Μιχάλης Στούκας

Πέντε εργαζόμενες στη νυχτερινή βάρδια μπισκοτοβιομηχανίας στα Τρίκαλα βρήκαν τραγικό θάνατο μετά από έκρηξη στο εργοστάσιο όπου δούλευαν, τα ξημερώματα της Δευτέρας 26/1, ενώ το μεσημέρι της Τρίτης 27/1/2026, εφτά νέα παιδιά, φίλαθλοι του ΠΑΟΚ που μετέβαιναν οδικώς στη Γαλλία για τον αγώνα της ομάδας τους με τη Λιόν έχασαν τη ζωή τους σε ένα τραγικό δυστύχημα στη Ρουμανία. Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας στους συγγενείς και φίλους των θυμάτων. Δυστυχώς, οι άνθρωποι δεν γυρίζουν πίσω, όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα και ασήμαντα.

Το protothema.gr είχε και έχει δεκάδες ρεπορτάζ για τα δύο τραγικά δυστυχήματα και καθώς δεν γνωρίζουμε περισσότερΑ δεν έχει νόημα να γράψουμε κάτι σχετικό. Εκείνο που νομίζουμε ότι αποτελεί απορία όλων είναι πώς και γιατί έγινε η ξαφνική και αδικαιολόγητη κίνηση από το βανάκι με τους δέκα νεαρούς, προς τα αριστερά. Δυστυχώς, ο οδηγός «σημάδεψε» τον θάνατο. Και τον πέτυχε...

Η ζωή όμως, καλώς ή κακώς συνεχίζεται. Πριν τα δύο αυτά θλιβερά γεγονότα, η Μαρία Καρυστιανού και το υπό ίδρυση πολιτικό της κόμμα βρισκόταν στην επικαιρότητα, κάτι που φαντάζομαι ότι θα γίνει και τις επόμενες ημέρες.

Όλοι οι Έλληνες, και όχι μόνο, συγκλονιστήκαμε και νιώσαμε τεράστια θλίψη από το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών με τους 57 νεκρούς. Όλοι επίσης, νομίζω, σκεφτήκαμε τους γονείς και τους συγγενείς των θυμάτων και τη δραματική κατάσταση που βιώνουν, μέχρι και σήμερα. Πρωταγωνιστικό ρόλο στον Σύλλογο των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών έπαιξε από την αρχή η Μαρία Καρυστιανού, παιδίατρος στη Θεσσαλονίκη. Ο δυναμισμός και η παρρησία της την να έκαναν σχεδόν αμέσως να ξεχωρίζει. Ως πρόεδρος του «Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών» έκανε ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της. Όλα αυτά θεμιτά και απόλυτα δίκαια. Όπως φαίνεται όμως η αναγνωρισιμότητα, η δημοφιλία και οι φιλοδοξίες της κυρίας Καρυστιανού και, πιθανότατα, οι συμβουλές κάποιων άλλων την οδήγησαν στις ατραπούς της πολιτικής. Διστακτικά στην αρχή, πιο ανοιχτά στη συνέχεια και ξεκάθαρα πλέον, η Μαρία Καρυστιανού θα κατέβει ως (συν)αρχηγός κόμματος στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Αναφαίρετο δικαίωμά της φυσικά είναι να πολιτευτεί. Το θέμα είναι ότι καθώς αρχίζει να κάνει δηλώσεις για γενικότερα ζητήματα, πέρα από αυτό των Τεμπών, ορισμένοι που την έχουν γνωρίσει αναφέρουν κάποια πράγματα που προκαλούν ερωτηματικά. Επίσης, και στον Σύλλογο των συγγενών των θυμάτων Τεμπών υπήρξαν κάποιες εντάσεις και κάποιες αιχμές που οδήγησαν την κυρία Καρυστιανού σε παραίτηση από την προεδρία του.

Οι αναφορές του κύριου Καραχάλιου στη γερόντισσα από τη Συρία, την αστρολόγο από το Χάρβαρντ, η δήλωση της κυρίας Καρυστιανού για τον πνευματικό της κ.λπ. δίνουν στους πολίτες την εντύπωση ότι έχουμε να κάνουμε με κάποιο θρησκευτικό θέμα με… ολίγη από ζώδια. Δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού είναι επίσης να πιστεύει στον Θεό, μόνο που πλέον δεν κρίνεται για τα θρησκευτικά της «πιστεύω», αλλά για τις θέσεις της σε σοβαρά θέματα, που αφορούν τη χώρα.

