Τραμπ: Στο Ντόβερ, συνοδεία της Ιβάνκα, για να τιμήσει πεσόντα αμερικανό κομάντο
Δείτε το βίντεο από την αναχώρησή του - Ο 36χρονος Ουίλιαμ «Ράιν» Όουενς, μέλος των επίλεκτων δυνάμεων (SEAL) από το Ιλινόις, ήταν η πρώτη γνωστή απώλεια σε μάχη του αμερικανικού στρατού, από την ανάληψη καθηκόντων του Ντόναλντ Τραμπ
Yπό καθεστώς άκρας μυστικότητας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ
, έχοντας στο πλευρό του την αγαπημένη του κόρη, Ιβάνκα, επισκέφθηκε την αεροπορική βάση Ντόβερ στο Ντέλαγουερ.
Κλείσιμο
O Ντόναλντ Τραμπ, πραγματοποίησε αυτό το ταξίδι- αν και δεν είχε ανακοινωθεί επισήμως - για να τιμήσει την επιστροφή της σορού ενός αμερικανού κομάντο ο οποίος έχασε την ζωή του σε επιδρομή στην Υεμένη.
Σύμφωνα με τον αμερικανικό Τύπο, ο 36χρονος Ουίλιαμ «Ράιν» Όουενς, μέλος των επίλεκτων δυνάμεων (SEAL) από το Ιλινόις, ήταν η πρώτη γνωστή απώλεια σε μάχη του αμερικανικού στρατού, από την ανάληψη καθηκόντων του Ντόναλντ Τραμπ, στις 20 Ιανουαρίου.
Όπως αναφέρει το Ασοσιέιτετ Πρες , το ταξίδι του Τραμπ στην αεροπορική βάση του Ντόβερ, είχε διατηρηθεί μυστικό. Ο 45ος πρόεδρος των ΗΠΑ και η κόρη του Ιβάνκα, αναχώρησαν από τον Λευκό Οίκο με το προεδρικό ελικόπτερο «Marine One» χωρίς να έχει ανακοινωθεί ο προορισμός τους.
Υπήρξαν μερικοί δημοσιογράφοι που κάλυψαν το ταξίδι, υπό τον όρο η επίσκεψη να μην γίνει γνωστή μέχρι την άφιξη του αμερικανικού «Μίδα».
Σύμφωνα με το Aσοσιέιτετ Πρες, το «Μarine One» προσγειώθηκε στο Ντόβερ λίγο πριν την προσγείωση ενός μεταγωγικού αεροσκάφους «C-17» που μετέφερε τη σορό του Όουενς. Ο Τραμπ επρόκειτο να συναντηθεί με την οικογένεια του Αμερικανού κομάντο που ζήτησε η επίσκεψη και η μεταφορά της σορού να παραμείνει ιδιωτική.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.