Ένοπλοι κατέλαβαν το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας της Κριμαίας
Αφού διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχαν ουκρανικά στρατεύματα στο εσωτερικό, ζήτησαν συγγνώμη και αποχώρησαν, σύμφωνα με εκπρόσωπο του αεροδρομίου
UPD:
Άγνωστοι ένοπλοι κατέλαβαν το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας της Κριμαίας τα ξημερώματα της Παρασκευής, όπως μεταδίδουν διεθνή ΜΜΕ.
Όπως αναφέρει το Interfax, ομάδα ενόπλων με στρατιωτικές στολές κατέλαβε το διεθνές αεροδρόμιο της Συμφερόπολης. Με βάση αυτόπτες μάρτυρες τουλάχιστον τρία οχήματα KamAZ χωρίς πινακίδες έφτασαν στο αεροδρόμιο με περίπου 50 ένοπλους άνδρες.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο εξοπλισμός τους ήταν παρόμοιος με εκείνον της ομάδας των «ταγμάτων αυτοάμυνας» Ρώσων εθνικιστών που ζουν στην περιοχή και που την Πέμπτη πήραν τον έλεγχο υψώνοντας σημαίες της Ρωσίας στο Κοινοβούλιο της Κριμαίας και σε άλλα κτήρια.
Στην αρχή η ομάδα ενόπλων ζήτησε από τους άνδρες ασφαλείας να απομακρυνθούν και απέκλεισε τις πτήσεις εσωτερικού από τον τερματικό του αεροδρομίου, ενώ στη συνέχεια πήγε προς το εσωτερικό χώρο του αεροδρομίου, σύμφωνα με το Interfax.
Κλείσιμο
Σε ξεχωριστό τηλεγράφημα, το πρακτορείο αναφέρει ότι ορισμένοι από μια ομάδα ανθρώπων που κατευθύνονταν προς το αεροδρόμιο έφεραν το σύμβολο του ρωσικού ναυτικού.
Μέρος του στόλου της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα έχει ως βάση τη Σεβαστούπολη στην Κριμαία.
Εκπρόσωπος του αεροδρομίου, διέψευσε τις πληροφορίες για κατάληψη του κτηρίου και δήλωσε ότι περίπου 50 άνδρες έφθασαν στο αεροδρόμιο για την αναζήτηση αερομεταφερόμενων στρατευμάτων από την Ουκρανία.
Ωστόσο, αφού διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχαν ουκρανικά στρατεύματα στο εσωτερικό, ζήτησαν συγγνώμη και αποχώρησαν. Το αεροδρόμιο λειτουργεί κανονικά.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.