Δημήτρης Παγαδάκης

Τσάμπα λοιπόν η τωρινή μουρμούρα που επιχειρεί σκόπιμα να υποβαθμίσει το κυρίαρχο αποτύπωμα των αποτελεσμάτων από τις πρόσφατες εθνικές κάλπες. Την οριστική, δηλαδή, πολιτική εγκατάσταση της ΝΔ στο φιλελεύθερο, εκσυχρονιστικό και μεταρρυθμιστικό χώρο του Κέντρου η οποία συνάντησε ευρεία πολιτικοκοινωνική εμπιστοσύνη και συμπόρευση.

Όλα τα άλλα είναι να 'χαμε να λέγαμε, βαρκούλες να αρμενίζουνε για να ξεγελιόμαστε. Σε παρόμοιο μελωδικό μοτίβο άδει φάλτσα ο φυλλορροών ΣΎΡΙΖΑ. Προσπαθώντας να αποφύγει κάθε αυτοκριτική για τη παταγώδη εκλογική του κατάρρευση, κηρύσσει εκφοβιστικό συναγερμό και θρηνεί κροκοδείλια για το δευτερεύον: την υποτιθέμενη επέλαση της ακροδεξιάς.

Τάχα έκπληκτο, το κόμμα που αρνήθηκε στη Βουλή τις δικλίδες ασφαλείας ώστε να μην επιτραπεί η συμμετοχή στις εκλογές εγκληματικών οργανώσεων, διατυπώνει τώρα ότι σωρεύονται στη Βουλή «πρώτη φορά τόσα κόμματα στα δεξιά τής ΝΔ».

Αγνοεί, επίτηδες, ότι τα ποσοστά των τριών εθνολαϊκιστικών μορφωμάτων που εισήλθαν στη Βουλή προσεγγίζουν εκείνα των εκλογών 2015 που συγκέντρωσε η Χρυσή Αυγή και οι ΑΝΕΛ. Με τους τελευταίους, άλλωστε, ο ΣΎΡΙΖΑ συνεργάστηκε κυβερνητικά. Και βολικά υιοθέτησε κατόπιν τα "ορφανά" του αποδεκατισμένου κόμματος του Καμμένου. Μια λεπτομέρεια που συμφεροντολογικά χαντάκωσε στη τρέχουσα κομματική του ρητορική.

¨Όπως επιμελημένα αποσιωπεί, πως δίχως την οπορτουνιστική εκ μέρους του εργαλειοποίηση της απλής αναλογικής, η οποία οδήγησε σε διπλή εκλογική αναμέτρηση , τα δυο τουλάχιστον από τα τρία ακροδεξιά κόμματα θα ήταν σήμερα άφαντα. Ευνοήθηκαν, εξάλλου, εξαιτίας της αποχής στις δεύτερες κάλπες.

Αποκρύπτει επίσης ότι η δική του πολιτική συμπεριφορά τοξικότητας και έξαλλου αντισυστημισμού "νομιμοποίησε " τα αντιδραστικά αντανακλαστικά ενός ετερόκλητου τσούρμου. Συγκαλύπτει τέλος τις ολέθριες ευθύνες του ως ο αόρατος χορηγός πάσης φύσεως περιθωριακών πολιτικών σούργελων με αξιώσεις Μεσσιανικού σωτήρα.

Αντί να είναι υπόλογος για τη μεθοδική καλλιέργεια εχθροπάθειας ζητάει και τα ρέστα;, Ποιος , ο ΣΎΡΙΖΑ; Το κόμμα που επένδυσε στη ψευδαίσθηση ότι η χώρα ζούσε υπό αυταρχική "χούντα" και βίωνε απαρηγόρητη "καθεστώς Ορμπάν".

Ένα δήθεν ολοκληρωτισμό που καταπίεζε, παρακολουθούσε και εξόντωνε σε τροχαία δυστυχήματα τους πολίτες. Άρμεγε τους αδύναμους για να μοιράσει τα οφέλη που αποκόμιζε σε συγγενείς και πλούσιους φίλους, ενόσω ξεστοκάριζε εμβόλια αδιαφορώντας για τη δημόσια υγεία!

