Nhow στη Μασσαλία: Ένα σουρεάλ καταφύγιο για γοργόνες

«Το design πρέπει να εκπλήσσει τον θεατή. Αν δεν διεγείρει την περιέργεια, έχει αποτύχει», πιστεύει η Τερέζα Σαπέι, η σχεδιάστρια πίσω από το πολύχρωμο, συναρπαστικό σύμπαν του ξενοδοχείου «nhow» στη Μασσαλία, εκεί όπου σε κάθε γωνία παραμονεύει μια έκπληξη. Η εμπειρία ξεκινά από την είσοδο. Το λόμπι είναι το πρώτο δείγμα της θεατρικής γλώσσας της designer που παίζει με τις έντονες αντιθέσεις. Βιομηχανικά στοιχεία, μοτίβα γραφιστικής και πινελιές street art που θυμίζουν την καλλιτεχνική γειτονιά Cours Julien της Μασσαλίας.

Από το επίπεδο του λόμπι ξεκινά το σουρεαλιστικό εγχείρημα του «Tunnel Bar», ενός τούνελ μήκους δεκάδων μέτρων με κυλινδρικό σχήμα που οδηγεί στη θάλασσα και λειτουργεί ως μπαρ. Κατά μήκος του ο φωτισμός αλλάζει μέσα από μια χρωματική διαδρομή που συμβολίζει τη μετάβαση από τα βάθη της θάλασσας προς το φως της επιφάνειας, καθώς από neon μπλε και μοβ γίνεται πορτοκαλί και κόκκινος. Σε αυτή τη σήραγγα της ψυχεδέλειας τα καθίσματα είναι ονομαστά κομμάτια Cappellini και Moroso. Στο τέλος του τούνελ βρίσκεται ένας χώρος μπαρ που θυμίζει παραδοσιακή σαπωνοποιία της Μασσαλίας.


Η ατμόσφαιρα αλλάζει ξανά στο «Cactus Bar». Εδώ κυριαρχεί το κίτρινο, το χρώμα του ήλιου της Γαλλικής Ριβιέρας. Οι τοίχοι, τα έπιπλα και ο φωτισμός δημιουργούν ένα κινηματογραφικό σκηνικό με κάκτους και παχύφυτα από τους κήπους της Μεσογείου, έναν χώρο ανάμεσα σε lounge, μπαρ και installation σύγχρονης τέχνης.

Στον τρίτο όροφο, το «Sky Bar» είναι ένας περίπατος στον ουρανό πάνω από τη θάλασσα με παράθυρα ολικού ύψους. Στο κέντρο του, πάνω από το μπαρ, αιωρείται ένας πολυέλαιος με 4.000 μεταλλικές σαρδέλες, έργο της Βρετανής εικαστικού Φράνσις Μπρόμλεϊ. Με το φως που αντανακλάται πάνω στο μέταλλο, το έργο μοιάζει να κινείται σαν κοπάδι ψαριών.


Ο υπόγειος βαρετός χώρος που οδηγεί στις αίθουσες συνεδρίων και στο σπα, στα χέρια της Τερέζα Σαπέι μετατράπηκε σε ένα lounge που θυμίζει τον βυθό της θάλασσας. Οι μεγάλες κυλινδρικές κολόνες που στέκονταν ως εμπόδιο έγιναν πόδια δυτών με βατραχοπέδιλα, σαν ένα υποβρύχιο μπαλέτο. Μπροστά τους, μεγάλα πουφ σαν χρωματιστά βότσαλα προσφέρονται για ξεκούραση.


Το δάπεδο είναι σχεδιασμένο με ομόκεντρους κύκλους γύρω από τις κολόνες σε αποχρώσεις μπλε και γκρι, που θυμίζουν την κίνηση του νερού. Οι «20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα» συνεχίζονται στην εσωτερική πισίνα και το σπα, όπου επικρατούν η χρωματική παλέτα και η γαλήνη του βυθού. Οι θεραπείες φέρουν τη σφραγίδα της Phytomer, της γαλλικής εταιρείας που αξιοποιεί την καλλυντική δράση των θαλάσσιων συστατικών. Ακόμα περισσότερη ευεξία περιέχει η τεράστια εξωτερική θερμαινόμενη πισίνα μήκους 250 μέτρων με θαλασσινό νερό.


Στο εστιατόριο «Les Bains» (Τα Λουτρά) πρωταγωνιστής είναι και πάλι η θάλασσα, αυτή τη φορά όχι ως τέχνη ή ίαση, αλλά ως γεύση και φυσικό σκηνικό. Ο σεφ Αντέλ Ντακάρ συνδυάζει τις θαλασσινές γεύσεις με τη γαστρονομική παράδοση της Προβηγκίας εφαρμόζοντας τη φιλοσοφία farm-to-table: τα υλικά προέρχονται από τοπικούς παραγωγούς, είναι εποχικά και φρέσκα και η διαδρομή από την παραγωγή μέχρι το πιάτο είναι η συντομότερη.


Σε αντίθεση με τη θεατρικότητα των κοινόχρηστων χώρων, για τα δωμάτια έχει επιλεχθεί μια πιο ήρεμη αισθητική. Οι γραμμές είναι καθαρές, τα χρώματα πιο απαλά και το φυσικό φως κυριαρχεί. Μεγάλα παράθυρα και ιδιωτικές βεράντες ανοίγουν προς τη Μεσόγειο, αφήνοντας το τοπίο να λειτουργεί σαν ζωντανός πίνακας. Τα 150 δωμάτια και σουίτες έχουν κεφαλάρια από λευκό κόριαν με γραμμές που μιμούνται το βραχώδες μασίφ των Καλάνκ στις παρακείμενες ακτές.

Τα πανιά ιστιοπλοΐας γίνονται υφάσματα διακόσμησης. Οι ντουλάπες δεν έχουν πόρτες για να ενισχύουν την αίσθηση της άνεσης του χώρου. Τα μεγάλα παράθυρα αναδεικνύουν το φυσικό θαλασσινό σκηνικό. Σε πολλά δωμάτια τα μπάνια είναι ενσωματωμένα στον χώρο σε μια σέξι διάταξη open-plan. Οι σουίτες οργανώνονται σε διάφορα επίπεδα τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με μεταλλικές σκάλες σε έντονα χρώματα, διακοσμημένες με μεγάλα έργα τέχνης.


Το «nhow Marseille» είναι ένα αρχιτεκτονικό και σχεδιαστικό πρότζεκτ που δεν θα μπορούσε να βρίσκεται πουθενά αλλού στον κόσμο παρά μόνο σε αυτό το πολύχρωμο, ιστορικό λιμάνι. Χτισμένο πάνω στην Corniche Président John F. Kennedy, τον αριστοκρατικό παραλιακό δρόμο της Μασσαλίας, τολμά να μιλάει για καλή ζωή και τέχνη σε μια άκρη της Γαλλίας όπου οι άνθρωποι είναι περαστικοί όπως τα εμπορεύματα του λιμανιού. Το τολμηρό design ανοίγει τις πόρτες του και μας βάζει στον κόσμο του για να απολαύσουμε όλα όσα έχει να μας προσφέρει ο τόπος, από την κουζίνα της Προβηγκίας μέχρι τα μυστικά της θαλασσοθεραπείας ◆