Είχα θέσει και σε προηγούμενο άρθρο το ερώτημα, για το πώς θα διαχειρίζεται η κυρία Καρυστιανού θέματα τα οποία αγνοεί. Η ίδια αναφέρθηκε σε μια επιτροπή σοφών που ήδη μελετά και επεξεργάζεται διάφορα ζητήματα. Και αίφνης, εμφανίστηκε ο πρώτος από τους σαφούς. Πρόκειται για τον μαθηματικό κύριο Αθανάσιο Τσόκα, καθηγητή σε Λύκεια της Εύβοιας. Δεν θα κρίνω τα γραφόμενα του κυρίου Τσόκα, εκτός από μία ανάρτησή του στο facebook όπου γράφει για «το Τιτάνιο Αγώνα» (της κυρίας Καρυστιανού). Ποιο Τιτάνιο; Το χημικό στοιχείο; «Τον τιτάνιο αγώνα», κύριε Τσόκα, στοιχειώδεις γνώσεις είναι αυτά. Όσο για τις δεξαμενές (ψηφοφόρων) που αναφέρει, παραπέμπουν σε πετρέλαια, λέβητες, καλοριφέρ κ.λπ. Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κάποιο άλλο παράδειγμα, περισσότερο κατανοητό…

Εκείνο όμως που μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση και στις δύο αναρτήσεις είναι η χρήση κεφαλαίου στον «αδύνατο» τύπο της αντωνυμίας «αυτός», το «της», όταν αναφέρεται στη Μαρία Καρυστιανού, π.χ. «κορούλα Της». Απ’ όσο ξέρω, ο τύπος «του», «της» γράφεται με κεφαλαίο ταυ, όταν αναφερόμαστε στον Θεό, τον Χριστό και την Παναγία. Ενίοτε και σε κάποιους αγίους/αγίες. Θεωρεί ο κύριος Τσόκας θεά ή αγία τη «ΜΑΡΙΑ της Ελλάδας»; Αλλά και στα μαθηματικά, ο μαθηματικός – ερευνητής κύριος Τσόκας δεν φαίνεται να τα πηγαίνει και πολύ καλά. Γράφει ότι πέρασαν 185 χρόνια από τη δολοφονία του Καποδίστρια. Ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε οι υπόλοιποι; Ο Ιωάννης Καποδίστριας, με βάση τα όσα γνωρίζουμε, δολοφονήθηκε στο Ναύπλιο το 1831. Από τότε ως τώρα έχουν περάσει, σχεδόν 195 χρόνια, όχι 185. Μήπως βρισκόμαστε στο έτος 2016; Μήπως ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε το 1841; Μήπως δεν δολοφονήθηκε το 1831, αλλά φυγαδεύτηκε και έζησε κάπου ως το 1841; Αυτό το φοβερό μυστικό κρύβουν τα εφτασφράγιστα αγγλικά αρχεία; Μάλλον έκανε ένα λαθάκι στην αφαίρεση ο κύριος Τσόκας, αυτό είναι το πιο πιθανό. Και κλείνει την ανάρτησή του ο μαθηματικός με το: «ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΣΟΚΑΣ». Το θολωμένο μου μυαλό, με γύρισε χρόνια πίσω. Στον Καθηγητή Μυστήριο, τον Μπλεκ, τον Ρόντι, τον Αφαίμαξη, τον Τσικουδιά και άλλους ήρωες της παιδικής μου ηλικίας. Να είστε καλά κύριε Τσόκα, λίγη προσοχή παραπάνω στις αναρτήσεις σας στο φιλολογικό – ιστορικό κομμάτι, νομίζω ότι χρειάζεται.

Θα ήθελα να ρωτήσω την κυρία Καρυστιανού, αν και οι υπόλοιποι σοφοί που επεξεργάζονται το πρόγραμμά της, θα είναι επιστήμονες αναλόγου κύρους με τον καθηγητή Τσόκα. Δεν νομίζω βέβαια να λάβω κάποια απάντηση, θα λυθεί φαντάζομαι σύντομα η απορία μου.

