Όσα ζήσαμε…

siggrafeas_filoi

Η Ειρήνη και μαζί της, η ομάδα του φοιτητικού περιοδικού «Πάροδος», ο Φίλιππος, η Άννα, ο Τουίτυ, ο Βαγγέλης, ο Αναστάσης, ο Χάρης … - περσόνες στο μεγάλο αφήγημα της Αγγέλας Καστρινάκη για τα παιδιά της Μεταπολίτευσης.

«Δυστυχώς, Ειρήνη μου, δεν έχω κρατήσει αρχείο». Ο Αναστάσης είναι αφοπλιστικά ειλικρινής. Στον διάλογο του με την κεντρική ηρωίδα στο νέο αφήγημα της Αγγέλας Καστρινάκη - «…Κάτι ν΄αλλάξει! / Μα πώς», συνέχεια του «Και βέβαια αλλάζει!» που κυκλοφόρησε το 2014- προχωρά σε μια επισήμανση που η διεισδυτική της αξία λειτουργεί ως αποτελεσματικό εργαλείο «εξόρυξης δεδομένων» της γενιάς της Μεταπολίτευσης. «(…) τα έχω πετάξει.

Σε αντίθεση με εσάς, που τα κρατούσατε όλα. Σε μας λίγοι κράτησαν αρχείο (…) Να φανταστείς , σε κάποιες συνεδριάσεις καθοδηγητικών οργάνων της ΟΝΝΕΔ τα πρακτικά καταγράφονταν σε πακέτα τσιγάρων, που μετά βέβαια πετάγονταν στον κάλαθο των αχρήστων. Ενδεχομένως, ήμασταν πιο σεμνοί από σας, που νομίζατε ότι διαμορφώνατε την ιστορία και ετοιμαζόσασταν από τότε για το μέλλον, όταν θα την καταγράφατε.

Οι φίλοι μου της εποχής εκείνης με βλέπουν ως πιθανό αφηγητή της δικής μας αλήθειας. Ίσως κάποτε βρω το χρόνο να καθίσω όντως να γράψω. (…) Εσείς γράφετε συνεχώς και ακαταπαύστως (…) σας ζηλεύουμε γι΄αυτό».

Ο Αναστάσης και η Ειρήνη συζητούν και ανασύρουν αναμνήσεις ανάμεσα στο «εμείς» και το «εσείς» της στράτευσης της πρώτης νιότης και των δύο. Ο Αναστάσης από δεξιά οικογένεια Λακώνων είναι Καραμανλικός- γεννημένος και μεγαλωμένος στη Δραπετσώνα του Πειραιά – βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο και στη φοιτητική οργάνωση της ΟΝΝΕΔ τα ίδια πάνω κάτω χρόνια που η Ειρήνη ζει την δική της «ελεύθερη και πλούσια» ζωή στην Θεσσαλονίκη ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ, ενταγμένη στην ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος. Χρόνια μετά ο Αναστάσης και η Ειρήνη θα βρεθούν δίπλα δίπλα στο συλλαλητήριο για το «Ναι» στο Καλλιμάρμαρο, στο δημοψήφισμα της κωλοτούμπας του Αλέξη Τσίπρα. Το «εμείς» και το «εσείς» των φοιτητικών χρόνων έχουν υποχωρήσει στο βάθος της σκηνής καθώς και οι δύο τους – και όχι μόνο- ήρθαν αντιμέτωποι με το οι «δικοί μας» και οι «άλλοι». Ο Αναστάσης και η Ειρήνη είχαν καταχωρηθεί στην κατηγορία «οι άλλοι».
siggrafeas_

Ο δεύτερος τόμος του μεγάλου νεανικού αφηγήματος της Αγγέλας Καστρινάκη – καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης- είναι αφιερωμένος στον πρόωρα χαμένο δημοσιογράφο Κώστα Κάρη, διευθυντής για χρόνια της εφημερίδας «Η Αυγή», πρωτοκλασάτο στέλεχος του «Ρήγα Φεραίου», του ΚΚΕ Εσωτερικού και κομματικών σχηματισμών της ανανεωτικής δημοκρατικής αριστεράς. Η αφιέρωση έχει, δίχως άλλο, τη σημασία της.

Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου η Καστρινάκη έχει επιλέξει να τοποθετήσει μια σημείωση που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη: «Το αφήγημα που ακολουθεί στηρίζεται σε αναμνήσεις και πραγματικό υλικό , το οποίο έχει υποστεί μυθοπλαστική επεξεργασία. Καταστάσεις, γεγονότα και σκέψεις αποδίδονται όπως συνέβησαν ή όντως θα μπορούσαν να είχαν συμβεί. Τα πρόσωπα είναι σχεδόν όλα υπαρκτά, εμφανίζονται όμως συνήθως με παραλλαγμένα ονόματα».

Με βάση και αυτή της σημείωση της Καστρινάκη δύο- τρία πράγματα που συγκράτησα από την ανάγνωση του βιβλίου και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Το πρώτο εξ αυτών έχει να κάνει με διακριτικές συγγένειες. Η Καστρινάκη φτιάχνει ένα μεγάλο αφήγημα για τις ζωές των 20αρηδων που βρέθηκαν στο Πανεπιστήμιο στα τέλη του πρώτου κύκλου της Μεταπολίτευσης – την εποχή του ν.815, με το ΠΑΣΟΚ εν αναμονή της εξουσίας-, ένα αφήγημα που φέρνει στο νου την «Αργώ» του Γιώργου Θεοτοκά.

Η Ειρήνη και μαζί της, η ομάδα του φοιτητικού περιοδικού «Πάροδος», ο Φίλιππος, ο Τουίτυ, ο Βαγγέλης, η Άννα, ο Χάρης, ο Αναστάσης, η Βασιλική, η Αγλαϊα κ.α είναι πραγματικές ιστορίες στο βάθος της σκηνής, δημιουργώντας το πάζλ της γενιάς και της εποχής τους. Γι’ αυτό έχει αξία το αφήγημα της Αγγέλας Καστρινάκη. Και για ένα λόγο παραπάνω: Δίνει φωνή σε πρόσωπα να πουν σήμερα τη κουβέντα τους για την δική τους «χαμένη Άνοιξη» των νεανικών προσδοκιών τους.

Υ.Γ: Στη σελίδα 332 διαβάζω: «Η Ειρήνη (…) αποχαιρέτησε και τον παλαίμαχο Βαγγέλη, τον καθοδηγητή. Αυτός θα έμενε ακόμα μερικά χρονάκια στις επάλξεις και θα καθοδηγούσε, σείοντας το φουντωτό κεφάλι του, αρκετές ακόμα φουρνιές Ρηγάδων, Ρηγισσών και Δημοκρατικοενοτικών». Στο τέλος της σελίδας υπάρχει μια σημείωση: «Εδώ πρέπει δυστυχώς να προσθέσω, τελευταία στιγμή, άλλη μια σημείωση. Γιατί και ο Βαγγέλης μας χάθηκε, Απρίλιος του 2019. Θα σε θυμόμαστε με συγκίνηση, Βασίλη Λυριτζή!».

Υ.Γ2: Στη σελίδα 280 η φιγούρα του γραμματέα που «κυκλοφορούσε στον όροφο του Ρήγα στα καινούργια γραφεία στην πλατεία Κουμουνδούρου με το κοντό παντελόνι, το λευκό φανελάκι με τις τιράντες και ένα σφυρί ανά χείρας παριστάνοντας τον οικοδόμο» πρόκειται μάλλον για πολύ αναγνωρίσιμη παρουσία στα δημόσια πράγματα.

ΣΧΟΛΙΑ (13)

Τα νούμερα της τεμπελιάς

Κάποιοι πονηροί και πονηρές πάνε να φκιάξουν μέσω των πανεπιστημίων - τώρα που διαλυθήκανε αυτά τα πανεπιστήμια ευκαιρία είναι- να φκιάξουν ομάδα ομάδες παρέμβασης για να μπούνε στην διαχείρηση του κρατικού ταμείου. οι περισσότεροι -ες απ αυτούς είναι συνταξιούχοι από την ηλικία των 50-55 ετών με εθελουσία σύνταξη και bonus εθελουσίας σύνταξης 200-300000 ευρώ , και το ξέρουν καλά το παιχνίδι . Αρκεί να πληρώνουν άλλοι.

Constantinos

Εδω ειναι ο Παραδεισος κι η Κολαση εδω.... Αποτυχημενοι !! ασκησαν ενα επιβλαβες χομπυ !!! η γεννια της Μεταξεροληστευσης!!!

Οχιά διμούτσουνη

Προτείνω να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να αφήσουμε τα εύκολα λόγια :δεν βγήκαμε από την κρίση. Τα γράφω αν θέλετε τα βγάζετε. Το73- 76 στις σχολες δεν ήταν οι αριστεροί, γιατί πολύ απλά επί χούντας τα αποτελέσματα των εισαγωγικών περνούσαν από το σταθμό χωροφυλακής. Ήταν παιδιά από επαρχία ή κεντρώων, που είχαν μπουχτίσει με τη μοναχοφαγιά της δεξιάς. Ο δεξιός έπιανε δουλειά και στο υπουργείο με απολυτήριο λυκείου - δεν είχε ανάγκη να σπουδάσει. Το ήθος της αριστεράς μπορεί να είναι κάτι απροσδιόριστο και χιμαιρικό αλλά θεμελιώνεται στην ιδέα της κοινωνικής δικαιοσύνης, που δεν υπάρχει στη λαϊκή δεξιά. Χωνέψτε το - όλοι θέλουμε το καλύτερο για μας - υπάρχουν όρια στη διεκδίκηση. Ας συμφωνήσουμε στα όρια.

Η Φωτίου διορίστηκε στο ΕΜΠ

καθηγήτρια επί χούντας, η αριστερά είναι ενα ανθελληνικό παραμύθι. Πολλοί αριστεροί σπούδασαν επί χούντας.

