Τζέσι Μπάκλεϊ: Η «γυναίκα» του Σαίξπηρ βρίσκεται μια ανάσα μακριά από το Όσκαρ

Η πορεία της Τζέσι Μπάκλεϊ μοιάζει να συνδέεται με ένα αόρατο νήμα με το σαιξπηρικό σύμπαν, να κινείται σε μια τροχιά που την οδηγεί ξανά και ξανά εκεί. Η υποψηφιότητά της για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Άμνετ» είναι σαν να επισφραγίζει αυτή τη διαδρομή: από τα πρώτα της βήματα στη σκηνή μέχρι την παρουσία της στην κινηματογραφική απόδοση της ιστορίας πίσω από τη γέννηση του «Άμλετ», δια χειρός Κλόι Ζάο.

Η Ιρλανδή ηθοποιός βρίσκεται μια ανάσα μακριά από το πολυπόθητο χρυσό αγαλματίδιο που τα προγνωστικά θέλουν να καταλήγει στα χέρια της. Δικαίως. Υποδυόμενη την Άγκνες, τη σύζυγο του Σαίξπηρ και ταυτόχρονα μια μάνα που βλέπει το παιδί της να πεθαίνει, έκανε τους πάντες να κλαίνε. Ακόμα και τον Τζέιμς Κάμερον, ο οποίος όπως εκμυστηρεύτηκε στην Κλόι Ζάο, πλάνταξε στο κλάμα και τις δύο φορές που είδε το φιλμ της βραβευμένης με Όσκαρ σκηνοθέτριας.

Μπορεί η Τζέσι Μπάκλεϊ τους τελευταίους μήνες να έχει τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της, καταγράφοντας μία σαρωτική πορεία στις απονομές βραβείων, το ταξίδι της στην υποκριτική όμως ξεκίνησε χρόνια πριν. Αφού αποφοίτησε από τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου, διένυσε τα πρώτα της χιλιόμετρα στο θεατρικό σανίδι, βουτώντας στον κόσμο του Σαίξπηρ και παίζοντας στην «Τρικυμία» στο περίφημο Shakespeare's Globe, στον «Ερρίκο Ε΄» στο West End μαζί με τον Τζουντ Λο και στο «Χειμωνιάτικο Παραμύθι» ως μέλος της θεατρικής ομάδας του Κένεθ Μπράνα.

«Νομίζω ότι μέχρι τότε ένιωθα πως η μουσική ήταν ο μόνος τρόπος να εκφράσω όσα πάλευαν να βγουν από μέσα μου. Και ύστερα ήρθαν οι λέξεις του Σαίξπηρ και οι κόσμοι που δημιούργησε, τόσο τιτάνιοι σε μέγεθος και δύναμη, που με έκαναν να συνειδητοποιήσω πόσο ισχυρές μπορούν να είναι οι λέξεις», έχει πει η ίδια σε συνέντευξή της.

Ο δρόμος για την αναγνωρισιμότητα άνοιξε το 2016, τότε που μεταπήδησε από το θέατρο στην τηλεόραση για να ενσαρκώσει τη Μάγια Μπολκόνσκαγια στη μίνι σειρά του BBC «Πόλεμος και Ειρήνη». Δύο χρόνια αργότερα υπέκυψε στη γοητεία της μεγάλης οθόνης και έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με το θρίλερ «The Beast». Στη φιλμογραφία της μέχρι στιγμής περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ταινίες «Wild Rose», «Miss Απειθαρχία», «Γυναικείες κουβέντες», «Fingernails» του Χρήστου Νίκα, «Χαμένη Κόρη» και το πρόσφατο «The Bride!» της Μάγκι Τζίλενχαλ. 

Την ίδια στιγμή, η Μπάκλεϊ μπορεί να δηλώνει περήφανη για τη συλλογή βραβείων που έχει αρχίσει να χτίζει. Χάρη στη συμμετοχή της στο «Άμνετ» βραβεύτηκε στα Critics Choice Awards και τις Χρυσές Σφαίρες, ενώ πριν από μερικές εβδομάδες έγραψε ιστορία ως η πρώτη Ιρλανδή ηθοποιός που απέσπασε το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου στα BAFTA.

Στην περίπτωση της Τζέσι Μπάκλεϊ βέβαια δεν μιλάμε μόνο για μία χαρισματική ηθοποιό, αλλά για ένα πολυτάλαντο πλάσμα με δεξιότητες που ξεπερνούν τα σύνορα της υποκριτικής. Μεγαλώνοντας σ’ ένα σπίτι, στο οποίο η τηλεόραση δεν είχε καμία θέση, με μητέρα τραγουδίστρια της όπερας και δασκάλα φωνητικής, φλέρταρε από πολύ νωρίς με νότες και μελωδίες. Πραγματοποίησε σπουδές σε πιάνο, κλαρινέτο και άρπα, καταπιάστηκε με το τραγούδι, δοκίμασε με μεγάλη επιτυχία τις δυνάμεις της στο μιούζικαλ, έκανε ένα πέρασμα το 2008 από το talent show του BBC «I’d do anything», τερματίζοντας δεύτερη, και το 2022 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «The Eagle & The Dove».

Η Μπάκλεϊ ωστόσο μπορεί να είχε χαράξει ένα διαφορετικό καλλιτεχνικό μονοπάτι και σήμερα να μην αποτελούσε μία εκ των πρωταγωνιστών στην κούρσα των 98ων Βραβείων Όσκαρ, αν δεν είχε βρεθεί στον δρόμο της εκείνος ο άγνωστος άντρας. Ήταν την περίοδο που, παρότι είχε μόλις αρχίσει να φοιτά στη δραματική σχολή στο Λονδίνο, είχε αποφασίσει να κάνει ένα διάλειμμα. Είχε καταλήξει να δουλεύει σε ένα μαγαζί, επιστρέφοντας στην άλλη της αγάπη, τη μουσική, ξεδιπλώνοντας τις φωνητικές τις ικανότητες στην τζαζ.

Και ενώ αναρωτιόταν πώς θα τα βγάλει πέρα οικονομικά στη βρετανική πρωτεύουσα, τη λύση στο αδιέξοδό της έδωσε ένας θαμώνας που την είχε ξεχωρίσει. Ο Τόνι, όπως ήταν το όνομά του, δεσμεύτηκε να καλύψει εξ ολοκλήρου τα έξοδα των σπουδών της και να βάλει τέλος στους προβληματισμούς της. «Υπήρχε ένας άντρας που λεγόταν Τόνι, ο οποίος με είχε ακούσει να τραγουδάω. Αγαπούσε το θέατρο και ήθελε να στηρίξει νέα ταλέντα. Ο Τόνι μου είπε: “Θέλω να σε βοηθήσω”. Αν δεν το είχε κάνει, πιθανότατα δεν θα μπορούσα να μείνω», περιέγραψε χρόνια αργότερα, θυμούμενη αυτή την καθοριστική συνάντηση.

Το ένστικτό του τον δικαίωσε και η στήριξή του απέδωσε καρπούς. Η Τζέσι Μπάκλεϊ, ακόμα και αν δεν κερδίσει το Όσκαρ, είναι έτοιμη να κερδίσει μία θέση στην ελίτ του Χόλιγουντ.