Ας πάμε όμως και στην ίδια τη Μαρία Καρυστιανού. Σε τηλεοπτική της συνέντευξη έκανε αναφορά στο θέμα των αμβλώσεων, το οποίο έχει λυθεί, όπως νόμιζα, με νόμο. Όπως μπορεί να βρει ο καθένας στο ίντερνετ, ο Ν. 1609/1986 και το άρθρο 304 του Ποινικού Κώδικα έχουν καθορίσει το νομικό πλαίσιο για τις αμβλώσεις. Η κυρία Καρυστιανού, για ποιον λόγο αναμοχλεύει ένα θέμα, το οποίο δεν νομίζω ότι απασχολεί την ελληνική κοινωνία. Βέβαια, οι αμβλώσεις στην Ελλάδα φαίνεται ότι είναι ετησίως κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες. Αυτό είναι ένα ζήτημα, στο οποίο όμως μάλλον δεν αναφερόταν η κυρία Καρυστιανού. Μήπως το επόμενο βήμα είναι να ζητήσει την κατάργηση του θεσμού του πολιτικού γάμου και την ποινικοποίηση της μοιχείας, οπότε τα… αμαρτωλά ζευγάρια θα μεταφέρονται με σεντόνια στα κατά τόπους Αστυνομικά Τμήματα;

Και η κυρία Καρυστιανού συνέχισε απευθυνόμενη στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ότι «δικαιούμαστε να γνωρίζουμε ποια θέματα θα συζητήσει με τον Ερντογάν». Μήπως νομίζει ότι βρίσκεται στη Βουλή, στην «Ώρα του πρωθυπουργού;». Όλοι οι πολίτες έχουμε αμέτρητα ερωτήματα, για τον πρωθυπουργό, υπουργούς κ.λπ. Εσείς κυρία Καρυστιανού είστε μέχρι τώρα, μία απλή πολίτης. Υπάρχουν θεσμικέςς και ιεραρχικές διαδικασίες σ’ αυτό τον τόπο. Δικαίωμά σας να ρωτάτε δημόσια τον πρωθυπουργό, αλλά προφανώς απάντηση θα λάβετε όταν με το καλό, σας το εύχομαι ολόψυχα, μπείτε στη Βουλή ως επικεφαλής κόμματος.

Όπως διάβασα η κυρία Καρυστιανού εδώ και λίγες ώρες κήρυξε εμπάργκο στα Μ.Μ.Ε. Μάλλον σκέφτηκε ότι «κρείττον του λαλείν το σιγάν»(σε κάποιες περιπτώσεις είναι πολύ καλύτερο το να σιωπά κάποιος απ’ το να μιλά). Και μάλλον θα σταματήσει και τις φωτογραφήσεις η κυρία Καρυστιανού, όπως αυτή για το Down Town της Κύπρου που νομίζω ότι σχολιάστηκε αρνητικά περισσότερο, παρά θετικά…

Πάντως, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά του κόμματος που φαίνεται ότι θα ιδρύσει η κυρία Καρυστιανού είναι υψηλά. Ένα ετερόκλητο πλήθος ψηφοφόρων την ακολουθεί πιστά. Η ίδια πάντως κάθε φορά που μιλάει δημόσια, όλο και κάτι άστοχο λέει. Η γοητεία, η μαγεία που ασκεί ως άφθαρτη, νέα και δυναμική πολιτικός ξεθωριάζουν, καθώς κάποιοι από τους εν δυνάμει ψηφοφόρους της προβληματίζονται.

Προσωπικά, δεν είχα, δεν έχω και ελπίζω, να μην έχω καμία σχέση με πολιτικά κόμματα. Με ενδιαφέρει μόνο όποιος ή όποια ηγείται της χώρας να κάνει το καλύτερο δυνατό για την Ελλάδα και τον λαό της. Και για κάποιους που γράφουν ότι «τα παίρνω» (άγνωστο από πού και από ποιους…), θα μπορούσα όντως να τα παίρνω, στο κρανίο, αλλά απέκτησα ανοσία πλέον και διασκεδάζω αφάνταστα με τα σχόλιά τους…