Νίκος Μελέτης

Παρά τις μεταρρυθμίσεις αλλά και την βελτίωση των συνθηκών στην απασχόληση και στην οικονομία, η κυβέρνηση δείχνει συχνά να μένει από καύσιμα στην μέση σχεδόν της δεύτερης θητείας της.

Η παρουσία του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και οι εξαγγελίες του επιχείρησαν, να αντιστρέψουν το κλίμα. Με φορολογικές ελαφρύνσεις και με υποσχέσεις για ακόμη μεγαλύτερες το 2027, που είναι και η χρονιά των εκλογών, καθώς και με ορισμένες εξαγγελίες όπως το ενιαίο απολυτήριο Λυκείου και η επιστροφή των Πολεοδομιών στο Κτηματολόγιο, το νέο ΕΣΥ το 2027, η κυβέρνηση προσπαθεί να αλλάξει το κλίμα. Και είναι προφανές ότι οι φορολογικές ελαφρύνσεις έρχονται μεν πολύ αργά και για ειδικές ομάδες δικαιούχων τις περισσότερο ευάλωτες , πάντως είναι ένα σημαντικό βήμα που δίνει μια ενίσχυση σε μικρομεσαία νοικοκυριά.

Όμως είναι σαφές ότι αυτό δεν αρκεί. Η ακρίβεια ρουφάει κάθε ευρώ της ελληνικής οικογένειας και έτσι το κέρδος από τη φορολογική ελάφρυνση απλώς θα καταναλωθεί σε δύο εβδομαδιαίες εξορμήσεις στο σούπερ μάρκετ. Αν και παγκόσμιο φαινόμενο αυτό της ακρίβειας, η κυβέρνηση δεν έχει πείσει ότι έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια των δυνατοτήτων που είχε, προκειμένου να περιορίσει την ακρίβεια και να πατάξει την κερδοσκοπία. Και αυτό το πληρώνει και δημοσκοπικά.

Από κει και πέρα, οι παροχές που εξαγγέλθηκαν και ειδικά για τους νέους είναι σημαντικές, αλλά θα ήταν αφελές να πιστεύει κανείς ότι αρκούν αυτές για να αντιστραφεί το κλίμα.

Η κυβέρνηση, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, δείχνει να έχει πέσει στο τέλμα του εφησυχασμού και της αναμονής του «μοιραίου» ,με αρκετή δόση αλαζονείας στην άσκηση της πολιτικής. Χρειάζεται ένα γερό ταρακούνημα ώστε να ξαναπιάσει δουλειά όλο το (πολυπληθές) κυβερνητικό επιτελείο και να βάλει προτεραιότητες που ακουμπούν την καθημερινότητα του πολίτη αλλά και την μεγάλη εικόνα της χώρας.

Επίσης, για αυτήν την κυβέρνηση είναι κρίσιμο κάτι ακόμη: να αποδείξει ότι δεν θα πέσει στην παγίδα στην οποία πολλά συστήματα εξουσίας υποκύπτουν, δηλαδή της παράδοσης στην ανοχή της διαφθοράς στους τελευταίους μήνες της διακυβέρνησης και πριν από τις εκλογές. Είναι φαινόμενο που έχουμε δει πολλές φορές στη χώρα μας.

Η κυβέρνηση ήδη αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να εμπεδωθεί στη κοινή γνώμη η εικόνα της διαφθοράς, είτε με την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ είτε με άλλες υποθέσεις που διαρρέεται ότι θα έρθουν σύντομα στην επικαιρότητα. Αυτή η εικόνα, εάν γενικευθεί, δεν θα μπορεί να ανατραπεί με οποιουδήποτε είδους παροχές. Το να αδυνατεί μια κυβέρνηση να λύσει και να αντιμετωπίσει προβλήματα είναι κάτι που η κοινή γνώμη ίσως να είναι έτοιμη να ανεχθεί. Όμως αυτό που δεν ανέχεται είναι οι κυβερνώντες, την ώρα που κατεβάζουν τα μολύβια και αδιαφορούν για τα προβλήματα, να κλείνουν το μάτι , σε ένα κύμα διαφθοράς.

Η κυβέρνηση με την ψηφιοποίηση του κράτους έκανε μεγάλα βήματα στην αντιμετώπιση της μικρής και μεσαίας διαφθοράς, που οφειλόταν στην γραφειοκρατική λειτουργία του κράτους και στην προσπάθεια των πολιτών να δώσουν το μπαξίσι και το γρηγορόσημο για να κάνουν τη δουλειά τους.

Όμως πρέπει να αντιμετωπιστεί και η μεγάλη διαφθορά, να υπάρξει πλήρης διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου και ευρωπαϊκού χρήματος και να υπάρχει λογοδοσία για κάθε ευρώ που δαπανάται. Και κυρίως να διαλυθεί κάθε εικόνα και κάθε υποψία για διαφθορά. Σε αυτόν τον τομέα η κυβέρνηση έχει ακόμη να κάνει πολλά.

Οι πανηγυρισμοί και η επανάπαυση ότι με τα φορολογικά και άλλα μέτρα της ΔΕΘ λύθηκε το πρόβλημα ,θα είναι καταστροφική για την κυβέρνηση και αρνητική για τη χώρα. Ο Κυρ. Μητσοτάκης έδειξε να αντιλαμβάνεται πλήρως ότι η μάχη θα δοθεί στο επόμενο 18μηνο μέχρι τις εκλογές, εφόσον μάλιστα απέκλεισε την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Δεν θα είναι μαραθώνιος αλλά σπριντ που πρεπει να ξεκινήσει από σήμερα κιόλας .Και ανεξαρτήτως πολιτικών , ιδεολογικών και κομματικών προτιμήσεων του καθενός, η αφύπνιση έστω και τώρα της κυβέρνησης θα είναι για το καλό της χώρας. Κι αν το εκτιμήσουν στο τέλος και οι πολίτες, τόσο το καλύτερο για τους κυβερνώντες. Αν όχι, τουλάχιστον θα έχουν προσπαθήσει…