Γρηγόρης Τζιοβάρας

Παρασυρμένοι από την ταχύτητα με την οποία εναλλάσσεται το κλίμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σπεύδουν με ασύγγνωστη προχειρότητα να τοποθετηθούν σε σοβαρά θέματα, είτε πρόκειται για την αποτρόπαια κτηνωδία του παιδοβιασμού στον Κολωνό είτε για τη διαδικασία έγκρισης του αμυντικού προϋπολογισμού των ΗΠΑ από το Κογκρέσο, για να αναφερθούν σε δύο από τα ζητήματα που απασχολούν την επικαιρότητα των τελευταίων ημερών.

Βγήκε το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων «Ανατολού» να πανηγυρίσει επειδή δεν προκρίθηκε από τη Γερουσία η περίφημη «τροπολογία Μενέντεζ» που έθετε όρους για την πώληση αεροσκαφών F-16 στην Άγκυρα και κάποια μέσα ενημέρωσης στη χώρα μας, λειτουργώντας εν θερμώ, υιοθέτησαν την «επιχειρηματολογία» των προπαγανδιστικών μηχανισμών της γείτονος.

Από κοντά τους, δεν έχασε την ευκαιρία και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κατακεραυνώσει την ελληνική κυβέρνηση, λες και ήταν εκείνη που δεν «μπλόκαρε» την τροπολογία η οποία στην πραγματικότητα προσέκρουσε στη συμμαχία των Ρεπουμπλικάνων της Γερουσίας με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ που από διαφορετικές αφετηρίες συναντήθηκαν στην κοινή επιδίωξή τους «να μην αποξενωθεί η Τουρκία από τον δυτικό κόσμο και να πέσει ολοκληρωτικά στην αγκαλιά του Πούτιν».

Είναι απορίας άξιον πως και γιατί ένα κόμμα το οποίο κυβέρνησε τη χώρα και που υποτίθεται ότι φιλοδοξεί να την κυβερνήσει εκ νέου επιδεικνύει τόσο μεγάλη πρεμούρα να προεξοφλήσει ότι στο αμερικανικό Κογκρέσο έλαβε χώρα μια «εξαιρετικά σοβαρή ήττα του δόγματος Μητσοτάκη».
Επιφανή στελέχη του ελληνικού «λόμπι», το οποίο κατά γενική ομολογία κάνει σπουδαία δουλειά στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, αλλά και ο ίδιος ο γερουσιαστής Μπομπ Μενέντεζ, που ηγείται της πανίσχυρης Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, απεκατέστησαν την πραγματικότητα σύμφωνα με την οποία το εμπάργκο στην πώληση αεροπλάνων στην Τουρκία παραμένει ακόμη ενεργό. Τουλάχιστον όσο η Άγκυρα απειλεί την Ελλάδα και, πολύ περισσότερο, «φλερτάρει» με την Μόσχα.

Όπως εξήγησαν άνθρωποι οι οποίοι κατά τεκμήριο γνωρίζουν πολύ καλύτερα από τον… εκπρόσωπο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Νάσο Ηλιόπουλο τον τρόπο λειτουργίας του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, μέχρι να επικυρωθεί από τα δύο νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ ο αμυντικός τους προϋπολογισμός θα υπάρξουν αρκετοί ακόμη γύροι διαβουλεύσεων και αντιπαραθέσεων. Που προφανώς θα συνοδευτούν από πολύ παρασκήνιο και ακόμη περισσότερες συγκρούσεις συμφερόντων.

Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο να δίνεις «μάχη χαρακωμάτων» για να εμποδίσεις μια μεγάλη χώρα με ανεπτυγμένη αμυντική βιομηχανία να πουλήσει τα πανάκριβα αεροπλάνα της που, εκτός των άλλων, η παραγωγή τους δίνουν δουλειές σε Αμερικανούς πολίτες - ψηφοφόρους. Άλλωστε ποιος ξεχνά το σύνθημα «Make America Great Again» με το οποίο κέρδισε ο Ντόναλντ Τραμπ;