Με αυτούς τους ανερμάτιστους αφορισμούς χάιδευε τα καχύποπτα για τη ποιότητα της Δημοκρατίας αυτιά και προέτρεπε εμμέσως σε θυμωμένη συσπείρωση τα διάφορα τυχάρπαστα υπόγεια ρεύματα αντισυστημισμού. Και ήταν η δική του εκλογική κατάρρευση που απελευθέρωσε αλλοπρόσαλλες ακραίες δυνάμεις με προβληματική σχέση με τη φιλελεύθερη δημοκρατία και προβληματικότερη με τη λογική.

Όχι πως όλος αυτός ο αχταρμάς ξενοφοβικών, ομοφοβικών, θρησκόληπτων, πατριδοκάπηλων και αντιευρωπαϊστών έπεσε ξαφνικά από τον ουρανό. Εδώ φώλιαζαν ανέκαθεν φασιστοεθνικιστές, Πουτινόφιλοι, Τραμπικοί συνομωσιολόγοι, ταλιμπάν σκοταδιστές, παραθρησκευτικοί κήρυκες, κουκουρούκου ψεκασμένοι και αντιεμβολιαστές βαρεμένοι.

Απλώς μυρίστηκαν το αντιπολιτευτικό κενό που παρέδιδαν οι εκλογικά αποψιλωμένοι "εραστές της κωλοτούμπας" και ξεμύτισαν. Και εκλέχτηκαν σφετεριζόμενοι το θρησκευτικό αίσθημα και καταχρώμενοι το πατριωτικό φρόνημα μιας εύπιστης και πιθανόν καλοπροαίρετης μερίδας των ψηφοφόρων.

Κάπως έτσι προέκυψε στα βουλευτικά έδρανα ένα μπουλούκι με περικεφαλαίες, φερετζέδες στη πραγματικότητα ενός καταδικασμένου και φυλακισμένου νεοναζιστή χρυσαυγίτη. Πράγμα που φέρεται να τους καταχωρίζει στους μεταμφιεσμένους. Απ΄ έξω με αρχαιοπρεπείς πανοπλίες από μέσα φαιοχίτωνες με σβάστικες.

Με διαφορετικό τρόπο και εν μέρει λέγεται Αγιορείτικη εύνοια εισήλθε στη Βουλή και ένα μάτσο από ευλογημένους σταυροφόρους. Γεγονός που εικαζερται ότι τους ταξινομεί στους παλαιοημερολογίτες μοναχούς χωρίς το καλυμμαύχι. Από άλλο μετερίζι εισχώρησε στο ναό της Δημοκρατίας και το θεωρούμενο ως σχεδόν μονοπρόσωπο κόμμα μιας "αμεσοδημοκράτισας" που μοίραζε χαμογελαστή καρδούλες και μπιρμπίλες.

Ήδη, ακόμη, επανεκλεγμένο δίνει το παρών στη Βουλή το εκτιμώμενο επίσης ως προσωποπαγές κόμμα που καταγράφεται στο λογαριασμό ενός μεθερμηνευόμενου ως προικισμένου λαϊκιστή τηλεπωλητή που προμοτάρει κηραλοιφές και επιστολές του Ιησού.
Το ερώτημα είναι αν αυτοί οι νεοπαγείς, ενδεχομένως μιας χρήσης, σχηματισμοί μπορούν να ανησυχήσουν τους δημοκρατικούς θεσμούς. Προφανώς, μόνο αν η γραφικότητα τους εξελιχθεί σε βάναυση κακοήθεια.

Ωστόσο η Δημοκρατία είναι ισχυρή, ανθεκτική και υπό την ανεκτικότητα της, επαγρυπνούσα και μαχόμενη εναντίον όσων την αμφισβητούν. Διαθέτει την ηθική και πολιτική υπεροχή ώστε να αποκρούσει κάθε λυσσασμένη εκδήλωση αντιδημοκρατικής μοχθηρίας. Μέσα κι έξω από την αίθουσα της Βουλής.

Έτσι κι αλλιώς ούτε ο φανατικότερος οπαδός τους δεν αναμένει από τα επιρρεπή στα ακροδεξιά κελεύσματα νεοσύστατα συντηρητικά κομματίδια γόνιμη συμβολή στο δημόσιο διάλογο. Μόνο κραυγαλέες διαμαρτυρίες, διασάλευση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας με φραστικές ακρότητες και μεταξύ τους ανταγωνιστικά τερτίπια.