Τα μυστικά της μεσαιωνικής σήραγγας που αποκαλύφθηκε στη Γερμανία

Αρχαιολόγοι στη Σαξονία-Άνχαλτ στη Γερμανία εντόπισαν έναν στενό υπόγειο διάδρομο κατά τη διάρκεια ανασκαφών κοντά στο Ράινστεντ, στην περιοχή του Χαρτς, στο πλαίσιο ερευνών που προηγήθηκαν της εγκατάστασης ανεμογεννητριών στον χαμηλό λόφο Ντόρνμπεργκ. Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν από το Κρατικό Γραφείο Διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Αρχαιολογίας (LDA) και αρχικά αποκάλυψαν ένα μεγάλο τραπεζοειδές όρυγμα που αποδίδεται στον πολιτισμό Baalberge, μια ομάδα της Μέσης Νεολιθικής περιόδου που δραστηριοποιήθηκε στην κεντρική Γερμανία κατά την 4η χιλιετία π.Χ.

Η περιοχή ήταν ήδη γνωστή ως τοπίο ταφικών χρήσεων. Οι ανασκαφές κατέγραψαν κακώς διατηρημένους συσπειρωμένους τάφους της Ύστερης Νεολιθικής περιόδου, καθώς και ίχνη ενός πιθανού ταφικού τύμβου της Εποχής του Χαλκού. Στο νότιο τμήμα του νεολιθικού ορύγματος, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν έναν επιμήκη, ωοειδή λάκκο μήκους περίπου δύο μέτρων και πλάτους έως 75 εκατοστών. Μια βαριά λίθινη πλάκα κοντά στο ένα άκρο αρχικά οδήγησε στην υπόθεση ότι επρόκειτο για ταφική κατασκευή, σύμφωνα με το περιοδικό archaeologymag.

Η λεπτομερέστερη διερεύνηση, ωστόσο, αποκάλυψε διαφορετική εικόνα. Το γέμισμα του λάκκου παρουσίαζε κλίση προς τα βόρεια και συνέχιζε βαθύτερα μέσα στο συμπαγές έδαφος από λόες εντός του νεολιθικού περιβόλου. Στο υλικό πλήρωσης βρέθηκαν όστρακα ύστερης μεσαιωνικής κεραμικής και πλήθος λίθων, καθώς και μικρές κοιλότητες στα ανώτερα στρώματα. Τα στοιχεία αυτά οδήγησαν τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για Erdstall, έναν τύπο τεχνητής υπόγειας σήραγγας που συναντάται σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης, κυρίως σε σταθερά εδάφη όπως ο λόες.

Η αφαίρεση του χώματος στο βόρειο τμήμα έφερε στο φως έναν στενό διάδρομο που καμπυλώνει προς τα βορειοδυτικά. Το πέρασμα έχει ύψος από περίπου ένα έως 1,25 μέτρα και πλάτος μόλις 50 έως 70 εκατοστά. Τμήματα της οροφής φέρουν αιχμηρή, αετωματική μορφή, λαξευμένη απευθείας στο έδαφος. Στην είσοδο διακρίνεται λαξευμένο σκαλοπάτι, ενώ κατά μήκος της μίας πλευράς υπάρχει μικρή εσοχή στον τοίχο.

Στο εσωτερικό της σήραγγας βρέθηκαν ένα σιδερένιο πέταλο αλόγου, ο σκελετός μιας αλεπούς και πολλά οστά μικρών θηλαστικών. Στο χαμηλότερο επίπεδο καταγράφηκε λεπτό στρώμα κάρβουνου. Το περιβάλλον έδαφος εμφανίζει σκλήρυνση χωρίς ενδείξεις έντονης ερυθρότητας, στοιχείο που υποδηλώνει σύντομη και χαμηλής έντασης καύση και όχι μακρόχρονη εστία φωτιάς. Κοντά στο στενότερο σημείο της εισόδου, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν μεγάλους λίθους τοποθετημένους σε στοίβα, ένδειξη ότι η πρόσβαση είχε σκόπιμα φραγεί σε κάποια φάση.

Οι σήραγγες τύπου Erdstall διαφέρουν ως προς τη διάταξη, ωστόσο κοινό τους χαρακτηριστικό είναι τα πολύ στενά περάσματα και οι δυσδιάκριτες είσοδοι. Κατά καιρούς έχουν προταθεί διάφορες ερμηνείες για τη χρήση τους, όπως προσωρινά καταφύγια σε περιόδους αναταραχής, αποθηκευτικοί χώροι ή σημεία με τελετουργικό χαρακτήρα. Η περίπτωση του Ράινστεντ ξεχωρίζει, καθώς οι μεσαιωνικοί κατασκευαστές ενσωμάτωσαν τη σήραγγα σε ένα προϊστορικό μνημείο. Το ορατό ανάχωμα του νεολιθικού ορύγματος ενδέχεται να λειτουργούσε ως σταθερό σημείο αναφοράς στο τοπίο, διευκολύνοντας τον εντοπισμό της εισόδου.

Παράλληλα, οι ερευνητές δεν αποκλείουν τη σύνδεση με μεσαιωνικές αντιλήψεις γύρω από αρχαίους ταφικούς τόπους. Περιοχές που σχετίζονταν με προχριστιανικές ταφές θεωρούνταν συχνά επικίνδυνες ή ταμπού, γεγονός που περιόριζε την καθημερινή παρουσία ανθρώπων και θα μπορούσε να προσφέρει ιδιωτικότητα σε όσους αναζητούσαν έναν κρυφό χώρο. Η συνεχιζόμενη ανάλυση των ευρημάτων και των στρωματογραφικών δεδομένων αναμένεται να αποσαφηνίσει τη χρονολόγηση της χρήσης και των φάσεων φραγής της σήραγγας.

Η ανακάλυψη προσφέρει ένα σπάνιο, καλά τεκμηριωμένο παράδειγμα Erdstall σε άμεση σχέση με χρονολογημένο προϊστορικό περίβολο, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μελέτη των μεθόδων κατασκευής, της επαναχρησιμοποίησης αρχαίων μνημείων και της μεσαιωνικής δραστηριότητας στην αγροτική κεντρική Γερμανία.