Οι Linkin Park μιλούν για τη δύσκολη επιστροφή μετά τον θάνατο του Τσέστερ Μπένινγκτον: «Κανείς δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει»

Οι Linkin Park μιλούν για τη διαδρομή που τους οδήγησε ξανά στη σκηνή μετά τον θάνατο του τραγουδιστή τους, Τσέστερ Μπένινγκτον, ο οποίος έβαλε τέλος στη ζωή του τον Ιούλιο του 2017, σε ηλικία 41 ετών.

Στο ντοκιμαντέρ «Unshatter» τα ιδρυτικά και σημερινά μέλη του συγκροτήματος Μάικ Σινόντα, Τζο Χαν, Ντέιβ Φάρελ, γνωστός και ως Phoenix, και Μπραντ Ντέλσον αναφέρονται στο πένθος και στην προσπάθειά τους να προχωρήσουν χωρίς τον Μπένινγκτον.

«Το 2017 όλα σταμάτησαν», λέει στην ταινία ο 49χρονος Χαν, δημιουργικός διευθυντής του συγκροτήματος και σκηνοθέτης του «Unshatter». «Ο καθένας μέσα στο συγκρότημα είχε τον δικό του τρόπο να το διαχειριστεί. Ήταν δύσκολο να προσπαθήσουμε να βρούμε τον δρόμο μας χωρίς τον καλό μας φίλο», προσθέτει.

«Μόλις είχαμε γράψει έναν πολύ καλό δίσκο που αγαπούσαμε και ανυπομονούσαμε να βγούμε σε περιοδεία με αυτόν, και ξαφνικά όλα σταμάτησαν απότομα», λέει ο 49χρονος Σινόντα στο ντοκιμαντέρ, αναφερόμενος στο άλμπουμ «One More Light», που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2017. «Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα απλώς ότι όλα είχαν τελειώσει».

«Προσπαθήσαμε να ξανασυνδεθούμε και να βρεθούμε πάλι μαζί, αλλά για αρκετά χρόνια δεν υπήρχε πραγματικά η ώθηση για να προχωρήσει αυτό», προσθέτει ο τραγουδιστής και ράπερ, ο οποίος το 2018 κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ «Post Traumatic» ως έναν τρόπο να επεξεργαστεί το δικό του πένθος, να «δημιουργήσει σταθερότητα» και να «νιώσει καλύτερα».

Στο μεταξύ, το συγκρότημα συνέχισε να δυσκολεύεται να λειτουργήσει ως σύνολο. «Μαζευόμασταν για να φτιάξουμε μουσική και περνούσαμε καλά στη διάρκεια του session, αλλά μετά έμενε ένα κενό. Λίγο πολύ τραβήξαμε όλοι τους δρόμους μας και δεν προσπαθήσαμε πραγματικά να το κρατήσουμε ζωντανό. Ο καθένας περνούσε τα δικά του», αναφέρει ο Χαν στο PEOPLE.

Για τον 49χρονο Φάρελ, μπασίστα και δεύτερη φωνή του ροκ συγκροτήματος, η διαδικασία του πένθους ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη, τόσο για τον ίδιο όσο και για τα υπόλοιπα μέλη, καθώς μεγάλο μέρος της ζωής τους ήταν δεμένο με το συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1996. «Δεν είχα ξανανιώσει ποτέ τόσα διαφορετικά συναισθήματα ταυτόχρονα. Νομίζω ότι αυτό είναι κατά κάποιον τρόπο μέρος του πένθους, αλλά υπήρχε απογοήτευση, θυμός, αγωνία, φόβος. Η προοπτική του να προχωρήσουμε μπροστά έμοιαζε να συνοδεύεται από στοιχεία ενοχής ή από την ενοχή του επιζώντα».

