Συγκλόνισε ολόκληρο το κοινοβούλιο στον Καναδά ο βουλευτής Νέιθαν Κάλεν, με τα λόγια του για την αγαπημένη του φίλη, τη Βρετανίδα βουλευτή των Εργατικών, Τζο Κοξ, η οποία έχασε τόσο άδικα τη ζωή της από τα πυρά και τις μαχαιριές του Τόμι Μερ.
Ο Κάλεν ζήτησε το λόγο στο κοινοβούλιο για να εκφράσει τη θλίψη του για το χαμό της 41χρονης πολιτικού, συγκινώντας τους συναδέλφους του.
«
Η Τζο Κοξ, μία μαμά δύο όμορφων παιδιών, μίας φίλη, μία αφοσιωμένη βουλευτής των Εργατικών και μία υποστηρίκτρια εδώ και χρόνια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βρετανία και σε ολόκληρο τον κόσμο δολοφονήθηκε», είπε ο Κάλεν του αριστερού Νέου Δημοκρατικού κόμματος προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά του.
Κλείσιμο
Ζητώντας συγγνώμη αρκετές φορές καθώς η φωνή του «έσπαγε», ο Κάλεν τόνισε ότι η Τζο «χρησιμοποίησε το φωνή της για εκείνους που δεν είχαν. Αφιερώθηκε με πάθος σε εκείνους που είχαν περισσότερη ανάγκη και έδειξε την αστείρευτη αγάπη της ακόμα και ειδικά σε εκείνους που επέτρεψαν το μίσος να τους φθείρει».
Ο Κάλεν που εκπροσωπεί μία περιφέρεια στην επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά και είχε γνωρίσει τον Βρετανίδα βουλευτή πριν τρία χρόνια, αναφέρθηκε και στο σπαραξικάρδιο μήνυμα του συζύγου της αδικοχαμένης Κοξ.
«Όπως είπε υπέροχα ο σύζυγός της, ο Μπρένταν, “θα ήθελε δύο πράγματα πάνω από όλα να συμβούν. Πρώτον τα πολύτιμα παιδιά της να λουστούν στην αγάπη και δεύτερον να είμαστε όλοι ενωμένοι στον αγώνα κατά του μίσους που την σκότωσε”. Στον Μπρένταν, και στα όμορφα παιδιά της Τζο, εκφράζουμε τα βαθύτατα συλλυπητήριά μας», πρόσθεσε ο Κάλεν ολοκληρώνοντας το λόγο του και σκουπίζοντας τα δάκρυά του, αποσπώντας το χειροκρότημα των συναδέλφων του που σηκώθηκαν όρθιοι για να τιμήσουν την Κοξ.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.