Στα χρόνια της τραμπικής διακυβέρνησης, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε ανοιχτή γραμμή με τον Λευκό Οίκο και η ελληνική διπλωματία ασθμαίνουσα, τόσο επί πρωθυπουργίας Αλέξη Τσίπρα όσο και επί Κυριάκου Μητσοτάκη, προσπαθούσε να προωθήσει τα ελληνικά συμφέροντα. Αν δεν ήταν μάλιστα το αντίβαρο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ με τον ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο, η σύζυγος του οποίου είναι ορθόδοξη χριστιανή, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα για μας. Παρόλο που δεν πρέπει να παραβλέπεται η επίδραση που είχαν οι αποφάσεις για σημαντικότατη ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας στην Ελλάδα (Αλεξανδρούπολη, Σούδα, Στεφανοβίκειο, κλπ).

Μετά τις αμερικανικές εκλογές του 2020, τη νίκη των Δημοκρατικών και την εγκατάσταση του Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο, οι ισορροπίες ανατράπηκαν. Σε αντίθεση με τον Ερντογάν, που συνεχίζει να εκλιπαρεί, ο Έλληνας πρωθυπουργός έλαβε πρόκληση για την Ουάσιγκτον και τον περασμένο Μάιο μίλησε στο Κογκρέσο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα που θύμωσε τόσο πολύ τον Τούρκο Πρόεδρο ο οποίος αμέσως μετά εκστόμισε το περιβόητο «Μητσοτάκης γιοκ». Με τη συνδρομή της συμμαχίας την οποία έχει συνάψει με τους Αμερικανοεβραίους, το ελληνικό «λόμπι» έχει πλέον το πάνω χέρι στην αμερικανική πρωτεύουσα.

Για όποιον δεν τρέφει αυταπάτες, όμως, καταστάσεις αυτού του είδους δεν είναι ποτέ σαν εντολές γραμμένες στην πέτρα. Όπως οι ισορροπίες άλλαξαν υπέρ ημών μετά την εναλλαγή στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2021, έτσι και τον προσεχή μήνα που θα διεξαχθούν οι λεγόμενες ενδιάμεσες εκλογές, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό θα καθορίσουν ποιος θα αποκτήσει τον έλεγχο της διττής νομοθετικής εξουσίας – Βουλή των Αντιπροσώπων και Γερουσία- στις ΗΠΑ, μπορεί να αλλάξουν εναντίον μας.

Όλα δείχνουν ότι αν οι Ρεπουμπλικάνοι πετύχουν να ελέγξουν το Κογκρέσο, τα πράγματα θα δυσχεράνουν για τα ελληνικά συμφέροντα. Ειδικά αν στη νέα πλειοψηφία καταφέρουν να πλασσαριστούν όλοι οι φιλοτραμπικοί υποψήφιοι που νίκησαν στις ρεπουμπλικανικές προκριματικές εκλογές, μπορεί να βρεθούμε προ μεγάλων εκπλήξεων. Στην Πολιτεία της Πενσυλβάνια, για παράδειγμα, ο εκλεκτός των Ρεπουμπλικάνων Μεχμέτ Οζ, ένας τουρκικής καταγωγής τηλεγιατρός που είναι προσωπικός φίλος του Ερντογάν, αποτελεί φαβορί για να εκλεγεί και το εκεί ελληνικό στοιχείο έχει στρατευθεί εναντίον του.

Ανάλογες κρίσιμες αναμετρήσεις θα γίνουν και σε αρκετές ακόμη Πολιτείες στις 8 Νοεμβρίου, οπότε οι Αμερικανοί ψηφοφόροι καλούνται να εκλέξουν την 118η σύνθεση του Κογκρέσου, ανανεώνοντας τις 435 έδρες της Βουλή και το 1/3 της Γερουσίας (34 στους 100). Το αποτέλεσμα που θα εξαχθεί από τις εκατοντάδες κάλπες που θα στηθούν παναμερικανικά θα κρίνει πολλά για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις στις ΗΠΑ αλλά και σε όλον τον κόσμο.

Δεδομένων των λεπτών ισορροπιών που διαμορφώνονται τελευταία για τα θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος, δεν αποτελεί νομίζω υπερβολή η επισήμανση ότι οι Αμερικανοί ψηφοφόροι θα ψηφίσουν και για… όλους εμάς!