Γιάννης Σερέτης

Ηταν μια καλή βραδιά για τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ των… γερανών. Μια βραδιά που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε καταστροφική αν έφευγε με ήττα: τελικά έφυγε με πίκρα επειδή δεν νίκησε, παρότι βρέθηκε πίσω στο σκορ από το 11’ εναντίον της Βικτόρια Πλζεν. Κι ας έπαιξε χωρίς εξτρέμ στο αρχικό σχήμα του και χωρίς αμυντικό μέσο σε όλο το ματς, δηλαδή με Σάντσεθ – Μπακασέτα για 97 λεπτά: απίστευτο κι όμως Παναθηναϊκό…

Η ιδέα του Ράφα Μπενίτεθ είχε εξήγηση: «Εσείς έχετε χημεία, δύναμη, τρεξίματα; Εγώ θα βάλω αυτούς που ξέρουν μπάλα για να την κρατήσουν όσο το δυνατόν πιο πολύ!». Κάπως έτσι χρησιμοποίησε τον Ρενάτο Σάντσες μετά από πάρα πολύ καιρό (για πρώτη φορά επί 90 λεπτά μάλιστα!) δίπλα στον Τάσο Μπακασέτα, μαζί με τον Ταμπόρδα και τον Πάντοβιτς, για τον οποίο θεωρεί ότι λόγω σωματοδομής κρατά καλύτερα την μπάλα από τον Ζαρουρί.

Ολοι αυτοί, βεβαίως, δεν έχουν παίξει ποτέ όλοι μαζί, αλλά αυτό δεν είναι παράξενο για τον Παναθηναϊκό του Ράφα που μετρά ήδη 26 διαφορετικές ενδεκάδες σε 26 ματς! Πιθανό, όμως, να τους ξαναδούμε στη ρεβάνς της Τσεχίας! Γιατί; Διότι όλο αυτό λειτούργησε καλά για περίπου 50 λεπτά. Από το 25’ έως το 75’…

Η Βικτόρια Πλζεν ήταν και παραμένει η μοναδική αήττητη ομάδα στο Europa League και η ομάδα με την καλύτερη αμυντική επίδοση. Kι όταν προηγήθηκε στο 11’, έχοντας ήδη δυο επικίνδυνες τελικές προσπάθειες πριν από το 0-1, τον υποτίμησε τον Παναθηναϊκό στη ροή του αγώνα. Είτε από αφέλεια, είτε από αλαζονεία, το είδε το παιχνίδι πιο… χαλαρά. Του έδωσε χώρο να αναπνεύσει. Δεν τον πίεσε για το 0-2. Και οι Πράσινοι την άρπαξαν την ευκαιρία! Εχοντας σε εκπληκτική μέρα τον Ανδρέα Τετέι που ήταν το σημείο αναφοράς των πάντων, άρχισαν να χτίζουν επιθέσεις κυρίως από αριστερά με το δίδυμο Τουμπά – Κυριακόπουλου. Ο Σάντσες ήταν καλός ως play maker, αν και προφανώς ανεπαρκής ως αμυντικός μέσος, οι Μπακασέτας – Ταμπόρδα βοηθούσαν τον Παναθηναϊκό στην ασφαλή κυκλοφορία μπάλας και μετά το 1-1 στο 31’ είχαν τον έλεγχο.

Μπήκαν πιο δυναμικά στο β’ μέρος, βρήκαν μια ακόμα ευκαιρία με τον Τετέι πριν από το τρομερό σλάλομ του πρώην φορ της Κηφισιάς και το 2-1 α λα Σισέ στο 61’, αλλά μετά το 70’ η διαχείριση του αγώνα με τις αλλαγές του Μπενίτεθ δεν ήταν εκείνη η οποία θα διασφάλιζε τη νίκη: ή Πλζεν βρήκε το γκολ της ισοφάρισης από γκάφα του Λαφόν στο ψηλοκρεμαστό σουτ του Λάντρα στο 80’, αλλά ήδη είχε αναθαρρήσει στον αγωνιστικό χώρο...

Πρώτη αλλαγή ο Αντίνο αντί του Ταμπόρδα, λογική. Δεύτερη αλλαγή ο Τζούρισιτς αντί του Πάντοβιτς, παντελώς λανθασμένη: έπρεπε να μπει ο Ζαρουρί για να κουβαλήσει την μπάλα και να πάει σε τελικές προσπάθειες και όχι ο Σέρβος μετά από ενάμιση μήνα στα πιτς! Tρίτη αλλαγή στο 78’ ο Σφιντέρσκι αντί του Τετέι που σκορπούσε τρόμο στην αντίπαλη άμυνα. Ουδείς λόγος αντικατάστασής του αν αναλογιστούμε ότι ο Μπακασέτας με τον Σάντσες έμειναν στο ματς μέχρι τη λήξη του: ο Ανδρέας είχε πολύ περισσότερες αντοχές και από τους δύο, τους οποίους ο κόουτς άφησε απροστάτευτους. Διότι όχι μόνο δεν αντικατέστησε έναν εκ των δύο (τον Μπακασέτα με τον Τσέριν για παράδειγμα), αλλά όταν αποφάσισε να αντικαταστήσει έναν στόπερ, έβαλε άλλον στόπερ! Τον Ερνάντεθ αντί του Τουμπά: αχρείαστη παντελώς αλλαγή. Αν ήθελε να βγάλει τον Αλγερινό, ας έβαζε Σιώπη ή Τσέριν να βοηθήσουν στις καλύψεις της μεσαίας γραμμής με έξτρα τρέξιμο στο τελευταίο τέταρτο.

Για πολλοστή φορά ο Μπενίτεθ δεν εξάντλησε τις αλλαγές του (έκανε τέσσερις, με την ΑΕΛ είχε κάνει τρεις!), o Παναθηναϊκός υποχώρησε μετά το 75’, ισοφαρίστηκε, αλλά τις έχει τις πιθανότητές του στη ρεβάνς. Όχι μόνο διότι η Πλζεν που είχε δεχθεί μόλις τρία γκολ σε οκτώ ματς της League Phase έδειξε ευάλωτη αμυντικά στις κόντρα επιθέσεις, αλλά κυρίως διότι οι παίκτες καταθέτουν καλύτερο εαυτό συγκριτικά με τα ματς πρωταθλήματος.