Φώτης Πλιάκος

Στα μέσα προς τέλη Γενάρη έχασε δύο παιχνίδια λόγω γρίπης, έπαιξε στα τέσσερα επόμενα, εν συνεχεία τραυματίστηκε κι έμεινε εκτός για ολόκληρο το Μάρτιο χάνοντας άλλα τέσσερα ματς, επέστρεψε στις προπονήσεις στη διάρκεια του international break, για να ξανακολλήσει κάποια ίωση προχθές και να θεωρείται πλέον αμφίβολος για την πρώτη αναμέτρηση των πλέι οφ με τον Λεβαδειακό.

Ειλικρινώς δεν έχω την παραμικρή να διάθεση να «κατηγορήσω» για κάτι τον Φινλανδό.

Εξάλλου ανάλογα θέματα είχαν πολλοί συμπαίκτες του στη διάρκεια της χρονιάς όπως πχ. ο Γαλανόπουλος, ο Καντεβέρε, ο Σούντμπεργκ, ο Δώνης και ούτω καθεξής.

Εχοντας φτιάξει ένα ατελές ρόστερ, στο οποίο σχεδόν πάντα υπήρχαν πολλές και σημαντικές έλλειψης, η λογική εξέλιξη των πραγμάτων για τον Αρη ήταν οι έξι νίκες που έκανε στις 26 αγωνιστικές της regular season στο πρωτάθλημα.

Τώρα το πράγμα δυσκολεύει σημαντικά: θα κληθεί να κάνει τουλάχιστον τέσσερις νίκες - για να μην πω πέντε- σε μια σειρά έξι αγώνων, με Λεβαδειακό, ΟΦΗ και Βόλο ΝΠΣ, μπας και καταφέρει να τερματίσει στην 5η θέση.

Προφανέστατα το πιο σημαντικό παιχνίδι της σειράς είναι το πρώτο, αυτό της ερχόμενης Κυριακής κόντρα στον Λεβαδειακό.

Επί της ουσίας ο Αρης θα παίξει εναντίον του εαυτού του: εάν δεν κερδίσει την πολύ καλή ομάδα που έχει κάνει φέτος ο Νίκος Παπαδόπουλος -και η μεταξύ τους διαφορά παραμείνει στους 6 βαθμούς ή πάει στους 9- τότε αυτομάτως τα υπόλοιπα πέντε παιχνίδια των πλέι οφ θα αποκτήσουν διαδικαστικό χαρακτήρα και η έλλειψη ουσιαστικού βαθμολογικού κινήτρου θα τον βυθίσει ακόμη περισσότερο στην εσωστρέφεια.

Φυσικά για να έρθει η νίκη κόντρα σε μια ομάδα που έχει δείξει συνολικά καλύτερα δείγματα από αυτόν στο πρωτάθλημα θα πρέπει να βελτιωθεί αισθητά συγκριτικά με όσα έδειξε στο τελευταίο παιχνίδι της κανονικής διάρκειας κόντρα στον ΟΦΗ.

Τότε ο Γρηγορίου είχε επιλέξει διάταξη που θύμιζε κάτι σαν 4-4-2, με τον Μορόν και τον Κουαμέ να αποτελούν το δίδυμο στην επίθεση.

Όμως η έμπνευση του κόουτς δεν βγήκε καθώς οι δύο επιθετικοί δεν κατάφεραν να καταγράψουν ούτε μία συνεργασία μεταξύ τους.

Η επιστροφή στο 4-2-3-1 αποτελεί το ρεαλιστικότερο σενάριο για το κυριακάτικο ματς.

Ο Γένσεν, όπως όλα δείχνουν, δεν θα τα καταφέρει να επιστρέψει οπότε η χρησιμοποίηση του Γκαρέ σε ρόλο επιτελικού δείχνει μονόδρομος: είναι ο παίκτης που μπορεί να οργανώσει το παιχνίδι, διαθέτει καλή πάσα και –όπως έδειξε στο παιχνίδι με την Κηφισιά- έχει επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα.

Για τις δύο θέσεις στα εξτρέμ οι υποψήφιοι είναι πολλοί.

Προσωπικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν παίρνει περισσότερο χρόνο ο Ντουντού ο οποίος, παρά τις αδυναμίες του, έχει νούμερα (2 γκολ και 1 ασίστ στο πρωτάθλημα).

Αναφέρομαι στην αποτελεσματικότητα του Ντουντού γιατί ο Αρης διαθέτει πολλούς παίκτες που δεν έχουν σκοράρει αν και έχουν καταγράψει μεγάλη επίδοση στα xGoals: o Καντεβέρε με 2,12 xGoals και ο Πέρεθ με 1,82 είναι οι χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις.

Το διακύβευμα, λοιπόν, του κυριακάτικου αγώνα για τον Αρη είναι συγκεκριμένο: νίκη ή παρατεταμένη εσωστρέφεια.