Υπήρχε, όμως, και το ερώτημα της μουσικής. Θα έπαιζαν ξανά τα παλιά τραγούδια που είχαν δημιουργήσει με τον Μπένινγκτον ή θα εξερευνούσαν νέο υλικό; Και αν έφτιαχναν νέα μουσική, πώς ακριβώς θα ακουγόταν; «Το δύσκολο κομμάτι είναι αυτό που βλέπετε στην ταινία: το να προσπαθούμε να σταθούμε ξανά στα πόδια μας, να βρούμε έναν σκοπό στην καθημερινότητά μας και να ξαναζωντανέψουμε τους δεσμούς μας», λέει ο Χαν στο PEOPLE. «Ένα μεγάλο κομμάτι μας, ο καλός μας φίλος, είχε χαθεί. Πώς μαζεύεις τα κομμάτια;».

Το ντοκιμαντέρ προσφέρει μια ματιά στα παρασκήνια, καθώς ορισμένα από τα εναπομείναντα μέλη του συγκροτήματος ξανασυναντιούνται για να αποφασίσουν για το μέλλον των Linkin Park. Παράλληλα, εναλλάσσει πλάνα από την περιοδεία «From Zero» του 2024-2026 στο Σάο Πάολο με πιο προσωπικές στιγμές από τα χρόνια που προηγήθηκαν της επιστροφής τους. Σημείο καμπής αποτέλεσε μια συνάντηση τον Νοέμβριο του 2022 στο στούντιο του Σινόντα. Ο Φάρελ αποφάσισε ότι αν επρόκειτο να συνεχίσουν με τους Linkin Park, έπρεπε να βάλουν τον πήχη ψηλότερα από το να είναι απλώς «αρκετά καλοί». «Πρέπει να είναι το καλύτερο πράγμα στο οποίο έχω συμμετάσχει», λέει.

Στο ντοκιμαντέρ, ο Σινόντα αναφέρει ότι αποφάσισε να δώσει άλλη μία ευκαιρία στους Linkin Park μετά από ένα πρωινό με τον Χαν. Ο Χαν πρότεινε να ξαναβρεθούν για να «φτιάξουν απλώς μουσική», ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έδιναν πολύ μικρότερες συναυλίες, σε πιο οικείους χώρους. «Όλοι ξέρουν τι συνέβη με τον Τσέστερ», λέει ο Χαν στο PEOPLE. «Η προσοχή μας ήταν στραμμένη κυρίως στο να ξαναχτίσουμε κάτι μέσα από τις στάχτες».

Το τρέιλερ του ντοκιμαντέρ

«Για μένα είχε να κάνει απλώς με την επιστροφή στα βασικά. Συνειδητοποίησα ότι, περισσότερο απ’ όλα, μου αρέσει να φτιάχνω μουσική με αυτούς τους φίλους. Ακόμη κι αν είναι υλικό που δεν θα δει ποτέ το φως της δημοσιότητας. Το επιχειρηματικό κομμάτι δεν ήταν τόσο σημαντικό για μένα. Το θέμα ήταν απλώς να ξαναβρούμε τη χαρά του να το κάνουμε», προσθέτει.

Όταν το συγκρότημα επανενώθηκε, δεν συμμετείχε ο ντράμερ και συνιδρυτής Ρομπ Μπούρντον, 47 ετών, ο οποίος αποφάσισε να μην επιστρέψει μετά τον θάνατο του Μπένινγκτον. Σύμφωνα με τον Φάρελ στο ντοκιμαντέρ, ο Μπούρντον «δεν ένιωθε ότι του ταίριαζε» να συνεχίσει με το συγκρότημα, μια απόφαση την οποία τα υπόλοιπα μέλη σεβάστηκαν.

Έτσι, το συγκρότημα είχε δύο θέσεις να καλύψει και ο στόχος δεν ήταν απλώς να προσλάβει μουσικούς που θα αντέγραφαν ό,τι υπήρχε πριν. «Από έξω, νομίζω ότι ο κόσμος θα έβλεπε την πρόκληση που αντιμετωπίζει το συγκρότημά μας και θα έλεγε: “Γιατί δεν βρίσκετε απλώς έναν καλό τραγουδιστή που να τραγουδά σαν τον Τσέστερ, ώστε να μπορείτε να ξαναπαίξετε τα τραγούδια σας;”. Στο μυαλό μου, αυτή θα ήταν η χειρότερη δυνατή εκδοχή», σημειώνει ο Σινόντα.

Αντί γι’ αυτό, το συγκρότημα επικεντρώθηκε στο να βρει ανθρώπους με τους οποίους θα υπήρχε πραγματική σύνδεση. Ο Χαν λέει στο PEOPLE ότι έφερναν μουσικούς για να δουλέψουν μαζί, να περάσουν καλά και να δουν αν υπήρχε χημεία. «Ήταν λίγο σαν τα ραντεβού. Γνωρίζεις ανθρώπους και μετά λες: “Εντάξει, θα ήθελα να ξαναβρεθούμε”. Και ξαφνικά είναι σαν να βρίσκονται συνεχώς γύρω σου».

«Η Έμιλι ήταν ένας από αυτούς τους ανθρώπους που συνέχιζε να έρχεται», τονίζει ο Χαν για την 40χρονη συνιδρύτρια των Dead Sara, Έμιλι Άρμστρονγκ, θυμούμενος τη στιγμή που κατάλαβε ότι θα μπορούσε να γίνει η νέα βασική τραγουδίστρια του συγκροτήματος. «Για μένα ήταν όταν την άκουσα να ουρλιάζει. Σκέφτηκα: “Τι στο καλό είναι αυτό που βγαίνει από έναν άνθρωπο με τόσο όμορφη φωνή;”».

Όπως λέει, η «γεμάτη ενέργεια» προσωπικότητα της Άρμστρονγκ έφερε επίσης κάτι που έλειπε από το συγκρότημα. «Ήταν σαν να άναψε μια σπίθα στο μυαλό όλων μας». «Αυτή ήταν μια ενέργεια που κανείς από εμάς δεν είχε». «Το ίδιο ισχύει και για τον Κόλιν», σχολίαζει ο Χαν για τον νέο ντράμερ, τον 39χρονο Κόλιν Μπρίτεν. «Ήταν ένας από εκείνους που ερχόταν με ενθουσιασμό, ταλέντο και εμπειρία. Με αυτούς τους δύο πήραμε μια ένεση νεανικής ενέργειας, κάτι που ήταν υπέροχο».

Τόσο η Άρμστρονγκ όσο και ο Μπρίτεν άρχισαν να παίζουν με τους Linkin Park ως συνεργάτες, προτού ο Σινόντα τους προσκαλέσει επίσημα να ενταχθούν στο συγκρότημα το 2024. Η νέα σύνθεση ανακοινώθηκε δημόσια στις 5 Σεπτεμβρίου 2024, σε εκδήλωση για θαυμαστές στις εγκαταστάσεις της Warner Bros. Studios στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια. «Είχαμε όλοι αποφασίσει να τα δώσουμε όλα, και υπήρχαν πάρα πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να πάνε στραβά», εξηγεί ο Σινόντα στην ταινία για το ρίσκο της αναβίωσης του συγκροτήματος.

«Για να είμαι ειλικρινής, ακόμη υπάρχουν στιγμές που δεν μπορώ να πιστέψω ότι συμβαίνει. Στο ντοκιμαντέρ λέω: “Άραγε είμαι φτιαγμένη γι’ αυτό;”. Προσπαθείς να δώσεις στον εαυτό σου κάθε πιθανό λόγο για να πεις: “Δεν είσαι αρκετά καλή”. Αλλά μετά λες: “Έμιλι, μην προσπαθείς να μοιάσεις σε κανέναν. Δεν είσαι αντικαταστάτρια. Κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ, μα ποτέ, να αντικαταστήσει τον Τσέστερ. Κάνε αυτό που κάνεις”», λέει η Άρμστρονγκ στο PEOPLE για την ένταξή της στους Linkin Park.

Η Άρμστρονγκ παραδέχεται ότι στην αρχή ήταν κάπως τρομακτικό να αναλάβει να ερμηνεύσει παλαιότερες επιτυχίες του συγκροτήματος, όπως τα «In the End» και «Crawling». «Όλοι γνωρίζουν αυτά τα τραγούδια και πρέπει να βάλεις τη δική σου πινελιά», λέει, προσθέτοντας ότι το συγκρότημα τη στήριξε. «Μου έλεγαν πάντα: “Έμιλι, ξέρουμε πώς ακούγεσαι. Μόλις φτιάξαμε έναν δίσκο μαζί. Απλώς να είσαι ο εαυτός σου”. Το μόνο που μπορούσα να προσπαθήσω να κάνω με τα παλιά τραγούδια ήταν να μεταφέρω όσο περισσότερο γινόταν το ίδιο συναισθηματικό βάρος».

Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι: «Αυτό θα ήθελα κι εγώ ως ακροάτρια, ως θαυμάστρια των Linkin Park. Θα ήθελα να νιώσω αυτή τη συγκίνηση. Και είπα: “Εντάξει, νομίζω ότι μπορώ να το κάνω”».  Παρότι ορισμένοι αντέδρασαν έντονα στην Άρμστρονγκ ως νέα τραγουδίστρια του συγκροτήματος, κάτι που ο Σινόντα έχει αποδώσει στο γεγονός ότι «δεν ήταν άνδρας», οι Linkin Park κυκλοφόρησαν με επιτυχία το όγδοο στούντιο άλμπουμ τους, «From Zero», τον Νοέμβριο του 2024. Πρόσφατα ολοκλήρωσαν μια παγκόσμια περιοδεία σχεδόν δύο ετών, τον Ιούνιο του 2026.

«Όλοι οι άνδρες στο συγκρότημα έχουν κόρες, οπότε αντιλαμβανόμαστε τη σημασία του να υπάρχουν εκεί έξω πρότυπα για τα παιδιά μας. Θέλω τα κορίτσια μου να μπορούν να βλέπουν ταλαντούχες, δυνατές και έξυπνες γυναίκες ως πρότυπα και είμαι πραγματικά περήφανος που η Έμιλι είναι μία από αυτές», επισημαίνει ο  Σινόντα.

«Το γεγονός ότι ξαναβρεθήκαμε και βγήκαμε ξανά στη σκηνή νομίζω ότι έδωσε ελπίδα σε πολύ κόσμο», λέει ο Χαν στο PEOPLE. «Ξαναβρήκαμε ο ένας τον άλλον και στη συνέχεια η κοινότητά μας το είδε αυτό, και νομίζω ότι βοήθησε πραγματικά και στη δική τους διαδικασία επούλωσης. Οι ουλές θα υπάρχουν πάντα, αλλά δεν έχουμε τόσο πολύ χρόνο για να ζήσουμε τη ζωή μας, οπότε ας την κάνουμε όσο καλύτερη μπορούμε».

Όσο για το τι ακολουθεί, ο Χαν δεν αποκαλύπτει αν ετοιμάζεται νέο άλμπουμ, λέει όμως ότι το συγκρότημα δουλεύει συστηματικά πάνω σε νέα μουσική και ότι, μέσα από αυτή τη διαδικασία, η κληρονομιά του Μπένινγκτον συνεχίζει να ζει. «Πάντα δουλεύουμε πάνω σε μουσική. Ακόμη κι όταν είμαστε σε περιοδεία, αν έχουμε μια μέρα ρεπό, λέμε: “Εντάξει, ας βρούμε ένα στούντιο, γιατί αυτό είναι διασκεδαστικό”. Οπότε ναι, δουλεύουμε πάνω σε νέα μουσική και μας αρέσει. Ελπίζουμε να αρέσει και σε εσάς», συμπληρώνει.

«Είναι πάντα μαζί μας», προσθέτει ο Χαν για τον Μπένινγκτον. «Είναι μεγάλο κομμάτι όλων όσων κάνουμε. Ζει όχι μόνο μέσα από τη μουσική, αλλά και μέσα από όλους τους ανθρώπους που άγγιξε».