Συνεχίζεται σήμερα στο Eφετείο της Αθήνας η δίκη της Χρυσής Αυγής. Σήμερα απολογείται ο καθ’ ομολογίαν δολοφόνος του Παύλου Φύσσα, Γιώργος Ρουπακιάς.
Σήμερα στην δίκη δεν βρίσκεται η μητέρα του Παύλου Φύσσα, Μάγδα. Εκεί είναι ωστόσο ο πατέρας και ο θείος του.
Την ώρα που ο Γιώργος Ρουπακιάς περιέγραφε στιγμές από την ημέρα της δολοφονίας, ο πατέρας του Παύλου Φύσσα τον διέκοψε, φωνάζοντας «ψέματα», με την πρόεδρο του δικαστηρίου να προειδοποιεί ότι, εάν κάποιος ξαναφωνάξει, θα διακόψει τη δίκη.
O Γιώργος Ρουπακιάς, περιγράφει τη σκηνή της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, δείχνοντας πως τον χτύπησε με το μαχαίρι.
Σε εξέλιξη έξω από το Εφετείο βρίσκεται ένα αντιφασιστικό συλλαλητήριο με αρκετό κόσμο να θέλει να μπει στην αίθουσα, ωστόσο οι αστυνομικές δυνάμεις τους απαγορεύουν την είσοδο.
Η δίκη έχει ήδη συμπληρώσει τρία και πλέον χρόνια, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2013, οπότε και κινήθηκαν οι ποινικές διώξεις κατά στελεχών και μελών της ΧΑ μεταξύ των οποίων και όλης της κοινοβουλευτικής ομάδας, έχουν περάσει σχεδόν έξι χρόνια.
Κλείσιμο
Τα πάντα αρνήθηκε χθες ο πυρηνάρχης της Νίκαιας Γιώργος Πατέλης κατά την απολογία του που ξεκίνησε σήμερα ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, που δικάζεται η υπόθεση της Χρυσής Αυγής.
Ο «σκληρός» της Νίκαιας ξεκίνησε την απολογία του λέγοντας: «Με έχουν χλευάσει, με πέταξαν σαν σκουπίδι στη φυλακή. Εγώ εκείνες τις ημέρες ήμουν ράκος!».
Κατ΄ αρχάς, ο Γιώργος Πατέλης περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο μπήκε στην οργάνωση το 2011 έπειτα από μια τελετή μνήμης για τα Ιμια, που τον «γοήτευσε».
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.
