Την μεγαλύτερη επίθεση τζιχαντιστών στην Ευρώπη φαίνεται ότι σχεδίαζαν οι τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους που χτύπησαν στην Βαρκελώνη
και στην Καμπρίλς.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας El Espaniol οι τζιχαντιστές σχεδίαζαν όχι ένα αλλά τρία χτυπήματα σε πολυσύχναστες περιοχές της Βαρκελώνης. Συγκεκριμένα στόχος τους εκτός από της Λας Ράμπλας ήταν, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο ναός της Σαγράδα Φαμίλια και πιθανότατα ένα λιμάνι.
Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα το ναό αυτό επισκέφτηκαν μόνο το 2016 4,5 εκατομμύρια άνθρωποι ενώ τον πεζόδρομο της Λας Ράμπλας περπατούν καθημερινά περί τους 300.000 ανθρώπους.
Κλείσιμο
Έτσι εξηγείται γιατί ο τρομοκρατικός πυρήνας είχε νοικιάσει τρια βαν.
Αστυνομικές πηγές που επικαλείται η εφημερίδα αναφέρουν οι βόμβες που σχεδίαζαν ήταν ίδιες με αυτές που χρησιμοποιεί το Ισλαμικό Κράτος στις επιθέσεις του.
Αυτό που φαίνεται ότι άλλαξε τα σχέδιά τους ήταν η έκρηξη στο σπίτι στην πόλη Αλκανάρ. Εκεί βρέθηκαν περισσότερες από 20 φιάλες με βουτάνιο καθώς και η ουσία acetone peroxide (TATP) που έχει το παρατσούκλιο «μητέρα του σατανά» για τον μεγάλο αριθμό των εκούσιων εκρήξεων που προκαλεί.
Οι τζιχαντιστές, σύμφωνα με το δημοσίευμα, φοβήθηκαν ότι η έρευνα της αστυνομίας για την έκρηξη στην Αλκανάρ θα οδηγούσε σύντομα τις αρχές στα ίχνη τους. Έτσι αποφάσισαν να αυτοσχεδιάσουν και να επιτεθούν με το λευκό βαν με στόχο να παρασύρουν κάτω από τις ρόδες του τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ανυποψίαστων θυμάτων.
Αυτό που δεν έχει ξεκαθαριστεί είναι αν - στην περίπτωση που υλοποιούσαν το αρχικό τους σχέδιο - θα πυροδοτούσαν τα εκρηκτικά με τηλεχειρισμό ή αν θα ενεργοποιούσαν και κάποιο γιλέκο με εκρηκτικά το οποίο θα είχαν ζωστεί.
Όλο αυτό το σχέδιο, αν οι πληροφορίες είναι ακριβείς, αποκαλύπτει ότι για πρώτη φορά μετά από μήνες μιλάμε για έναν οργανωμένο πυρήνα τρομοκρατών και όχι «μοναχικούς λύκους» όπως στην περίπτωση της Νις ή του Βερολίνου.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.