Δύσκολες ασκήσεις ισορροπίας: «Εξωτικές» κουζίνες και κρασί

Μία από τις πραγματικά δύσκολες στιγμές στην επαγγελματική καθημερινότητα ενός σύγχρονου οινοχόου (sommelier επί το ελληνικότερον), φαντάζομαι πως είναι όταν καλείται να συνδυάσει (να κάνει pairing δηλαδή) κάποιο «εξωτικό» πιάτο με κρασί. Αν μάλιστα το συγκεκριμένο πιάτο ενσωματώνει στοιχεία από διαφορετικές κουζίνες (ανήκει στην κατηγορία fusion, για όσους δεν τα καταφέρνουν με τα ελληνικά), τότε τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο. Βλέπετε, αυτές που ονομάζουμε «εξωτικές» μαγειρικές, που προέρχονται δηλαδή από χώρες με γευστικούς πολιτισμούς πολύ διαφορετικούς από της Δυτικής Ευρώπης, παρουσιάζουν μια απίστευτη ποικιλομορφία διαφέροντας συχνά όχι μόνο ανάμεσα σε περιοχές της ίδιας χώρας, αλλά και από νοικοκυριό σε νοικοκυριό.

Τούτο έχει μια λογική εξήγηση καθώς στις περισσότερες από αυτές τις κουζίνες παίζουν καθοριστικό ρόλο τα αρτυματικά μείγματα και οι πάστες, οι συνταγές των οποίων τροποποιούνται στις λεπτομέρειές τους κατά τις προτιμήσεις κάθε οικογένειας. Ευτυχώς (λέμε, τώρα) οι περισσότερες συνταγές, όταν φτάνουν στη Γηραιά μας Ήπειρο, εξευρωπαΐζονται και η γευστική τους ένταση, που συχνά συνδέεται με καυτερά μπαχαρικά, προσαρμόζεται σε ηπιότερες εκδοχές, άρα συνήθως και φιλικότερες στο κρασί. Παρά ταύτα, παραμένουν παρακινδυνευμένες οι γενικεύσεις, επομένως και οι προτάσεις που ακολουθούν, μόνο ως κατευθυντήριες ιδέες μπορούν να εκληφθούν.

Δείτε τη συνέχεια στο Olivemagazine.gr.