Ζακ Κωστόπουλος: Ολοκληρώθηκε η μεγάλη πορεία στη μνήμη του στο κέντρο της Αθήνας
Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο Μοναστηράκι προκειμένου να τιμήσει τη μνήμη του - «Δεν ξεχνάμε – δεν συγχωρούμε τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/ Zackie-oh!», ένα από τα συνθήματα που ακούγονται
Ολοκληρώθηκε το βράδυ της Τρίτης η μεγάλη πορεία που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας στην μνήμη του Ζακ Κωστοπουλου στο Μοναστηράκι από ομάδες ΛΟΑΤΚΙ και συλλογικότητες οι οποίες ζητούν δικαιοσύνη. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές στην πορεία συμμετείχαν περί τους 2.000 διαδηλωτές.
Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία στο Μοναστηράκι και κατέληξε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος και συγκεκριμένα στο σημείο όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο ακτιβιστής.
Το κάλεσμα στη συγκέντρωση απήυθυνεμεταξύ άλλων και η σελίδα «Justice For Zak/Zackie» που έχει δημιουργηθεί στο Facebook για τον Ζακ Κωστόπουλο που δολοφονήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2018.
Αξίζει να αναφερθεί πως οι φίλοι και συγγενείς του αδικοχαμένου Ζακ νιώθουν πως η μνήμη του δεν δικαιώθηκε παρόλο που σήμερα το μεσημέρι βγήκε καταδικαστική απόφαση για τον κοσμηματοπώλη και τον μεσίτη οι οποίοι ήταν άμεσα εμπλεκόμενοι ενώ αθώοι κρίθηκαν οι τέσσερις αστυνομικοί.
«Το αίμα κυλάει, δικαίωση ζητάει. Όλα απόψε στις 19:30 στο Μοναστηράκι» επισημαίνεται στην ανάρτηση που ανέβηκε στη σελίδα «Justice For Zak/Zackie» περίπου μία ώρα μετά την ανακοίνωση της απόφασης του δικαστήριου.
Νωρίτερα το απόγευμα εκατοντάδες άνθρωποι βρέθηκαν στην πλατεία Μοναστηρακίου κρατώντας πανό ενώ εκδήλωσαν ενδιαφέρον να πραγματοποιήσουν πορεία προς την οδό Γλαδστωνος όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Ζακ Κωστόπουλος.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.