Οι σαμπάνιες της Ναυτεμπορικής, οι νέες περιπέτειες του Στέγγου και η πολυεθνική μάχη για τον ΔΕΔΔΗΕ

Ηθικόν δίδαγμα από την «υπόθεση Φουρθιώτης», όπου ουδείς δεν τον γνώριζε, αλλά τελικά όλο και κάποιοι τον ήξεραν από το σημερινό Μ.Μ έως τον κύριο Αλέκο (Φλομπέρ) του ΣΥΡΙΖΑ, που χαζοπαζάρευε ένα καναλάκι με την Κάτζου διευθύντρια – που της είχαν και αδυναμία κάτι Συριζόπουλα. Αύριο, πάντως, στη Βουλή που θα απαντήσει επί του… μείζονος θέματος Φουρθιώτη ο Χρυσοχοΐδης σε ερώτηση του βουλευτή ΚΙΝΑΛ Καμίνη, κάτι θα μάθουμε. Κυρίως για τους 3.000 αστυνομικούς που φυλάνε στην Ελλάδα αρκετούς σημαντικούς ανθρώπους τύπου φουρ-φουρ.

-Ρέει ο καμπανίτης οίνος, στα γραφεία της Dovalue και του επικεφαλής Θοδ. Καλαντώνη και στο γραφείο του Βασ. Καζά της Grant Thornton, καθώς ούτε στα πιο τρελά όνειρά τους δεν περίμεναν να πωληθεί το σήμα (εφημερίδα και site) και το πιεστήριο της Ναυτεμπορικής για εφτά (7) ολόκληρα εκατομμύρια ευρώ! Ότι διέρρευσαν (πάλι) εγγυητικές από τράπεζα και εκτινάχθηκε το τίμημα ακούγεται στην πιάτσα, αλλά πώς να το διασταυρώσεις;

-Για τον διαγωνισμό της Ναυτεμπορικής η μεγάλη έκπληξη ήταν η συμμετοχή Στέγγου – Τεχνικής Ολυμπιακής. Η στήλη δεν αγοράζει αυτά που διέρρεαν δεξιά κι αριστερά πηγές προσκείμενες στην οικογένεια Στέγγου. Ότι, δηλαδή, «η συμμετοχή του ομίλου στον διαγωνισμό έχει να κάνει με το γενικότερο ενδιαφέρον που έχει αναπτύξει ο όμιλος εσχάτως για το κομμάτι των ακινήτων, ότι το ενδιαφέρον δεν αφορά τον τίτλο αλλά τις εγκαταστάσεις και κάποια άλλα ακίνητα που διαθέτει η εφημερίδα» και άλλα τέτοια ανάλογα. Αυτά είναι παραμύθια, γιατί οι διαγωνισμοί ήταν δύο. Ένας για σήματα, εφημερίδα, site και πιεστήριο, όπου Στέγγος – Τεχνική Ολυμπιακή έδωσαν προσφορά 1,4 εκατ. και ένας διαγωνισμός αποκλειστικά για τα ακίνητα, όπου επίσης έδωσαν προσφορά ύψους 2,3 εκατ. Οπότε, υπάρχουν τρία ενδεχόμενα: Α) Ήταν σε σύγχυση και δεν ήξεραν τι έκαναν Β) Θέλουν να γίνουν (και) εκδότες Γ) Ενήργησαν για λογαριασμό κάποιου τρίτου που ασχολείται με media (π.χ. το μυαλό ορισμένων πήγε στον Ιβάν) που δεν ήθελε να χρεωθεί την ήττα. Επιπλέον, αν πράγματι ο Στέγγος ήθελε τα ακίνητα, επειδή η Do Value είχε επικοινωνήσει ότι θα τα πάρει στην εμπορική τιμή (όπως και έγινε δίνοντας 4,15 εκατ.) θα έκανε μια προσφορά λίγο χαμηλότερα έστω π.χ. στα 3,5 εκατ. και μπορεί και να τα αγόραζε.

-Για όσους δεν θυμούνται, η Τεχνική Ολυμπιακή του Πατρινού κατασκευαστή και πρώην ξενοδόχου είχε προαναγγείλει από πέρυσι την είσοδό της σε νέα «πεδία» της αγοράς προς αξιοποίηση της ρευστότητας από την πώληση του εμβληματικού συγκροτήματος της Χαλκιδικής, Πόρτο Καρράς, στον Ιβάν Σαββίδη. Το τίμημα της πώλησης, μετά την «άφιξη» (επιτέλους) του πορίσματος (final completion statement) του ανεξάρτητου συμβούλου, που ανακοινώθηκε χθες, είναι σημαντικά «κουρεμένο», καθώς από το αρχικό συνολικό τίμημα των 168,9 εκατ. ευρώ, «θα πρέπει να εκπέσουν 70,78 εκατ. ευρώ για χρηματοοικονομικές και λοιπές υποχρεώσεις».

-Έτσι, γίνεται αντιληπτό γιατί ο «τσάρος του Βορρά», Ιβάν, ήθελε να τριπλοτσεκάρει την κατάσταση. Τώρα, το τελικό τίμημα διαμορφώνεται σε 98,1 εκατ. ευρώ, ενώ από τα «εκπεσόντα» 70,78 εκατ. έχουν ήδη αποδεσμευτεί από τον λογαριασμό μεσεγγύησης υπέρ των αγοραστών 64,55 εκατ. (εξ αυτών 47,82 εκατ. αφορούν το ομολογιακό δάνειο και 16,73 εκατ. λοιπές υποχρεώσεις). Η Τεχνική Ολυμπιακή έχει ήδη εισπράξει 80,1 εκατ. από τα 98,1 εκατ. του τελικού τιμήματος και έχει λαμβάνειν άλλα 18 εκατ. από τον λογαριασμό μεσεγγύησης. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο Στέγγος τους τελευταίους μήνες άνοιξε πανιά για τις θάλασσες μέσω της κυπριακής θυγατρικής T.O Shipping Ltd, που έχει χτίσει ήδη έναν μικρό στόλο με πλοία λιβεριανής σημαίας.


Οι σαμπάνιες της Ναυτεμπορικής, οι νέες περιπέτειες του Στέγγου και η πολυεθνική μάχη για τον ΔΕΔΔΗΕ