Τι σημαίνει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας
Αλώβητη βγήκε η κυβέρνηση από μια ακόμη σκληρή κοινοβουλευτική δοκιμασία, η οποία, αν και έμοιαζε απειλητική για την συνοχή του τρικομματικού σχήματος, εν τέλει λειτούργησε ενισχυτικά, αφού επετεύχθη ο βασικός στόχος που ήταν να επικρατήσει η πρόταση της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ και να συσταθεί Προανακριτική Επιτροπή για το σκάνδαλο με την λίστα Λαγκάρντ, με μόνο κατηγορούμενο τον πρώην Οικονομικών κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου.
Τόσο από την πολύωρη συζήτηση στη Βουλή επί των τριών προτάσεων κατηγορίας, με την ανοιχτή υπεράσπιση από τα στελέχη της ΝΔ του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, όσο και από την ψηφοφορία, στην οποία αφέθηκαν οι βουλευτές του μεγαλύτερου κυβερνητικού να πράξουν «κατά συνείδηση», με αποτέλεσμα αρκετοί –και ανάμεσά τους η πλειονότητα των υπουργών, όπως και ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς- να ψηφίσουν μόνον στην κάλπη για τον κ. Παπακωνσταντίνου, κατέστη σαφές ότι τα τρία κυβερνητικά κόμματα είναι αποφασισμένα να διαφυλάξουν τη συνεργασία τους και να συνεχίσουν την κοινή πορεία τους.
Έτσι, τουλάχιστον, ερμήνευαν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, που έγινε γνωστό τις μεταμεσονύχτιες ώρες, κυβερνητικά στελέχη, τα οποία δεν έκρυβαν την ικανοποίηση τους για την εξέλιξη της όλης υπόθεσης, επισημαίνοντας ότι «η κυβερνητική τακτική κέρδισε κατά κράτος την τακτική της αντιπολίτευσης», η οποία δεν κατάφερε ούτε καν να συσπειρώσει τους δικούς της βουλευτές στην πιο κρίσιμη κάλπη που αφορούσε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, οι παραπεμπτικοί ψήφοι για τον οποίο ήταν, τελικά, λιγότερες από το άθροισμα των αντιπολιτευόμενων βουλευτών που ψήφισαν για την παραπομπή ή μη του κ. Βενιζέλου.
«Κατέρρευσε ως χάρτινος πύργος η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει ρήγμα στην κυβέρνηση και να εκμεταλλευθεί την υπόθεση με τη λίστα Λαγκάρντ για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές», υποστήριζαν στελέχη της κυβέρνησης, που επεσήμαιναν ότι «η αξιωματική αντιπολίτευση παγιδεύτηκε στα εσωτερικά αδιέξοδα της και έδωσε μια άγονη μάχη για τα διαδικαστικά και το πόσες κάλπες θα στηθούν, που απογοήτευσε και τα ίδια τα στελέχη της».
Στην αποτυχία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει για τις προθέσεις του, αποδίδουν έμπειροι κοινοβουλευτικοί και το γεγονός ότι, ενώ δεν υπήρχαν, όπως ανέμενε η αξιωματική αντιπολίτευση, «διαρροές» από το κυβερνητικό στρατόπεδο στην κάλπη για τον κ. Βενιζέλο, παρατηρήθηκε το φαινόμενο να τάσσεται σημαντικά μεγαλύτερος αριθμός από το άθροισμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της Χρυσής Αυγής υπέρ της παραπομπής του πρώην πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου.
Αν και δεν μπορεί να αποσαφηνιστεί από πού προερχόταν οι επιπλέον παραπεμπτικές ψήφοι για τον πρώην πρωθυπουργό (80 αντί 37), ορισμένοι υποστηρίζουν ότι είναι αποτέλεσμα του ότι η Κουμουνδούρου δεν έπεισε ούτε καν τα δικά της στελέχη που δεν ακολούθησαν την «γραμμή» στη συγκεκριμένη κάλπη, ενώ αξιοσημείωτες είναι οι λιγότερες μεν από εκείνες για τον κ. Παπανδρέου, διπλάσιες, όμως, των αναμενόμενων, οι παραπεμπτικές ψήφοι για τον κ. Λουκά Παπαδήμο (63 «ναι»).
Δεν λείπουν, πάντως, και εκείνοι που, αποτιμώντας με μεγαλύτερη ψυχραιμία το συνολικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας και κυρίως την απόρριψη της πρότασης για τον κ. Βενιζέλο, αναγνωρίζουν τη σημαντική συμβολή που είχε σε αυτό το «αίσθημα αυτοσυντήρησης των βουλευτών», οι οποίοι, ανεξαρτήτως κόμματος, δεν ήθελαν να διαταραχθεί η κυβερνητική συνοχή και να προκληθούν πρόωρες εκλογές.