Λευτέρης Πετρούνιας: Είναι μεγάλη η ευθύνη να είσαι πρότυπο

Τον αποκαλούν «ο άρχοντας των κρίκων». Οχι άδικα. Από το 2011, όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη σκηνή του παγκόσμιου αθλητισμού, ο Λευτέρης Πετρούνιας φρόντισε να... σηκώσει λίγη σκόνη γύρω από το όνομά του προϊδεάζοντας για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Βέβαια εκείνη την εποχή ίσως και ο ίδιος να μη φανταζόταν μέχρι πού ακριβώς θα έφτανε και τι κορυφές θα κατακτούσε. Ο απολογισμός του μέχρι σήμερα ζαλίζει:

Τρία ολυμπιακά μετάλλια (ένα χρυσό, δύο χάλκινα), ο πρώτος στην ιστορία της ελληνική γυμναστικής και ο πρώτος στην ιστορία του αγωνίσματος των κρίκων που το κατάφερε, επτά χρυσά σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, τρία χρυσά σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα!

Στην τροπαιοθήκη του υπάρχουν κι άλλα πολλά - και σίγουρα στα επόμενα χρόνια θα προστεθούν ακόμη περισσότερα. Γιατί αυτό το παιδί που βρήκε διέξοδο στη γυμναστική για να διοχετεύει την ατελείωτη ενέργειά του, ακόμη και σήμερα πηγαίνει στην προπόνηση με την ίδια χαρά και όρεξη στοχεύοντας να φτάσει σε μια νέα κορυφή. Κι ας έχει εξασφαλίσει ήδη προ πολλού μια θέση στο πάνθεον του ελληνικού αθλητισμού και όχι μόνο.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΥΧΑΛΑΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΤΣΟΥΡΑΣ: Πόσο έχει αλλάξει ο Λευτέρης από την πρώτη μέρα του στο άθλημα έως σήμερα που έχει πλέον πίσω του μΙα τεράστια καριέρα;

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΕΤΡΟΥΝΙΑΣ: Εχει αλλάξει πάρα πολύ, αλλά η αγάπη μου για τη γυμναστική είναι η ίδια. Σήμερα, μετά από τόσες επιτυχίες, καταλαβαίνω πως το πιο σημαντικό δεν είναι μόνο τα μετάλλια, αλλά η πορεία, οι άνθρωποι που έχω δίπλα μου, η οικογένειά μου. Ωρίμασα, έμαθα να διαχειρίζομαι καλύτερα τις δυσκολίες, αλλά εξακολουθώ να είμαι το ίδιο πεισματάρης και να κυνηγάω το καλύτερο.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Η ιστορία γράφεται από τους νικητές. Εσύ ως νικητής τι θα έγραφες για την πορεία σου ως αθλητή και ως άνθρωπο;

Λ.Π.: Θα έγραφα ότι η επιτυχία δεν είναι μόνο τα χρυσά μετάλλια.
Είναι η αφοσίωση, η επιμονή, οι στιγμές που πρέπει να αντέξεις τον πόνο, τη θυσία, την πίεση. Είναι όμως και το χαμόγελο στο βάθρο, η περηφάνια όταν ακούς τον εθνικό ύμνο, η δύναμη που αντλείς από τους ανθρώπους που σε στηρίζουν. Αν μπορούσα να αφήσω ένα μήνυμα, θα ήταν ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Πρέπει να το κερδίσεις.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Νιώθεις είδωλο για τα νέα παιδιά; Τι εισπράττεις από τη νεολαία;

Λ.Π.: Δεν ξέρω αν νιώθω είδωλο, αλλά σίγουρα αισθάνομαι την αγάπη και τον σεβασμό των παιδιών. Είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι πρότυπο, γιατί δεν αφορά μόνο την αθλητική σου πορεία, αλλά και το πώς φέρεσαι, πώς μιλάς, πώς αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες. Αυτό που με συγκινεί είναι όταν παιδιά μού λένε ότι ξεκίνησαν γυμναστική ή αθλητισμό επειδή με είδαν. Εκεί νιώθεις ότι έχεις αφήσει κάτι πίσω σου.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Αν δεν είχες ασχοληθεί με τη γυμναστική, πιστεύεις ότι θα είχες επιλέξει κάποιο άλλο άθλημα ή θα σε βλέπαμε σε άλλον τομέα;

Λ.Π.: Η αλήθεια είναι ότι από μικρός είχα τόση ενέργεια που δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω μια δουλειά καθιστική. Πάντως, η γυμναστική ήταν και είναι το σπίτι μου, δύσκολα θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου κάπου αλλού.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Τρία ολυμπιακά μετάλλια και αμέτρητες άλλες διακρίσεις σε Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Ποιο είναι το κίνητρό σου για να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι; Από πού αντλείς τη δύναμη για να κάνεις διπλές καθημερινές προπονήσεις και ποιος είναι πλέον ο στόχος σου;

