Γιώργος Δ. Ανδρέου

Αν ζούσε σήμερα θα μιλούσε για χώρα που πλέει σε ωκεανό τρέλας. Πως αλλιώς να εξηγηθούν, εκτός από τη διάγνωση ομαδικής παράκρουσης μεγάλης μερίδας της Ελληνικής κοινωνίας:

- Η παθητική ανοχή από την σιωπηλή πλειοψηφία των αγροτών, της προκλητικής άρνησης της μειοψηφικής μερίδας που έχει αποκλείσει τις εθνικές οδούς, τους κόμβους και τις εισόδους της χώρας, να συνδιαλλαγεί με την εκλεγμένη Κυβέρνηση του τόπου.

- Η μαζοχιστική - αυτοκαταστροφική - τακτική, στο βωμό πολιτικών σκοπιμοτήτων, σοβαρής μερίδας πολιτών – που βαυκαλίζονται να αυτοαποκαλούνται δημοκρατικοί και προοδευτικοί, να θεωρούν δικαίωμα και να υποστηρίζουν τον οικονομικό αποκλεισμό της χώρας επί 1.5 μήνα από τους αγρότες, ως μέσο διεκδίκησης οικονομικών προνομίων. Και να δικαιολογούν, με αστεία επιχειρηματολογία, την τακτική της άρνησης του διαλόγου με την Κυβέρνηση.

- Η ευθεία και απροκάλυπτη λαϊκίστικη στήριξη της αυθαιρεσίας των εγκάθετων του αγροτικού τομέα από όλες τις πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης – με την ελπίδα μήπως μέσω της αναταραχής ανατραπεί ο Κυριάκος.

- Η απροκάλυπτη υποστήριξη της Ρωσίας στην εισβολή και τον πόλεμο με την Ουκρανία από αφύσικα μεγάλη μερίδα Ελλήνων, των ίδιων που καταδικάζουν την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα και το Ισραήλ για την επίθεση στη Χαμάς, χωρίς λέξη για την απαγωγή και τη θανάτωση χιλιάδων ομήρων από τους εξτρεμιστές Παλαιστίνιους. Τω ίδιων που δικαιολογούν και υπερασπίζονται τους μουλάδες του Θεοκρατικού ΙΡΑΝ – βασικού χρηματοδότη της διεθνούς τρομοκρατίας.

- Η αμφισβήτηση – πολλαπλώς - και ο απηνής πόλεμος εναντίον του Ευρωπαϊκού προσανατολισμού και της θέσης της χώρας στην ΕΕ και το δυτικό κόσμο, ειδικά από κάποιους που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν Ευρωβίωτοι. Αμφισβήτηση που εκδηλώνεται απροφάσιστα με ευθεία εναντίωση και απαίτηση διαφοροποίησης της πολιτικής της χώρας μας από την ευρύτερη πολιτική της Ενωμένης Ευρώπης σε εσωτερικά και εξωτερικά θέματα, μέχρι και την έξοδο της χώρας από την Ένωση.

- Η εμμονή προτίμησης, σε επίπεδο δημοσκοπικό επί του παρόντος, αφύσικα μεγάλης μερίδας πολιτών, σε παρατάξεις και πρόσωπα - στα δεξιά και αριστερά του πολιτικού φάσματος - που ευαγγελίζονται την πολιτική ανωμαλία, την ακυβερνησία και το μπάχαλο στη δημόσια ζωή. Ανάμεσά τους και νοικοκυρέοι, που υποστηρίζουν ανενδοίαστα θεομπαίχτες, εθνοκάπηλους, θρησκόληπτους, λαϊκιστές, απατεώνες, υποκριτές, κολλημένους στο παρελθόν, προβληματικούς στη συμπεριφορά και την ψυχική ισορροπία. Με κόμματα που ευαγγελίζονται δοκιμασμένα αυταρχικά πολιτικά συστήματα που το πρώτο μέτρο που θα εφάρμοζαν αν καταλάμβαναν την εξουσία θα ήταν η απαγόρευση της αντίθετης γνώμης, θέσης και έκφρασης.

- Η, έως ασυδοσίας και θρασύτητας, υβριστική και ανήθικη – ακόμα και πέρα από τα όρια του ποινικού νόμου - (κατά)χρήση των ΜΜΕ και κυρίως των social media από πρόσωπα και παρατάξεις.

- Ο σκοταδισμός και η αντίδραση σε κάθε προσπάθεια αστικού εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης της χώρας, από τον προσωπικό αριθμό μέχρι τις νέες ταυτότητες, τον εμβολιασμό για τον covid, τον πνευμονιόκοκκο, ακόμα και τη γρίπη, τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την τεχνητή νοημοσύνη. Είναι σοβαρή παθογένεια οι αρνητές των εγκεκριμένων από τους παγκόσμιους και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Υγείας εμβολίων να εγκαλούν την Κυβέρνηση γιατί δεν εμβολιάζει τα ποίμνια για την ευλογιά, για την οποία δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο.

Αυτά ενδεικτικά γιατί υπάρχουν και άλλα - πολλά δυστυχώς - παραδείγματα συμπεριφορών που δείχνουν εκτεταμένη συλλογική διαταραχή, στα όρια της επιδημίας.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι μέλει γενέσθαι, πώς θα αντιμετωπισθεί το πρόβλημα. Εμβόλιο που να προλαμβάνει και να περιορίζει τη συγκεκριμένη επιδημία ούτε μελετάται ούτε διαφαίνεται προσεχώς.

Μοναδική διέξοδος θα ήταν η ομαδική αντίδραση του υγιούς – ακόμα - τμήματος της κοινωνίας. Η ενεργοποίηση των ανακλαστικών και του ενστίκτου αυτοσυντήρησής του. Η αποφασιστική απάντηση, με κύμα λογικής και σωφροσύνης, στις δυνάμεις της αυτοκαταστροφικής ανισορροπίας που δεν διστάζουν να θέτουν σε κίνδυνο, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις της συμπεριφοράς τους, τη χώρα αλλά και τη ζωή και τις οικογένειές τους. Απάντηση ηχηρή, δυναμική, συντριπτική. Με κινήσεις και ξεκάθαρες επιλογές που θα αναδεικνύουν ότι το μεγάλο εύρος της προοδευτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας εξακολουθεί να επιζητεί σταθερότητα, ομαλότητα, ηρεμία και πρόοδο.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)