Η Ρουμανοαμερικανίδα σχεδιάστρια εσωτερικών χώρων, συλλέκτρια και φιλάνθρωπος συνδύαζε αβίαστα την κομψότητα με το ιδιοφυές γούστο της. Οι χώροι όπου έζησε θύμιζαν ζωντανές γκαλερί και η αισθητική της δεν σταματά να εμπνέει το φιλότεχνο κοινό
Αριστερά: Η Μίκα Ερτεγκιούν φωτογραφημένη από τον Χορστ στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη / Δεξιά: To έργο «La cour d’Amour» του Ρενέ Μαγκρίτ ανήκε στη συλλογή της
Η Μίκα Ερτεγκιούν στην προσωπική της ζωή και στην καριέρα της υπήρξε μια ανεξάντλητη δημιουργική δύναμη που διαμόρφωσε τη σύγχρονη αισθητική, ενώ οι επιλογές της στον κόσμο της τέχνης άφησαν ανεξίτηλο σημάδι. Ενδεικτικό της διαχρονικής της επιρροής η δημοπρασία του οίκου Christie’s στη Νέα Υόρκη πριν από μερικούς μήνες: αφιερωμένη στην αξιοσημείωτη ζωή και το έργο της με τίτλο «Mica: The Collection of Mica Ertegun», η δημοπρασία έφερε στο φως έργα τέχνης και αντικείμενα που συνόδευσαν τη ζωή της στα πιο εντυπωσιακά σπίτια της σε όλο τον κόσμο και σήμανε συναγερμό στους συλλέκτες σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Αποτέλεσμα; Η μεγάλη βραδιά αποτέλεσε ορόσημο για τον κόσμο των δημοπρασιών, καθώς η συλλογή της Μίκα Ερτεγκιούν πέτυχε πωλήσεις ύψους 183,9 εκατ. δολαρίων καταγράφοντας απόλυτη επιτυχία.
Πολυθρόνα-σεζλόνγκ της Ινγκριντ Ντόνατ, στη γωνία του ξενώνα στην κατοικία της στη Νέα Υόρκη
«L’Empire des Lumières», Ρενέ Μαγκρίτ
«Δεν μπορώ να ζω με τους ίδιους πίνακες συνέχεια», δικαιολογούσε το πάθος της για την τεράστια συλλογή της με έργα τέχνης
Για να πάρουμε μια ιδέα μόνο, δημιουργίες των Ντέιβιντ Χόκνεϊ, Ζουάν Μιρό και Εντ Ρούσα ήταν ανάμεσα στους αληθινούς θησαυρούς που βγήκαν στο σφυρί. Ο εμβληματικός πίνακας «L’Empire des Lumières» (Η Αυτοκρατορία των Φώτων) του Ρενέ Μαγκρίτ, φιλοτεχνημένος με λάδι σε καμβά, πωλήθηκε αντί 121,1 εκατ. δολαρίων σημειώνοντας νέο ρεκόρ για τον καλλιτέχνη -το 2022 είχε πωληθεί αντί 120 εκατ. ευρώ, καθιστώντας τον ένα από τα ακριβότερα έργα τέχνης της εποχής του- και αναδεικνύοντας τη διορατικότητα της Ερτεγκιούν στη συλλογή έργων υψηλής αξίας. Αυτό το έργο που παρουσιάζει έναν καθηλωτικό συνδυασμό ημέρας και νύχτας αποκτήθηκε από την Ερτεγκιούν το 1968, αποδεικνύοντας την ασυναγώνιστη ικανότητά της να αναγνωρίζει την αισθητική και επενδυτική αξία της τέχνης. Το ίδιο βράδυ, δύο πίνακες του Ντέιβιντ Χόκνεϊ, «Three Chairs with a Section of a Picasso Mural» (1970) και «Still Life on a Glass Table» (1971), ξεπέρασαν τις προσδοκίες, με τον δεύτερο συγκεκριμένα να φτάνει στα 19 εκατ. δολάρια. Πέρα από τη μοντέρνα τέχνη, η συλλογή της ιέρειας των τεχνών περιελάμβανε κομψά έπιπλα και αντικείμενα διακόσμησης, τα οποία αντικατοπτρίζουν την αγάπη της για την αρμονία μεταξύ διαφορετικών εποχών και στυλ. Από το παρισινό της διαμέρισμα έως τη θρυλική κατοικία της στη Νέα Υόρκη και το εξοχικό της στο Μπόντρουμ, κάθε χώρος που δημιούργησε για να ζήσει και να απολαύσει με τον εκλεκτό κοινωνικό κύκλο της ήταν μια ζωντανή γκαλερί. Και για την ιστορία, τα έσοδα της συγκεκριμένης δημοπρασίας διατέθηκαν στην ενίσχυση φιλανθρωπικών δράσεων, διατηρώντας ζωντανή την παρακαταθήκη της προσφοράς της Ερτεγκιούν σε ανθρωπιστικούς σκοπούς.
