Τσίπρας: 6 άξονες για την «εθνική πυξίδα», τι είπε για την… κολλημένη βελόνα

Μια πλατφόρμα έξι θέσεων για την ελληνική εξωτερική πολιτική υπό τον τίτλο «Εθνική πυξίδα» παρουσίασε από την Αλεξανδρούπολη ο πρώην Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του, «Ιθάκη», με το βλέμμα στραμμένο, ωστόσο, τόσο στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, αλλά και στην ευρύτερη κινητικότητα στον προοδευτικό χώρο.

Αναφερόμενος εκτενώς στη ρευστή γεωπολιτική συγκυρία, αλλά και στα μέτωπα του πολέμου στην Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, ο κ. Τσίπρας άσκησε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση, λέγοντας πως όταν «οι τεκτονικές γεωστρατηγικές πλάκες του κόσμου κινούνται επικίνδυνα, είναι σημαντικό, κρίσιμο, υπαρξιακό ζήτημα για την πατρίδα μας να έχει εθνική πυξίδα. Που να μην έχει κολλημένη τη βελόνα της στην Ουάσιγκτον και το Βερολίνο» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρώην Πρωθυπουργός, με την επιλογή της φράσης περί «κολλημένης βελόνας» κάθε άλλο παρά τυχαία να θεωρείται, με δεδομένη την ευρεία χρήση της (ειπωμένης αρχικά από τον Παύλο Γερουλάνο) να παραπέμπει ευθέως στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ.

Πολύ περισσότερο, όταν «ο στόχος μας ήταν πάντα σαφής: η οικοδόμηση αμοιβαία επωφελών σχέσεων. Όχι σχέσεων υποτέλειας και δορυφόρου, -για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση του Ανδρέα Παπανδρέου- που τόσο ακριβά έχουν κοστίσει στον ελληνικό λαό», όπως τόνισε στην συνέχεια ο κ. Τσίπρας, επικαλούμενος τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ.

6 άξονες για την «Πυξίδα»

Ως προς την «εθνική πυξίδα», οι έξι άξονες της αφορούν τη θέση της χώρας σε σχέση τόσο με το διεθνές, όσο και με το ευρωπαϊκό περιβάλλον. Αναλυτικά, οι 6 άξονες:

• Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις
• Η Κύπρος
• Η Ευρωπαϊκή αυτονομία και πως η Ελλάδα την υποστηρίζει
• Η ανάκτηση πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής
• Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις
• Μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική και πολιτική ασύλου.

Για τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας - ΗΠΑ, ο πρώην Πρωθυπουργός επισήμανε πως «πρέπει να εξασφαλισθούν σαφείς όροι στη Συμφωνία για την αμυντική μας συνεργασία», λέγοντας «ναι σε συμμάχους. Όχι σε προστάτες».

Την ίδια στιγμή, αναφερόμενος στο Κυπριακό και την ενίσχυση του νησιού «μια τέτοια προοπτική, θα το ξαναπώ, δεν γίνεται μέσω του ΝΑΤΟ. Σήμερα η Κύπρος δέχεται πιέσεις και απειλές ενώ διαθέτει μόνο τις βρετανικές βάσεις. Φανταστείτε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, τι επίπεδο στρατιωτικοποίησης θα απαιτηθεί, για να ανταποκριθεί σε ένα περιβάλλον όπου θα καλείται να αντιμετωπίσει υβριδικές απειλές από παντού;», όπως είπε.

Για το ρόλο της Ευρώπης, «θεωρώ απαραίτητο ο Έλληνας πρωθυπουργός να ζητήσει τη σύγκληση των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου στην Κρήτη, ενδεχομένως και με εκπροσώπους από τις αραβικές χώρες και με εκπροσώπους της ναυτιλίας, να μιλήσει για τις επιπτώσεις του πολέμου στην Ευρώπη και στην Μεσόγειο και να ζητήσει άμεση κατάπαυση πυρός. Αυτό πρέπει να κάνει ο κ. Μητσοτάκης, αν θέλει πραγματικά να προστατέψει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα» δήλωσε ο κ. Τσίπρας.

Την ίδια στιγμή, με γνώμονα την ανάκτηση πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, ο πρώην Πρωθυπουργός εξήγησε από πλευράς του πως «η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει διαύλους επικοινωνίας με τη Ρωσία, όπως έχει ήδη η Γαλλία, και να ενισχύσει τις σχέσεις της με την Κίνα όπως κάνουν ήδη τόσες άλλες δυτικές χώρες», λέγοντας ακόμη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ότι «οι πόλεμοι των τελευταίων τεσσάρων χρόνων δεν είναι, όπως κάποιοι λένε, ευκαιρία για να γίνουμε ακόμη πιο ισχυρή στρατιωτική δύναμη της Δύσης. Αλλά καμπανάκι κινδύνου να φτάσει ο πόλεμος και στη γειτονιά μας».

Κατά τον πρώην Πρωθυπουργό, «η Ελλάδα χρειάζεται μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική και πολιτική ασύλου. Μια τέτοια στρατηγική περιλαμβάνει την επιστροφή στην Τουρκία όσων δεν δικαιούνται άσυλο» υπογράμμισε ακόμη ο Αλέξης Τσίπρας, αναφέροντας και την ανάγκη για «μια σοβαρή διαδικασία νόμιμης ένταξης και συμπερίληψης προσφύγων και μεταναστών στην αγορά εργασίας».

Ταυτόχρονα, ο κ. Τσίπρας εξαπέλυσε σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση για την ακρίβεια, ισχυριζόμενος πως «Είναι αποτέλεσμα της απουσίας ουσιαστικών ελέγχων. Της απουσίας βούλησης να προστατευτεί ο καταναλωτής», ενώ έκανε εκτενείς αναφορές σε ζητήματα διαφάνειας και Κράτους Δικαίου.

Ως προς τα επόμενα βήματα του, ωστόσο, ο πρώην Πρωθυπουργός κράτησε κλειστά τα χαρτιά του, διαπιστώνοντας παράλληλα πως «και σήμερα, στην Ελλάδα, κάτι αλλάζει. Υπάρχει ένα ρεύμα που δεν φαίνεται πάντα στην επιφάνεια, αλλά δυναμώνει. Ένα ρεύμα που το συναντώ παντού. Το αφουγκράζομαι σε κάθε γωνιά της χώρας».

«Και αυτό που αναδύεται σήμερα δεν είναι απλώς μια διαμαρτυρία. Μια αντίδραση απέναντι σε μια διεφθαρμένη και αυταρχική διακυβέρνηση», αλλά «και μέσα από τις διεργασίες της ανασύνθεσης της προοδευτικής παράταξης, γεννιέται κάτι βαθύτερο. Ένα νέο κίνημα. Που χτίζεται με συμμετοχή νέων και παλιών», κατέληξε ο πρώην Πρωθυπουργός.