Η veganακτιβίστρια Τας Πίτερσον αποφάσισε να γιορτάσει την επέτειο της «πιο ισχυρής της διαμαρτυρίας της» πετώντας ξανά τα ρούχα της και καλύπτοντας το σώμα της με κόκκινη μπογιά σε ένα κατάστημα της Louis Vuitton.
Η 28χρονη άφησε άφωνους τους πελάτες του πολυτελούς καταστήματος στη Μελβούρνη το περασμένο Σάββατο με την εμφάνισή της, η οποία περιλάμβανε μόνο ένα εσώρουχο και άφθονη κόκκινη μπογιά περιχυμένη στο κορμί της.
«Η Louis Vuitton δολοφονεί αγελάδες, πρόβατα, κατσίκες, κροκόδειλους, φίδια, αλεπούδες, μινκ, πάπιες και χήνες. Σκοτώνει μικρά αρνάκια και μετατρέπει το δέρμα τους σε τζάκετ. Η Louis Vuitton έχει βάψει με αίμα τα χέρια της. Το ίδιο ισχύει και για εσάς εάν δεν είστε vegan. Οι βιομηχανίες που χρησιμοποιούν γούνα, δέρμα, μαλλί, πούπουλα και μετάξι κακοποιούν, βασανίζουν και δολοφονούν ζώα», είπε η 28χρονη στο κοινό που την κοιτούσε αποσβολωμένο. «Εάν δεν είστε vegan, είστε κακοποιητές ζώων» πρόσθεσε με έμφαση.
Τελικά, το προσωπικό ασφαλείας του καταστήματος προσέγγισε την ακτιβίστρια και της ζήτησε να αποχωρήσει. Πριν από τη διαμαρτυρία της, που ήταν ουσιαστικά αντιγραφή εκείνης που είχε πραγματοποιήσει σε κατάστημα της Louis Vuitton στο Περθ πριν από έναν χρόνο, η νεαρή γυναίκα είχε μοιραστεί στο Instagram τον ενθουσιασμό και τη νευρικότητά της.
«Θα μεταμφιεστώ για να πραγματοποιήσω μια διαμαρτυρία σήμερα μέσα σε κατάστημα της Louis Vuitton, με αφορμή την επέτειο από την πρώτη μου παρέμβαση σε μαγαζί της Louis Vuitton ακριβώς πριν ένα χρόνο... που ήταν μακράν η πιο δυνατή διαμαρτυρία μου μέχρι σήμερα. Έχω πολύ άγχος αλλά θα είναι και γ@μ@ τις ισχυρές διαμαρτυρίες», είπε η νεαρή στα social media της.
Για άλλη μια χρονιά, το Stelios Philanthropic Foundation στηρίζει έμπρακτα τη νέα επιχειρηματικότητα, επιβραβεύοντας τρεις νεοφυείς επιχειρήσεις με συνολικά €300.000
Η Μαρίνα-Λύδα Κουταρέλλη και η Τίνα Κίκιζα βρέθηκαν στην ίδια κουζίνα, έβαλαν τις ποδιές τους και ετοίμασαν μια αυθεντική σπετσιώτικη συνταγή με αφορμή το φετινό Spetses Mini Marathon
Παλιά, η ψυχαγωγία ήταν κάτι απλό. Ένα βιβλίο, μία ταινία, μια κούνια στην αυλή, φίλοι στη γειτονιά. Αυτές οι στιγμές μας έκαναν να νιώθουμε μαζί, να φτιάχνουμε εικόνες και μνήμες όλοι μαζί. Στο μέλλον θα δίνει την απάντηση στο ερώτημα «ποιος είμαι».