Δημήτρης Παγαδάκης

Δεν έχει πολλαπλές ταυτότητες ούτε βασανίζεται από ιδεολογικές αμφισημίες. Είναι ένας επίορκος με κίνητρο το οικονομικό όφελος. Μια κυνική φιγούρα που δρα με βαριά ανηθικότητα από προσωπική απληστία.

Προδίδει αξίες, ανθρώπους, την ίδια την πατρίδα του με ταπεινό ελατήριο το χρήμα Πουλάει μυστικά που πλήττουν την ασφάλεια της Ελλάδας και των συμμάχων της, Επηρεάζουν τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή και θίγουν τις διπλωματικές σχέσεις της.

Ανήκει στην ελεεινή κατηγορία των ποταπών σπιούνων και των ανάλγητων παραδόπιστων. Όπως ο 53χρονος Έλληνας σμήναρχος που συνελήφθη για κατασκοπεία υπέρ της Λαϊκής δημοκρατίας της Κίνας.

Προφανώς δεν ήταν ένας άψογα ντυμένος πράκτορας «υψηλού προφίλ» με «άδεια να σκοτώνει». Καμία σχέση με την γοητευτική κινηματογραφική περσόνα που παραγγέλλει «κουνημένη και όχι ανακατεμένη» βότκα μαρτίνι και οδηγεί Άστον Μάρτιν εφοδιασμένη με μύρια γκάτζετς.

Ασφαλώς και δεν έφερνε στη μυθιστορηματική φιγούρα των μοναχικών, αποξενωμένων, εσωστρεφών και καταθλιπτικών κατασκόπων του Ψυχρού Πολέμου. Οι οποίοι στα πολλαπλά κατασκοπευτικά παιχνίδια τους ξέχασαν ποιοι είναι και ποιους εξυπηρετούν.

Οι καιροί, όμως, άλλαξαν. Οι μυθοποιημένες κατασκοπευτικές μορφές ξεθώριασαν. Το «βρόμικο παιχνίδι» είναι πλέον τεχνολογικό. Δεν χρειάζονται πια παράτολμες διαρρήξεις για κλοπές εμπιστευτικών φακέλων. Οι ίδιοι βρίσκονται συνήθως μέσα στο λογισμικό.

Λειτουργούν παράνομα εκ των έσω στο ψηφιακό σύστημα των κρυπτογραφημένων στοιχείων και των κωδικοποιημένων αρχείων. Μόνο τους μέλημα, να μην τραβούν τα περίεργα βλήματα.

Να περνούν κάτω από τα ραντάρ της αντικατασκοπίας. Να φαντάζουν ή, εν τέλει, να είναι βολεμένοι μικρομεσαίοι οικογενειάρχες της διπλανής πόρτας. Το στυλ, λογού χάρη, του πειθαρχημένου ένστολου αποτελεί αποτελεσματικό καμουφλάζ.
Έξαλλου τα δίκτυα των κινεζικών μυστικών υπηρεσιών στη Δύση δεν μοιάζουν με απλωμένα ψαράδικα δίχτυα. Θυμίζουν αδιαφανή πλεκτή υφαντά. Με λεπτές κλώστες, αδιόρατους κόμπους και περίτεχνα κεντημένο, αλλά κακόβουλο, σχέδιο.

Το σίγουρο είναι ότι η πλήρης δράση του ραδιούργου έλληνα αξιωματικού της αεροπορίας θα καλυφτεί από πυκνή ομίχλη. Συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπέσεις. Η κοινή γνώμη θα πάρει μάλλον σκόρπιες απαντήσεις. Θα μείνει θολό πώς ακριβώς στρατολογήθηκε, εκπαιδεύτηκε, απέστειλε ευαίσθητες πληροφορίες στο Πεκίνο.

Αξεκαθάριστο κρίνεται ότι θα παραμείνει το ποιος ήταν ο χειριστής του. Αδιευκρίνιστο αν ενέπλεξε και άλλους. Απροσδιόριστο αν συνέπραξε έναντι αμοιβής –πόσης και με ποια διαδρομή – στο ενδεχόμενο στήσιμο ολόκληρου πρακτορικού κυκλώματος.
Πρόκειται για το κενό που αφήνει πίσω της η δράση των εξαχρειωμένων κατασκόπων που συλλαμβάνονται. Είναι οι αφηγήσεις και οι μαρτυρίες, οι παραπλανήσεις και η σιωπή τους που κατακάθονται διαχρονικά ως έλλειμμα στη ενημέρωση.

Κάνεις, βέβαια, δεν προσδόκα από αυτούς τους ηθικά ξεπεσμένους συνταρακτικές αποκάλυψες. Η προδοσία, άλλωστε, δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αποτελεί συστηματική διάβρωση. Παράγει αποψίλωση της ειλικρίνειας και ερημοποίηση της αληθείας.
Λένε ότι το πιο θλιβερό με την προδοσία είναι ότι ποτέ δεν προέρχεται από τους εχθρούς αλλά από τους ασυνείδητους μίσθαρνους δικούς σου. Το ενοχλητικό είναι πως το συγκεκριμένο περιστατικό κατασκοπίας - ακόμη κι αν αποδειχθεί μεμονωμένο -κηλιδώνει την ακεραιότητα των ένοπλων δυνάμεων της χωράς.

Το χειρότερο περιγράφει νέες μορφές διαφθοράς. Οι όποιες προστίθενται στις παραδοσιακές εκδοχές εκμαυλισμού των δημοσίων πόρων και αγαθών. Όχι για βουλιμική «αρπαχτή» ευρωπαϊκών κονδυλίων, αλλά για μια χούφτα κινεζικών γουάν.