Συγκλόνισε ο Λαβέτσι μιλώντας για την κατάθλιψη που πέρασε: «Οι σκοτεινές σκέψεις δεν σταματούσαν με τίποτα»

Ο Εσέκιελ Λαβέτσι σηματοδότησε τη νέα εποχή της Νάπολι, από το 2004 και την ανάληψη της ομάδας από τον Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις, αποτελώντας τον ηγέτη των παρτενοπέι όταν επέστρεψαν στο UEFA Champions League.

Ο Αργεντίνος επιθετικός άνοιξε την καρδιά του και αναφέρθηκε στη δυσκολότερη περίοδο της ζωής του, τονίζοντας στο gianlucadimarzio.com: «Χωρίς το σκοτάδι δεν θα γνωρίζαμε το φως.

Δεν ήμουν καλά για μήνες, έκανα αρνητικές σκέψεις και κατέβαλαν το μυαλό μου. Δεν σταματούσαν με τίποτα. Ήταν κατάθλιψη».

Και συνέχισε: «Όλα ήταν σκοτεινά εκείνες τις ημέρες. Ήταν πολύ παράξενο, είχε διαφορετική αίσθηση. Δεν μου είχε ξανασυμβεί, τουλάχιστον όχι με τόση ένταση. Όλα έγιναν στα τέλη του 2023., έζησα στο σκοτάδι.

Δεν έκανα τίποτα καλά, ούτε για μένα αλλά ούτε και για την οικογένεια μου. Υπήρχαν πάρα πολλές φήμες γύρω από μένα, όλων των ειδών αλλά δεν με ένοιαζε.

Υπήρχαν πράγματα που δεν μπορούσα να ελέγξω. Κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τι περνούσα».

«Έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε πως οι ενήλικες πρέπει να διδάσκουν τα παιδιά. Είναι σύνηθες πως οι γονείς αποτελούν παράδειγμα των παιδιών τους, αλλά όχι στην περίπτωση μου.

Τα δύο μου παιδιά ήταν το στήριγμα μου. Στάθηκα στα πόδια μου και για αυτά. Μου έδωσαν κουράγιο να αντισταθώ. Είναι το μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου.

Ο γιος μου γεννήθηκε ακριβώς εκείνη την σκοτεινή περίοδο. Ο δεύτερος μου γιος μου έδωσε τη δυνατότητα να αναγεννηθώ και να ανακαλύψω ξανά τον εαυτό μου ως πατέρας».

Επιπλέον, δεν έκρυψε την επιθυμία του να επιστρέψει στον χώρο του ποδοσφαίρου και συγκεκριμένα στην Νάπολη που θεωρεί δεύτερο του σπίτι: «Μερικές φορές με ρωτάνε αν μου λείπει το ποδόσφαιρο. Η πραγματικότητα είναι πως δεν μου λείπει. Παραμένει φυσικά ο καλύτερος μου φίλος, αλλά είμαι χαρούμενος και χωρίς αυτό.

Θέλω να αφιερώσω τον χρόνο στην οικογένεια μου και σε νέα κεφάλαια της ζωής μου. Ήθελα να αποχαιρετήσω το ποδόσφαιρο όταν ήμουν σε υψηλό επίπεδο και όχι να αναγκαστώ.

Ήταν μια χειρονομία σεβασμού απέναντι στο άθλημα που με έσωσε όταν ήμουν μικρό παιδί».

«Η Νάπολη είναι η πόλη της καρδιάς μου. Ήταν σαν πεπρωμένο. Πριν γίνω παίκτης της είχα πάει στην Ιταλία για δοκιμές με τις Φερμάνα και Πεσκάρα, αλλά είχα προβλήματα με το διαβατήριο μου και δεν προχώρησε.

Όταν η Νάπολι έδειξε ενδιαφέρον δεν υπήρχαν αμφιβολίες. Για εμάς τους Αργεντινούς ήταν η ομάδα του Μαραντόνα. Αρνήθηκα ένα χρηματικό ποσό αλλά ένιωθα ότι έπρεπε να επιλέξω τη Νάπολι.

Έγινε το σπίτι μου, η οικογένεια μου και η αγάπη μου. Ένιωθα ευγνώμων για την στήριξη των οπαδών προς το πρόσωπο μου.

Έβγαινα κάθε πρωί για τρέξιμο και υπήρχαν καθημερινά φίλαθλοι που ζητούσαν φωτογραφίες και αυτόγραφα έξω από το σπίτι μου. Μαζί, χτίσαμε κάτι σπουδαίο για την Νάπολι, φέραμε την ομάδα πίσω στο Champions League.

Εκείνη την εποχή φαινόταν αδύνατον. Με τη φανέλα αυτή, έγινα… Πόκο Λαβέτσι. Πολλές φορές απέρριψα προτάσεις άλλων ιταλικών ομάδων, γιατί η Νάπολι… είναι η Νάπολι.

Μου έδωσε το μεγαλύτερο μου δώρο. Μου επέτρεψε να είμαι ο εαυτός μου. Δεν ξέρω τι μου επιφυλλάσσει το μέλλον. Μπορεί να επιστρέψω στη Νάπολη αλλά κανείς δεν ξέρει σίγουρα. Ξέρω ότι θέλω να γίνω ένα καλός πατέρας, σύζυγος και άνθρωπος».