Λ.Π.: Το κίνητρό μου είναι πάντα το ίδιο: να ξεπερνάω τον εαυτό μου. Δεν βλέπω την προπόνηση ως αγγαρεία, αλλά ως τρόπο ζωής. Αντλώ δύναμη από την οικογένειά μου, από τη Βασιλική και τις κόρες μου, από τον κόσμο που με στηρίζει. Ο στόχος μου παραμένει ο ίδιος: να είμαι στην κορυφή για όσο μπορώ και να αποχωρήσω ξέροντας ότι έδωσα το 100%.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Τον ερχόμενο Νοέμβριο γίνεσαι 35. Για πόσο καιρό φαντάζεσαι τον Λευτέρη να είναι πάνω στους κρίκους και να κάνει πρωταθλητισμό;

Λ.Π.: Οσο με κρατάνε το σώμα μου και το μυαλό μου θα είμαι εκεί. Δεν βάζω ημερομηνία λήξης, γιατί ακόμα νιώθω δυνατός. Οσο ξυπνάω το πρωί και έχω το ίδιο πάθος για την προπόνηση, δεν υπάρχει λόγος να σταματήσω.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Πώς θα ήταν ο Λευτέρης Πετρούνιας χωρίς τον Δημήτρη Ράφτη;

Λ.Π.: Δεν θα ήταν αυτός που είναι σήμερα. Ο κόουτς είναι κάτι παραπάνω από προπονητής. Είναι ο άνθρωπος που με πήρε παιδί και με έκανε πρωταθλητή. Είναι δίπλα μου σε κάθε δυσκολία, με πιστεύει, με σπρώχνει να γίνω καλύτερος.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Ποιοι είναι αυτοί που σε έχουν στηρίξει στην πορεία του χρόνου, πέρα από τον προπονητή σου και την οικογένειά σου;

Λ.Π.: Οι φίλοι μου, οι συνεργάτες μου, οι φυσικοθεραπευτές μου, οι άνθρωποι που είναι πίσω από τις κάμερες και δεν φαίνονται. Και φυσικά, ο κόσμος. Το να νιώθεις ότι έχεις τόση στήριξη είναι ανεκτίμητο.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Τι ρόλο παίζει το χρήμα στη ζωή σου; Ζηλεύεις αθλήματα που έχουν τεράστιες αμοιβές και νιώθεις πως η γυμναστική είναι αδικημένη σε αυτό το κομμάτι;

Λ.Π.: Το χρήμα είναι μέσο, όχι αυτοσκοπός. Δεν θα πω ψέματα, σίγουρα θα ήθελα η γυμναστική να έχει μεγαλύτερες απολαβές, γιατί η προσπάθεια που κάνουμε είναι τεράστια. Αλλά δεν ξεκίνησα γι’ αυτό. Ξεκίνησα γιατί αγαπάω αυτό που κάνω.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Οταν έρθει η στιγμή για το «αντίο», σε έχει απασχολήσει το τι θα κάνεις την επόμενη μέρα; Υπάρχει σκέψη να γίνεις προπονητής, να ασχοληθείς με κάποιο άλλο διοικητικό πόστο ή βλέπεις τον εαυτό σου να καταπιάνεται με άλλα πράγματα εκτός του αθλητισμού;

Λ.Π.: Σίγουρα το έχω σκεφτεί. Βλέπω τον εαυτό μου κοντά στον αθλητισμό, ίσως ως προπονητή ή σε κάποιον άλλο ρόλο που να βοηθάει τα νέα παιδιά. Επίσης, έχουμε το Gymnastics Stars με τη Βασιλική, που είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μας.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Η δημιουργία της δικής σου οικογένειας πόσο επηρέασε την καριέρα σου; Πόσο σημαντικό είναι ότι η σύζυγός σου Βασιλική Μιλλούση είναι από τον ίδιο χώρο;

Λ.Π.: Η δημιουργία της οικογένειας ήταν ο λόγος που κατάφερα να ξεπεράσω πολλές δυσκολίες στην αθλητική μου πορεία. Μέσα από την αγάπη, τον στόχο και τον σκοπό που μου έχουν δώσει τα δύο μικρά μου κορίτσια μπόρεσα να ξεπεράσω εμπόδια και να επιστρέψω στο υψηλότερο επίπεδο. Το γεγονός ότι η Βασιλική προέρχεται από τον ίδιο χώρο είναι μόνο θετικό. Κατανοεί πλήρως τις απαιτήσεις του αθλητισμού, ξέρει πότε μπαίνω σε μια πιο πιεσμένη περίοδο και πότε χρειάζομαι ξεκούραση. Μπορεί να αντιληφθεί την εκάστοτε κατάσταση ακόμα και από το βλέμμα μου.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Ως πατέρας δύο κοριτσιών θέλεις να στρέψεις τα παιδιά σου να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και τι επιχειρήματα θα χρησιμοποιούσες για να τα πείσεις;

