετα: μου προσφέρουν κάτι που την προστατεύει. Μπορεί να με εκμεταλλεύονται, αλλά για να γίνεται αυτό πρέπει να είμαι ζωντανός. Κάτι που δεν ισχύει για τους ψηφοφόρους, μια λεπτομέρεια που πράγματι με προβληματίζει στη θεωρία μου...