Ποζάροντας με ματζέντα μπολερό σακάκι διακοσμημένο με χρυσά νομίσματα, ροζ ζιβάγκο και φαρδύ παντελόνι Adolfo
Ο πίνακας «Three Chairs with a Section of a Picasso Mural» (1970) του Ντέιβιντ Χόκνεϊ πωλήθηκε αντί 9 εκατ. ευρώ
Γεννημένη στη Ρουμανία το 1926, η Μίκα Ερτεγκιούν αναδείχθηκε γρήγορα σε σύμβολο της υψηλής αισθητικής και του καλού γούστου. Ως σύζυγος του Αχμετ Ερτεγκιούν, συνιδρυτή της Atlantic Records, συμμετείχε σε έναν κύκλο ανθρώπων όπου η τέχνη, η μουσική και ο πολιτισμός διασταυρώνονταν με τον πιο δυναμικό τρόπο. Τη δεκαετία του 1960, το περιοδικό «Vogue» χαρακτήρισε το ζευγάρι «κομήτες στον ουρανό της Νέας Υόρκης που κινούνται στη δική τους τροχιά αφήνοντας τα ίχνη της λάμψης τους», περιγράφοντας τόσο τους ίδιους όσο και την πολυτέλεια και την αισθητική που χαρακτήριζαν τις κατοικίες τους.
Το έργο «Peinture (Amour)» (1925) του Ζουάν Μιρό πωλήθηκε αντί 4 εκατ. ευρώ
Ο πίνακας «Still Life on a Glass Table» του Ντέιβιντ Χόκνεϊ πωλήθηκε αντί 19 εκατ. ευρώ
Αναζητούσε αντικείμενα από διαφορετικές περιόδους που θα γέμιζαν τους χώρους της με νόημα και ουσία
Η καριέρα της ως διακοσμήτριας εσωτερικών χώρων ήταν εξίσου λαμπρή, με κάθε δουλειά που έφερε την υπογραφή της να χαρακτηρίζεται από απόλυτη αρμονία και κομψότητα.
Το 2017 ανακηρύχθηκε μέλος του AD100 Hall of Fame, της βίβλου του design «Architectural Digest». Υπήρξε επίσης εξέχουσα μορφή στον κόσμο της μόδας. Ηδη από το 1971 φιγουράρει στις πρώτες θέσεις της λίστας με τους «Καλύτερα Ντυμένους στον Κόσμο», ενώ το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης έχει αποκτήσει μια συλλογή με τα φορέματά της. Ως δεινή συλλέκτρια, η Ερτεγκιούν αναζητούσε έργα με διαχρονική αξία. Αντικείμενα που μιλούσαν σε διαφορετικές περιόδους της ιστορίας και γέμιζαν τους χώρους της με πνευματικότητα και νόημα. Η φιλανθρωπική της δράση ήταν εξίσου σημαντική. Μέχρι το 2023 που έφυγε από τη ζωή, υποστήριξε το Πρόγραμμα Υποτροφιών Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με δωρεά ύψους 41 εκατ. δολαρίων, τη μεγαλύτερη του είδους της στα 900 χρόνια ιστορίας της Οξφόρδης. Το 2017, σε αναγνώριση των υπηρεσιών της στη φιλανθρωπία, στην εκπαίδευση και τις αμερικανοβρετανικές πολιτιστικές σχέσεις, η βασίλισσα Ελισάβετ Β’ την τίμησε με τον τίτλο του μέλους του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Η Μίκα Ερτεγκιούν από τον φακό του Αντι Γουόρχολ
Τα ανεκτίμητης αξίας αντικείμενα και οι δημιουργίες που συνέλεγε σε όλη της τη ζωή είναι μια αντανάκλαση της ψυχής της, ένας καθρέφτης της αγάπης της για την ομορφιά και τη δημιουργικότητα. Από τους αφαιρετικούς πίνακες του Ζουάν Μιρό έως τα σουρεαλιστικά αριστουργήματα του Ρενέ Μαγκρίτ, κάθε κομμάτι μαρτυρά την εκλεπτυσμένη της ματιά. Ο διάσημος φωτογράφος Χορστ τη φωτογράφισε το 1978 στο σπίτι της στο Μανχάταν, σε ένα αφιέρωμα της «Vogue» με θέμα το εξωπραγματικό, γεμάτο έργα τέχνης, υπνοδωμάτιό της. Ηταν η εποχή που η ίδια είχε αφοσιωθεί πλήρως στη συλλογή της τόσο έντονα, που είχε χρειαστεί να πάρει τα μέτρα της. «Δεν μπορώ να ζω με τους ίδιους πίνακες συνέχεια», είπε η Μίκα για τους τοίχους του υπνοδωματίου της, προσθέτοντας: «Εχω αφήσει τους τοίχους άδειους, εκτός από ένα κινέζικο ταμπλό του 18ου αιώνα, ζωγραφισμένο σε δέρμα, όπως έκαναν παλιά για την αγορά της Βρετανίας. Είναι κλασικό και έτσι κι αλλιώς δεν το βλέπω από το κρεβάτι μου». Δύο μπλε και λευκά πορσελάνινα ιαπωνικά βάζα του 20ού αιώνα, που είχε δίπλα από το κρεβάτι της, πωλήθηκαν επίσης σε εκείνη τη δημοπρασία ◆
