Χαρακτηριστικά έγραψε, πως εάν γεννιόταν ξανά, εκείνη θα διάλεγε για μητέρα της, καθώς είχε μια «μεγάλη καρδιά» που τους «χωρούσε όλους».
Συγκεκριμένα, η τραγουδίστρια σημείωσε: «Καλό ταξίδι μάνα μας!Κουτ μας!Νούλης μας! Αν γεννιόμουν ακόμη μια φορά πάλι εσένα θα διάλεγα για μάνα μου!Γιατί είχες μια τεράστια καρδιά που μας χωρούσε όλους. Ήσουν μάνα για εμάς, για τα ξαδέρφια μου, για τους φίλους μου, για τους φίλους σου, για την οικογένεια σου. Ήσουν πάντα δίπλα σε όποιον ήξερες πως περνάει μια δυσκολία και ακόμη και να μην στο έλεγε εσύ το αντιλαμβανόσουν κατευθείαν και ήσουν εκεί για να του δώσεις την αγάπη σου και τη βοήθειά σου, χωρίς να έχεις ούτε εσύ πολλά, αλλά πάντα είχες περίσσευμα.Περίσσευμα αγάπης. Λίγοι άνθρωποι σαν κι εσένα και αν υπήρχαν πολλοί με την ίδια ποιότητα, ο κόσμος μας σίγουρα θα ήταν καλύτερος».
Στη συνέχεια, ανέφερε ότι ακόμα προσπαθεί να καταλάβει τον λόγο που η μητέρα της έφυγε τόσο νωρίς από τη ζωή. Παράλληλα, τόνισε πως θα της λείψουν το χαμόγελο και η ενέργειά της: «Δυστυχώς η ζωή είναι σκληρή και άδικη και σε πήρε ο Θεός γρήγορα στην αγκαλιά του. Προσπαθώ να μάθω τον λόγο, είναι ακόμη πολύ νωρίς. Θα μου λείψει το τεράστιο χαμόγελο και η ενέργεια σου που ξεχείλιζε. Το χιούμορ σου. Ακόμη και στο νοσοκομείο που πονούσες, δεν το έχασες ποτέ! Η δυνατή, ζωντανή, ποντιακή φωνή σου! Το "Χριστίνα μου"!! Κυριακή Τορουνίδου πάντα θα ζεις μέσα από εμάς και θα κάνουμε ό,τι περνάει απ´ το χέρι μας για να σε κάνουμε περήφανη!Σε αγαπώ πολύ!».
Η τραγουδίστρια είχε εξηγήσει πώς ισορροπούσε μεταξύ των επαγγελματικών υποχρεώσεων και των νοσοκομείων, όπου η μητέρα της υποβαλλόταν σε θεραπείες. Σε συνέντευξή της στο περιοδικό «OK!» είχε περιγράψει τη δύσκολη περίοδο που βίωσε, μετά την επιτυχία του τραγουδιού της «Παράλληλη αγάπη», όταν έμαθε για τη διάγνωση της μητέρας της.
Η ιστορία ενός εκπαιδευτικού θεσμού που συνδέει ευρηματικά τα παιδιά με την τεχνολογία και την καινοτομία και αποτελεί μια οργανωμένη πλατφόρμα δημιουργικής σκέψης που εξάγει την ελληνική ρομποτική στον κόσμο.
Σήμερα, οι επιχειρήσεις δεν αναζητούν απλώς θεωρητικές γνώσεις, αλλά ανθρώπους που μπορούν να ενταχθούν άμεσα στην παραγωγή, να χειριστούν σύγχρονες τεχνολογίες και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός περιβάλλοντος που αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς