Προσφυγή στο ΣτΕ για τη σύνδεση του μειωμένου ΦΠΑ με το προσφυγικό

ste1

Η περιφερειακή Ένωση Δήμων Βορείου Αιγαίου και οι Δήμοι Σάμου, Χίου, Κω και Λέρου, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας - Χαρακτηρίζουν αντισυνταγματική και ανήθικη την υπουργική απόφαση που συνδέει την παράταση του μειωμένου ΦΠΑ με την επιβάρυνση τους από τους πρόσφυγες

Η υπουργική απόφαση που προβλέπει την παράταση του μειωμένου ΦΠΑ στα ακριτικά νησιά Λέρο, Λέσβο, Κω, Σάμο και Χίο για ένα εξάμηνο ακόμα, υπό την προϋπόθεση ότι ο αριθμός των προσφύγων στα τοπικά Hot Spot υπερβαίνει τη δυναμικότητα φιλοξενίας ανά νησί, πλέον του ότι είναι αντισυνταγματική είναι ανήθικη, προσβάλλει την τοπική αυτοδιοίκηση και καθιδρύει το δόγμα «όσο περισσότερες και αθλιότερες είναι οι συνθήκες διαβίωσης τόσο χαμηλότερος ο ΦΠΑ» για ορισμένους μήνες.

Υπενθυμίζεται, ότι με την υπ΄ αριθμ. 2/95717 απόφαση του υπουργού και υφυπουργού Οικονομικών επήλθε παράταση μείωσης του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας στα νησιά Λέρο, Λέσβο, Κω, Σάμο και Χίο.

Η επίμαχη υπουργική απόφαση, μεταξύ των άλλων, αναφέρει τα εξής στις παραγράφους 10 έως 12:

«10. Την εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης των συνεπειών των αυξημένων προσφυγικών ροών στα νησιά Λέρο, Λέσβο, Κω, Σάμο και Χίο.

11. Το γεγονός ότι ο μέσος αριθμός των φιλοξενούμενων στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης των προαναφερόμενων νησιών κατά το χρονικό διάστημα από 01.12.2017 έως 30.11.2018 υπερβαίνει τη δυναμικότητα φιλοξενίας ανά νησί, όπως αυτή προσδιορίζεται από την πράξη σύστασης κάθε Κέντρου.

12. Το γεγονός ότι από την παρούσα απόφαση προκαλείται απώλεια εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού, αποφασίζουμε: Παρατείνουμε για χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών, ήτοι από 1.1.2019 έως και 30.6.2019,τη μείωση κατά τριάντα τοις εκατό (30%) των συντελεστών του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) για τα νησιά Λέρο, Λέσβο, Κω, Σάμο και Χίο και για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που προβλέπονται στις διατάξεις των παρ. 4 και 5 του άρθρου 21 του ν. 2859/2000».

Κατόπιν αυτού, η περιφερειακή Ένωση Δήμων Βορείου Αιγαίου και οι Δήμοι Σάμου, Χίου, Κω και Λέρου, όπως και οι δήμαρχοί τους, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ζητούν να ακυρωθεί η επίμαχη υπουργική απόφαση: 1) κατά στο σκέλος εκείνο που αφορά τη διαπίστωση ότι ο μέσος αριθμός των φιλοξενούμενων στα Hot Spot των 5 νησιών υπερβαίνει τη δυναμικότητα φιλοξενίας ανά νησί και 2) κατά το μέτρο που η διαπίστωση αυτή αφορά μόνο ένα εξάμηνο, δηλαδή από 1.1.2019 έως και 30.6.2019.

Οι τοπικοί φορείς, επισημαίνουν ότι η εν λόγω υπουργική απόφαση παραβιάζει επτά συνταγματικές αρχές, που είναι: 1) της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ιδίως των προσφύγων, 2) της αρχής της νησιωτικότητας, 3) της ίσης μεταχείρισης, 4) του ελεύθερου ανταγωνισμού, 5) της οικονομικής ελευθερίας, 6) της αναλογικότητας και 7) της χρηστής διοίκησης.

Πέρα από το καθαρά νομικό μέρος οι τοπικοί φορείς, υποστηρίζουν ότι η επίμαχη υπουργική απόφαση συνδέει το ύψος του μειωμένου ΦΠΑ με την ύπαρξη ικανού αριθμού προσφύγων, εισάγοντας έτσι, άσχετα και μάλιστα επικίνδυνα κριτήρια στο πεδίο της φορολογικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πλέον αυτού όμως, η σύνδεση της διατήρησης του ειδικού ΦΠΑ στα 5 αυτά νησιά με το υπεράριθμο των Hot Spot, ισοδύναμη με αναγνώριση της κρατικής αδυναμίας και εν τέλει με απόπειρα μη θεσμικής συναλλαγής με τις τοπικές κοινωνίες, προκειμένου να αποδεχθούν και να μην διαμαρτύρονται έναντι της αβελτηρίας της κρατικής οργάνωσης των Hot Spot.

Με άλλα λόγια υπογραμμίζουν οι τοπικοί φορείς μετατρέπονται οι κατατρεγμένοι πρόσφυγες σε μέσο κρατικής φορολόγησης και εξαναγκασμού σε αλλότριο σκοπό, ενώ ερήμην τους αλλά και σε βάρος τους, διαπράττεται το ανεπίτρεπτο, όσο περισσότερες και αθλιότερες οι συνθήκες διαβίωσης τους, τόσο χαμηλότερο ΦΠΑ για μερικούς μήνες ακόμα.

Ανήθικη χαρακτηρίζουν οι τοπικοί φορείς την σύνδεση των υπεραρίθμων στα Hot Spot με την μείωση του ΦΠΑ και υπογραμμίζουν ότι αυτό τους προσβάλλει τόσο ως δημοκρατικούς φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, όσο και ως ενεργούς πολίτες.

Παράλληλα, επισημαίνουν ότι η κατάργηση του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ στα 5 αυτά νησιά, θα οδηγήσει:

-Στην αύξηση του κόστους ζωής των κατοίκων, λόγω της αύξησης των εμπορευμάτων, πρώτων υλών, ενώ παράλληλα μειώνει το εισόδημά τους,

-Στην μείωση της ανταγωνιστικότητας παραγομένων αγαθών, προϊόντων και υπηρεσιών και

-Στην μείωση των αναμενομένων φορολογικών εσόδων, λόγω της μείωσης της ρευστότητας των επιχειρήσεων, της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής.

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης