Λίνα Τσαλταμπάση

Βλέπουμε κάθε λίγο να ανακοινώνεται ένα καινούριο συνέδριο, μια καινούρια δράση, ένας νέος φορέας και όλα στο επίκεντρο δείχνει να έχουν τη γυναίκα. Γενικά δείχνει το θέμα να είναι trendy. Έχει πάρει τον χώρο του στα πάνελ, στα συνέδρια, στα hashtags. Κι όμως, κάθε φορά αναρωτιέμαι: αν ήταν πράγματι μόδα, δεν θα είχε ήδη περάσει; Αν ήταν τάση, δεν θα είχε ήδη ξεθωριάσει; Η αλήθεια είναι πως μιλάμε ακόμη για γυναικεία ενδυνάμωση γιατί, πολύ απλά, δεν έχουμε φτάσει ακόμη εκεί που πρέπει.

Κάθε μέρα συναντώ γυναίκες που παλεύουν να δημιουργήσουν, να εξελιχθούν, να σταθούν στα πόδια τους σε ένα περιβάλλον που δεν είναι πάντα δίκαιο. Γυναίκες που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα σε επαγγελματικές φιλοδοξίες και οικογενειακές ευθύνες. Γυναίκες που έχουν όραμα, ταλέντο, δύναμη — αλλά συχνά δεν έχουν πρόσβαση στα ίδια εργαλεία, στα ίδια δίκτυα, στις ίδιες ευκαιρίες.

Η ενδυνάμωση, για μένα, δεν είναι σύνθημα. Είναι πράξη. Είναι η καθημερινή προσπάθεια να ανοίγουμε πόρτες εκεί όπου μέχρι χθες υπήρχαν μόνο τοίχοι. Είναι η επιμονή να διεκδικούμε χώρο χωρίς να χρειάζεται να απολογούμαστε. Είναι η πίστη ότι καμία γυναίκα δεν πρέπει να αλλάξει τον χαρακτήρα της για να χωρέσει σε ένα σύστημα που δεν σχεδιάστηκε γι’ αυτήν.

Δεν μιλάμε για ενδυνάμωση για να δημιουργήσουμε αντιπαλότητες. Δεν μιλάμε για να αποδείξουμε ότι είμαστε «καλύτερες». Μιλάμε για να είμαστε ισότιμες. Για να μπορούμε να εξελισσόμαστε χωρίς εμπόδια που δεν έχουν καμία θέση στη σύγχρονη κοινωνία. Για να διασφαλίσουμε ότι οι επόμενες γενιές δεν θα χρειάζεται να δώσουν τις ίδιες μάχες.

Και όσο υπάρχουν γυναίκες που νιώθουν ότι πρέπει να αποδείξουν περισσότερα, όσο υπάρχουν κορίτσια που μεγαλώνουν με περιοριστικές προσδοκίες, όσο υπάρχουν ταβάνια — γυάλινα ή αόρατα — η συζήτηση αυτή δεν είναι trendy. Είναι αναγκαία. Είναι επίκαιρη. Είναι θεμέλιο μιας κοινωνίας που θέλει πραγματικά να προχωρήσει.

Έδω βέβαια θα σταθώ και στον αντίποδα, τη δική μας ευθύνη. Την ευθύνη των γυναικών των ιδίων. Είμαστε σε μία κοινωνία που η πληροφορία είναι διαθέσιμη, τα εργαλεία έχουν σχεδιαστεί, τα δίκτυα υπάρχουν (αλλά πρέπει να τα αναζητήσουμε). Δεν επιτρέπεται στην εποχή του ΑΙ, της ατελείωτης πληροφορίας, της γνώσης να μένουμε στην ίδια επιχειρηματολογία της ανισότητας.

Οπότε κυρίες μου, ναι η “ενδυνάμωση είναι ανάγκη”, αλλά οφείλουμε να δράσουμε και να γίνουμε εμείς οι ίδιες η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στην Οικονομία και την Κοινωνία. Κάποια στιγμή πρέπει να μην χρειάζεται να μιλάμε για γυναικεία ενδυνάμωση, τότε θα ξέρουμε ότι έχουμε πετύχει. Μέχρι τότε, όχι μόνο θα μιλάμε — θα δρούμε.

* Η Λίνα Τσαλταμπάση είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Γυναικών Ελλάδος