Λ.Π.: Θέλω να κάνουν αθλητισμό, γιατί προσφέρει απίστευτα οφέλη. Δεν θα τα πιέσω να γίνουν πρωταθλήτριες, αλλά θα ήθελα να έχουν μια ενεργή σχέση με τον αθλητισμό.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Αν είχες τη δυνατότητα να αλλάξεις ένα πράγμα στον ελληνικό αθλητισμό, ποιο θα ήταν αυτό;

Λ.Π.: Τη στήριξη προς τους αθλητές. Χρειάζονται μεγαλύτερη οργάνωση, καλύτερες υποδομές και ουσιαστική στήριξη σε όλα τα επίπεδα.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Είσαι ένας άνθρωπος που έχει το θάρρος της γνώμης και δεν φοβάται τα φώτα της δημοσιότητας. Σου έχει λείψει όμως καθόλου η αίσθηση της ανωνυμίας; Να βγεις έξω στον δρόμο με τη σύζυγό σου ή τους φίλους σου και να μη σε αναγνωρίζει κανείς;

Λ.Π.: Μερικές φορές, ναι, αλλά το θεωρώ φυσιολογικό κομμάτι της ζωής μου. Οταν δίνεις χαρά στον κόσμο, όταν εμπνέεις, δεν μπορείς να παραπονιέσαι για την αναγνωρισιμότητα.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Υπάρχει κάτι για το οποίο έχεις μετανιώσει στη ζωή σου;

Λ.Π.: Ο,τι έχω κάνει, σωστό ή λάθος, με έχει φέρει εδώ που είμαι.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Τι σημαίνει ευτυχία για τον Λευτέρη;

Λ.Π.: Η οικογένειά μου. Να βλέπω τις κόρες μου να χαμογελούν και να μεγαλώνουν υγιείς.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Οταν παίρνεις μέρος σε έναν μεγάλο αγώνα, νιώθεις ότι παλεύεις για όλους τους Ελληνες;

Λ.Π.: Ναι, απόλυτα. Οταν ακούς τον εθνικό ύμνο και βλέπεις τη σημαία ψηλά, καταλαβαίνεις ότι δεν αγωνίζεσαι μόνο για σένα. Αυτό είναι το πιο δυνατό συναίσθημα.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Εχεις δεχτεί ποτέ πρόταση να αγωνιστείς για άλλη χώρα;

Λ.Π.: Ναι, στο παρελθόν μού έγινε πρόταση να αγωνιστώ για άλλη χώρα, αλλά την απέρριψα αμέσως χωρίς να έχω δεύτερη σκέψη. Ωστόσο, δεν μπορώ να πω ότι δεν έχω ζηλέψει πάρα πολλά προνόμια που έχουν αθλητές σε άλλες χώρες.

Δ.Τ., ΑΝΤ.Π.: Εχεις ινδάλματα από τον παγκόσμιο αθλητισμό, όχι μόνο από τον χώρο της γυμναστικής; Ακολουθείς κάποια συμβουλή που πήρες από παλαιότερο αθλητή;

Λ.Π.: Φυσικά και έχω. Θαυμάζω πολύ το mentality του Μάικλ Τζόρνταν και του αείμνηστου Κόμπι Μπράιαντ, τον τρόπο που συνεχίζει να δουλεύει ο Κριστιάνο Ρονάλντο ακόμα και στα 40 του χρόνια. Επίσης, εκτιμώ ιδιαίτερα τον Ρότζερ Φέντερερ, τόσο για την πορεία του στον αθλητισμό όσο και για το πόσο σωστός άνθρωπος είναι. Δεν έχω ακολουθήσει κάποια συγκεκριμένη συμβουλή. Ακούω προσεκτικά όλα όσα λέγονται για τη σωστή νοοτροπία ενός αθλητή υψηλού επιπέδου, τα φιλτράρω και τα προσαρμόζω πάνω μου. Ουσιαστικά, δεν πιστεύω ότι μπορείς να ακολουθήσεις τυφλά μια συμβουλή, αλλά μπορείς να πάρεις κάτι, να το προσαρμόσεις και να το κάνεις δικό σου, ώστε να σε βοηθήσει ψυχολογικά και σωματικά.