ξεφτιλες

εμετικοί τυποι κηφηνες

Μία

Είναι πλέον κατάδηλο: η Επταετία πρόσφερε στο έθνος τους...αντιπάλους της, την μέση αριστερή και μεταπραττική διανόηση στο σύνολο του πολιτικού φάσματος. Η οποία φυσικά κατέληξε κραυγαλέα Σορο-πιασμένη..

Οχιά διμούτσουνη

Αυτό που λες είναι σωστό. 👍

Τάσος

Τόση συμπαγή σαπίλα όσο αυτής της γυφτοαριστεροπασοκίλας 1974-2004 δεν θα ξαναΰπάρξει. Και για κάποιους γραφικούς που ωραιοποιούν το ΚΚΕ Εσ. και τους "ρηγάδες" δεν έχω σχόλια, την στιγμή που εδώ και χρόνια αποδεδειγμένα ήταν μίσθαρνα του Νικολάε Τσαουσέσκου και του ΚΚ Ρουμανίας. Ψάχνω να βρω WC να ξεράσω..

Αμβροσιος

Σαν πρωην Ρηγας (1976-1993) μπορω να προσθεσω οτι ηταν η γελοιοδεστερη παρεα .... ολοι αυτοι ειναι σημερα κρατικοδιαιτοι, ψευτοκουλτουριαρηδες,,,,,,,εθνομηδενιστες.....λαθρολαγνοι........ εγκαιρως το αντεληφθην και αποχωρησα το 1993........ τους βλεπω και ξερναω....... ειναι αυτοι που λενε τα Σκοπια σκετα Μακεδονια, και "το Αιγαιο ανηκει στα ψαρια"

ΠΡΟΒΑΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΣΚΗΣ

Τα παιδιά της καταστροφής έγιναν μιθυστόρημα γιατί μόνο έτσι μπορούν να επιβιώσουν... όσοι από αυτούς δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι η στην επιτροπή στις Βρυξέλλες..... πως να αλλάξει λοιπόν... τίποτα δεν αλλάζει ........ μην σκούζετε προβατα

Μεταπολίτευση : Πρώτα Χρέος , μετά Άλωση

Μόνο οι διωγμένοι-ξενιτεμένοι είναι αθώοι του αίματος . Οι κρατικοδίαιτοι -ιδιαίτερα οι επιφανείς κρατικοδίαιτοι- καλύτερα να σιωπούν .

''Οδός Ηρώων Πολυτεχνείου''

Δηλαδή οδός Λαλιώτη , Δαμανάκη , Παπουτσή , Βαλαβάνη . . .

Όχι άλλη Μεταπολίτευση

Φτάνει . Χρεωκοπήσατε την χώρα και τώρα φέρατε και Άλωση . Φτάνει πια . Φτάνει .

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

synthesi01

Το Κράτος ως Λερναία Ύδρα, όπως «λέει» και ο τίτλος του νέου βιβλίου του καθηγητή Γιώργου Δερτιλή – ένα δοκίμιο που περιγράφει επτά μορφές με τις οποίες μπορούμε σήμερα πλέον να σκεφτούμε το κράτος.

1
tombazis01

Ένα ιστορικός ελαιώνας στην παραθαλάσσια περιοχή Γαλατά Τροιζηνίας στην Βορειοανατολική Πελοπόνησσο απέναντι απο το όμορφο νησί του Πόρου φτιαγμένος από τον ναύαρχο της Επανάστασης  Εμμανουήλ Τομπάζη μας δίνει σήμερα ένα έξτρα παρθένο ελαιόλαδο

lev01

Η κα Βάσω Βούζα-Κυρατζή συνάντησε στη πόλη των Γρεβενών τον σχεδιαστή Στέλιο Παπαλαμπρόπουλο και καρπός αυτής της συνάντησης η δημιουργική δουλειά που συνοδεύει μια παραγωγική προσπάθεια με επίκεντρο μια φάρμα λεβάντας.

1
barber0

Ποιόν εν τέλει εμπιστεύεται ένας κουρέας για να αφεθεί να δεχθεί τις υπηρεσίες ενός συναδέλφου του; Ένα ενδιαφέρον θέμα…με καλοκαιρινή διάθεση.

1
60147391_2214446438624038_8701900897598308352_n

Το εστιατόριο των αδελφών Κομπογιαννίτη στη περιοχή του παλιού Σιδηροδρομικού Σταθμού της Καλαμάτας είναι ένας συνδυασμός γεύσεων που έρχεται από την τοπική παράδοση με την απαραίτητη τσαχπινιά της σύγχρονης δημιουργίας.

tsas

Ο Άγγελος Φωκιανός είναι ένας νέος Αθηναίος, επιχειρηματίας της γενιάς των 20plus αλλά και ένας επιχειρηματίας της «μιας ιδέας» -αρκεί εκείνη να βρει ανταπόκριση και να «δέσει» το ακροατήριο και πάνω σε αυτό να «χτίσει» την επιτυχία της.

jghmvew

Το Park your Cinema επιστρέφει στο Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ, με αφιέρωμα σε κλασικές κωμωδίες και αγαπημένες παιδικές ταινίες