Κατερίνα Διδασκάλου: Ποτέ δεν προσπάθησα να γίνω επικαιρότητα μέσα από προσωπικές ιστορίες

Η Κατερίνα Διδασκάλου αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές παρουσίες στη σύγχρονη ελληνική υποκριτική σκηνή, με μια σταθερά λαμπρή πορεία τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Από τις σκηνές του Εθνικού Θεάτρου μέχρι δυναμικούς μονόλογους και εμβληματικούς τηλεοπτικούς ρόλους, η Διδασκάλου έχει καθιερώσει μια καλλιτεχνική ταυτότητα που συνδυάζει βάθος, ευαισθησία και αυθεντικότητα. Αυτή την περίοδο την απολαμβάνει το κοινό σε δύο θεατρικές σκηνές.

Ο επιτυχημένος μονόλογος του Αντώνη Τσιπιανίτη «Η πόρνη από πάνω» συνεχίζεται για 14η χρονιά, σημειώνοντας ρεκόρ παραστάσεων, στο θέατρο Νέος Ακάδημος.

Παράλληλα πρωταγωνιστεί στο κλασικό έργο του Άντον Τσέχοφ, «ο Γλάρος» σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη.

Η ηθοποιός μίλησε στο protothema.gr για την καριέρα της και αποκάλυψε ποια είναι τα κριτήριά της για να πει «ναι» σε μια δουλειά.

-Κοιτάζοντας πίσω στη διαδρομή σας, ποια στιγμή θεωρείτε καθοριστική για την καλλιτεχνική σας ταυτότητα;
Η απόφαση να φύγω αμέσως μετά τις σπουδές μου στο Εθνικό για Νέα Υόρκη.

- Υπήρξε ρόλος που σας άλλαξε ως άνθρωπο;
Όλοι οι ρόλοι προσθέτουν μια δόση αυτογνωσίας. Κάθε φορά «αναγνωρίζω» στοιχεία που προϋπήρχαν αλλά «φωτίζονται» με αφορμή την έρευνα για μια ερμηνεία!

- Με ποια κριτήρια επιλέγετε πλέον τις δουλειές σας;
Το θέαμα είτε από σκηνής είτε μέσα από την κάμερα καθορίζει την αισθητική μιας χώρας. Και η αισθητική είναι ηθική. Και οφείλουμε με το θέαμα που παρουσιάζουμε να «μετακινούμε» να συν-κινούμε να βάζουμε τον καθρέφτη απέναντι σε μας και το κοινό. Με αυτή την αρχή επιλέγω τις δουλειές μου.

- Έχετε πει «όχι» σε προτάσεις που θεωρητικά θα ήταν μεγάλη επιτυχία; Τι σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση;
Ναι έχω πει όχι σε προτάσεις που θεώρησα ότι υποτιμούν τη νοημοσύνη του κοινού και τη δική μου.

- Μυρσίνη ή Δόμνα; Ποιος ρόλος σας δυσκόλεψε πιο πολύ;
Δύο πολύ διαφορετικές ηρωίδες! Για κάθε μια έγραψα βιογραφία λεπτομερή όπως κάνω πάντα. Επιστράτευσα τελείως διαφορετικά εκφραστικά μέσα. Αλλά ομολογώ ότι το μεγάλο «τσαλάκωμα»έγινε στη Δόμνα. Και η ηγουμένη Φιλαρέτη στο Μαύρο Ρόδο ήταν αποκαλυπτική για μένα.

- Σας τρόμαξε ποτέ το ενδεχόμενο ο κόσμος να ταυτίσει τον ρόλο με εσάς προσωπικά;
Όχι ποτέ! Και γι αυτό δεν έγινε κιόλας.

- Το θέατρο παραμένει για εσάς «ιερός χώρος»;
Το Θέατρο είναι θεραπευτικός χώρος. Χώρος αναψυχής. Όπου καθαρίζονται εναλλάξ οι ψυχές των ηθοποιών και των ανθρώπων που παρακολουθούν την παραμυθία που ζωντανεύει μπροστά τους.

- Ποιες είναι οι βασικές διαφορές στην προετοιμασία σας για θεατρικό και για τηλεοπτικό ρόλο;
Δεν υπάρχει διαφορά. Πάντα γράφω πλήρη βιογραφία της ηρωίδας και ολοκληρώνω το ψυχογράφημα παρακολουθώντας και «κλέβοντας» κινήσεις και τονισμούς που την ξεκλειδώνουν.

-Υπάρχει ρόλος κλασικού ρεπερτορίου που ονειρεύεστε να ερμηνεύσετε;
Ναι. Η Μήδεια.

- Πιστεύετε ότι η τέχνη οφείλει να παίρνει θέση σε κοινωνικά ζητήματα;
Φυσικά. Η τέχνη είναι απεικόνιση της εποχής της.

- Πώς βλέπετε τον ρόλο της γυναίκας σήμερα στο ελληνικό θέατρο και την τηλεόραση;
Έχει σαφώς εξελιχθεί και η θεματολογία και έχει σχεδόν εξαλειφθεί ο ρόλος της αδύναμης γυναίκας που καθοδηγείται από τον πάντα δυνατό άντρα.

- Πώς προστατεύετε την προσωπική σας ζωή σε έναν τόσο εκτεθειμένο χώρο;
Ποτέ δεν προσπάθησα να γίνω επικαιρότητα μέσα από προσωπικές ιστορίες. Πάντα θεωρούσα πιο σημαντική την προβολή της δουλειάς μου.

- Τι σας δίνει δύναμη όταν οι απαιτήσεις είναι μεγάλες;
Τα παιδιά μου, η αγάπη του κόσμου και η μεγάλη αγάπη γι αυτό που κάνω.

- Πώς ορίζετε σήμερα την επιτυχία;
Επιτυχία είναι να γίνεσαι θέμα συζήτησης για τους σωστούς λόγους και να περισώζεις μεγάλο ποσοστό ελευθερίας. Στη ζωή και στη δουλειά.

- Ένας ρόλος που θα θέλατε να ξαναπαίξετε;
Η Κλυταιμνήστρα της Γιουρσενάρ στο θέατρο και η Μυρσίνη σε πιο μοντέρνα εκδοχή.

- Αν δεν ήσασταν ηθοποιός, τι θα ήσασταν;
Αθλήτρια μακρινών αποστάσεων.

- Τι θα λέγατε σήμερα στη νεότερη εκδοχή του εαυτού σας;
Αγάπη στον εαυτό σου, χαρά για αυτό που καταφέρνεις όσο μικρό κι αν είναι και δουλειά.