«Οδύσσεια»: Πώς η επιλογή της «σωστής» μετάφρασης έγινε σπαζοκεφαλιά

Υπάρχει μια σκηνή στη σειρά Ντόλτσε Βίτα (ο Christopher Nolan δεν σχετίζεται με αυτήν, καθώς τότε γύριζε ακόμα ταινίες μικρού μήκους), όπου η Κατιάνα Μπαλανίκα, υποδυόμενη την Σάσα Παπαδήμα, επιχειρεί να φλερτάρει με έναν φιλόλογο. Στην προσπάθειά της να δείξει ότι ασχολείται με τη λογοτεχνία, όταν ο φιλόλογος τη ρωτάει ποιο είναι το βιβλίο που διαβάζει εκείνη την περίοδο, η Σάσα απαντά πως έχει εστιάσει στον Όμηρο. «Από το πρωτότυπο, φαντάζομαι», τής απαντά ο φιλόλογος, ονόματι Στέφανος. «Ε βέβαια, εγώ το αντίγραφο, ούτε να το δω μπροστά μου», του αντιτείνει εκείνη και ο τηλεθεατής γελάει κάθε φορά με τον τρόπο που οι σεναριογράφοι, Αλέξανδρος Ρήγας και Λευτέρης Παπαπέτρου, προσέγγισαν μια σκηνή ανάμεσα σε ένα πρόσωπο που θέλει να δείξει πως διαθέτει μόρφωση και σε ένα άλλο που αγαπάει μεν γνησίως τη λογοτεχνία, πέφτει όμως καμιά φορά στην παγίδα του φορμαλισμού.
Αυτή την περίοδο, που η Οδύσσεια του Nolan προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες ανά τον κόσμο, υπάρχουν εκεί έξω πολλοί άνθρωποι που πείθονται (από την Zendaya, από τον Matt Damon, από την επιτυχημένη promo tour, δεν έχει σημασία από τι, σε κάθε περίπτωση) να διαβάσουν το ογκώδες, πολύπλοκο ομηρικό έπος, πιθανότατα για πρώτη φορά στη ζωή τους, και για έναν ακόμα πολύ απλό λόγο: δεν το διδάσκονται στο σχολείο, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Τη μακρινή δεκαετία του 1990, στην α΄ Γυμνασίου, περνούσαμε έναν ολόκληρο χρόνο παρέα με τον Οδυσσέα, χωρίς καν να προλαβαίνουμε τη μελέτη όλων των ραψωδιών, σε μια πρώτη επαφή με το μεταφρασμένο στα νέα ελληνικά κείμενο, που θα μας έδινε τα θεμέλια για να χτίσουμε τις μετέπειτα κλασικές σπουδές μας, τουλάχιστον σε επίπεδο υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr