Δημήτρης Τσορμπατζόγλου

Τα λέγαμε χθες σε μία συζήτηση για τις γενιές ΠΑΟΚτσήδων και πώς έχουν αλλάξει τα βιώματά τους. Ποιοι είναι εκείνοι που μπορούν να συνειδητοποιήσουν καλύτερα την τωρινή κατάσταση και το μέγεθος της ομάδας του Δικεφάλου μέσα στο ελληνικό ποδοσφαιρικό περιβάλλον; Οι νεαροί που δεν έχουν ζήσει τον ΠΑΟΚ με το τατουάζ του τέταρτου, άλλα έχουν ψηλά στάνταρ ζώντας την ομάδα τους μόνιμα σε πρωταγωνιστικό ρόλο ή οι άνω των 40-50 που κάνουν τις αναπόφευκτες συγκρίσεις του παρελθόντος και τώρα νιώθουν τόσο περήφανοι για την σταθερότητά της;

Ο ΠΑΟΚ κέρδισε με τέτοιο τρόπο έναν αγώνα κόντρα σε ένα μεγάλο ποδοσφαιρικό μέγεθος και έναν συνδιεκδικητή του πρωταθλήματος που αποτελεί τον μεγαλύτερο στόχο, αλλά στην ΠΑΟΚτσίδικη κοινωνία δεν προκύπτει η παραμικρή υπερβολή. Κάποτε για παράδειγμα, κάθε τέτοιο διπλό έφερνε κόσμο στο αεροδρόμιο για υποδοχή! Φέτος ο ΠΑΟΚ κέρδισε την ΑΕΚ στην Αθήνα, τον Ολυμπιακό δύο φόρες, τον Παναθηναϊκό με επιβλητικό τρόπο, επικράτησε μέσα στη Γαλλία επί της Λιλ, όλα μα όλα όμως δείχνουν και αντιμετωπίζονται σαν… συνηθισμένα γεγονότα! Δεν είναι όμως μόνο αυτά…

Κάποτε οι ΠΑΟΚτσήδες μεγάλωναν με την στάμπα του… αδικημένου. Ήταν οι γραφικοί που φώναζαν για τον Λίτσα ή το ποδόσφαιρο της δεκαετίας του ‘70 που πήρε λίγους τίτλους σε σχέση με την ομάδα που είχε. Από το 2016 και μετά που ο ΠΑΟΚ και ο Σαββίδης πρωταγωνίστησαν στην αλλαγή και βελτίωση των συνθηκών μέσα στις οποίες παίζεται το ελληνικό ποδόσφαιρο, άλλαξαν ακόμη και αυτοί οι ρόλοι. Τώρα που επικρατεί σαφώς μεγαλύτερη ποδοσφαιρική δικαιοσύνη (το τέλειο και το ιδανικό είναι ανέφικτο) ο ΠΑΟΚ κοιτάει τη δουλειά του, ετοιμάζεται για το παιχνίδι και απλά παρακολουθεί τις ατέρμονες και ανούσιες συζητήσεις για το ποιος από τους μεγάλους του ποδοσφαίρου μας ευνοείται λιγότερο… Κακά τα ψέματα, αυτή είναι η κουβέντα την τελευταία δεκαετία και όχι φυσικά αν και ποιος από τους μεγάλους αδικείται.

Φθάνουμε όμως σε βραδιές όπως η προχθεσινή που όλοι μα όλοι οι Έλληνες φίλαθλοι καταλαβαίνουν ότι στο τέλος το ποδόσφαιρο και το κανονικό παιχνίδι έχει την απόλυτη αξία και όχι όλα τα άλλα γύρω-γύρω που απλά υπάρχουν για να ξοδεύουμε το χρόνο μας ασχολούμενοι με κάτι πιο ιντριγκαδόρικο.

Ο ΠΑΟΚ ως Οργανισμός μεγαλώνει συνέχεια και όλα τα παραπάνω, μα κυρίως την ποδοσφαιρική οργάνωση, τη διαχειρίζεται πλέον πολύ πιο ώριμα. Ο Δικέφαλος με ηγέτη και οραματιστή τον Σαββίδη, αλλά και προπονητή τον Λουτσέσκου ξέρει πλέον να:

- Διαχειρίζεται τη νίκη με ψυχραιμία

- Διαχειρίζεται την ήττα

- Δίνει αξία στα μεγάλα και όχι στα ασήμαντα

- Μην δίνει άλλοθι στα αποδυτήριά του,

- Στηρίζει τον προπονητή του με πράξεις, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ πολυετούς συνεργασίας

- Απαντάει καθημερινά στα ερωτήματα και στις ποδοσφαιρικής προσκλήσεις

- Χτίζει την ομάδα του και όχι να την αγοράζει

- Μην λαϊκίζει με τον κόσμο του δημιουργώντας συνεχώς εντυπώσεις

- Αξιολογεί σωστά τον μαραθώνιο μίας χρονιάς, γνωρίζοντας πώς θα έχει πολλά πάνω (όπως τώρα) αλλά και κάτω όπως αυτά που μπορεί και πάλι να έρθουν…

- Βάζει αρχές στο ποδοσφαιρικό σύνολό του και να βασίζεται σε συγκεκριμένη ταυτότητα την οποία εμφανίζει σε όλα τα γήπεδα, ανεξάρτητα αν κερδίζει ή χάνει

- Επενδύει με απίστευτα αποτελεσματικό τρόπο στις ακαδημίες του και σιγά-σιγά να δημιουργεί καλό ελληνικό κορμό στην πρώτη ομάδα του

- Διεκδικεί συνεχώς όλο και περισσότερους τίτλους, βγάζοντας ταυτόχρονα και χρήματα από την υπεραξία που δίνει στους παίκτες του

Αυτός είναι ο ΠΑΟΚ πλέον στα 100 του χρόνια και όχι απλά η ομάδα που κέρδισε ένα ακόμη ντέρμπι φέτος…