Θάνος Ασκητής: Ο έρωτας εν ζωή!

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
lifeis

Οκτώ χρόνια οικονομικής κρίσης που έφεραν τα πάνω κάτω έδειξαν το αληθινό πρόσωπο αυτής της κατάστασης, που είναι η ανθρώπινη κρίση

Μετά από μια μεγάλη περίοδο ευμάρειας και ευδαιμονίας που άλλαξε τις ζωές μας και έφτιαξε το lifestyle του τρόπου ζωής μας, ο σεισμός της κοινωνίας μας μετά το 2010 αποκάλυψε το σαθρό μας υπόστρωμα, φέρνοντας τα ανθρώπινα πάθη στην επιφάνεια, με κυρίαρχα συναισθήματα τον θυμό αλλά και την απελπισία. Γκρέμισε κάστρα του δήθεν, απογύμνωσε πετυχημένους και είδωλα του κοινωνικού μας κατεστημένου, ενώ παράλληλα προκάλεσε τους αξιοπρεπείς στην αναξιοπρέπεια, με την οικονομική μιζέρια να επιβάλλεται στην καθημερινότητά μας. Γκρίνια, απαισιοδοξία, φόβος αλλά και ερωτήματα για το ποιος φταίει ήταν η μόνιμη επωδός του κακού που μας βρήκε. Ολοι έψαχναν τον ένοχο, έξω από τον εαυτό τους, ενώ οι νέοι παρακολουθούσαν τη ματαιότητα των γονιών τους λέγοντάς τους όμως: «Εσείς φταίτε, μας χαλκεύσατε το μέλλον μας».

Μέσα στα χρόνια της κρίσης, χιλιάδες πτυχιούχοι και δυναμικοί άνθρωποι έφυγαν από τη χώρα, ενώ άλλες χιλιάδες νέοι ξαναγύρισαν στους γονείς τους κουκουλωμένοι στο παιδικό τους δωμάτιο, περιμένοντας την τροφή στο στόμα. Αναμφίβολα, και άλλοι πολλοί έχτισαν νέες ελπίδες και δουλειές παλεύοντας μέσα από ευκαιρίες που η κρίση μπορεί να προσφέρει. Ετσι, σήμερα η ζωή μας κινείται από την προσπάθεια μέχρι την ηττοπάθεια, από την αγωνία της επιβίωσης έως τη νέα δημιουργία που γεννιέται πάντα μέσα στους δύσκολους καιρούς της ανεργίας, των χρεών και της νεόπτωχης κοινωνίας μας. Ολα αυτά λίγο πολύ τα ξέρετε. Απλά εγώ, ανήμερα το Πάσχα, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας λίγες από τις σκέψεις μου, γιατί, βλέπετε, έχω ζήσει και την Ελλάδα της ευμάρειας αλλά και τη σημερινή πραγματικότητα.

Το Πάσχα είναι το πιο ιερό κομμάτι της Ορθοδοξίας που φέρνει δύο αληθινά μηνύματα σε όλους μας. Τη συγχώρεση και την ανάσταση. Είναι ίσως οι δύο όψεις ενός νομίσματος που έχει την αξία του τιμήματος αλλά και της συναλλαγής. Εδώ όμως το νόημα είναι πιο βαθύ και πιο ανθρώπινο. Είναι η αναγνώριση της ζωής ως μοναδικού αγαθού της ύπαρξής μας και ο θάνατος που δεν ανασταίνει όπως έγινε με τον Χριστό, ως Θεάνθρωπο, αλλά δημιουργεί τη ζωή. Δηλαδή τον έρωτα, το πάθος και την πίστη που δίνουμε ως νοήμονα όντα στην ελπίδα, στη συντροφικότητα, στην αγάπη.

Ισως θα έλεγε κάποιος ότι είναι κοινότοπες λέξεις, επαναλαμβανόμενες, αλλά φοβάμαι για πολλούς από εμάς άγνωστες. Η ύλη αντικατέστησε το ανθρώπινο πάθος και το κομπιούτερ έκανε τον έρωτα ψηφιακό εραστή. Οι άνθρωποι κλείστηκαν μέσα τους, απομακρύνθηκαν μεταξύ τους, δεν ξέρουν να ερωτεύονται και να αγαπούν, ίσως γιατί πια δεν το πιστεύουν, αναζητώντας το εφήμερο και φιλήδονο, το ευκαιριακό και εγωπαθητικό, χωρίς να μπορούν να εκφράσουν συναισθήματα και προσωπικές ανάγκες. Δεν διαβάζουν βιβλία, δεν μιλούν, δεν δεσμεύονται, δεν έχουν οράματα, ενώ ο φόβος σύνδεσης ταξιδεύει μέσα στην προσποίηση και την άρνηση.

Η Χριστιανοσύνη γιορτάζει στις εκκλησίες της το Πάσχα. Η Θεία Κοινωνία δίνει άφεση αμαρτιών, αλλά το ερώτημα είναι ένα: ζητάς τη συγχώρεση μέσα από την αγάπη του Θεού, ενώ δεν επικοινωνείς με τον σύντροφό σου. Φοβάσαι τον θάνατο, αλλά κάνεις ό,τι μπορείς για να ζεις αιώνια. Ποιο είναι το αληθινό κίνητρο της ύπαρξής σου;

Δεν ξέρω αν η απάντηση είναι μία ή πολλές. Νομίζω όμως ότι ζεις για να μάχεσαι όχι για τη δικαίωση (άραγε ποιος θα σ’ τη δώσει;), αλλά για την αλήθεια που ο Χριστός διατυμπάνιζε στις ομιλίες του: τον έρωτα που σε κάνει να βλέπεις το καλό και το κακό, τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας, τη συνείδηση της αγάπης προς τον άνθρωπο, την ικανότητα να μιλάς μαζί του, να μοιράζεσαι, να συνεισφέρεις και, όπως σημειώνει με έμφαση ο Αγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης: «Οταν εγκλωβίζεις τον έρωτα μέσα σου, αυτή η απόλυτη εσωτερικότητα κρύβει φόβο, δημιουργεί είδωλα και τελικά τον θάνατο».

Σήμερα, ανήμερα το Πάσχα, ας ανοίξουμε την αγκαλιά μας στη ζωή που μας επιτρέπει ως σωστοί χριστιανοί να μεταλάβουμε την κοινωνική αλληλουχία, να γευτούμε το πάθος της πίστης προς εκείνον που διαλέξαμε για τη συνέχεια, με τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας ανοιχτά και πρόσφορα προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Οπως χαρακτηριστικά και προφητικά ο Τ. Σ. Ελιοτ είπε: «Στην αρχή μου είναι το τέλος... Στο τέλος μου είναι η αρχή».

Καλό Πάσχα σε όλους μας!


Από τον δρα Θάνο Ε. Ασκητή
νευρολόγο-ψυχίατρο, πρόεδρο του Ινστιτούτου
Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, τηλ.: 210 7789890, δωρεάν Συμβουλευτική Γραμμή Σεξουαλικής Υγείας 210 7797979 - Δευτέρα - Παρασκευή 10.00-14.00 και
16.00-20.00. Για θέματα άρθρων
που θα θέλατε να γραφτούν, παρακαλώ ενημερώστε μας
(e-mail: thanosaskitis@askitis.gr)

Διαβάστε περισσότερα άρθρα του Θάνου Ασκητή εδώ

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης